در حالی که دولت در ابتدای کار به برنامه‌های بلندمدت تأکید داشت، فشارجامعه و مسئله‌ «امنیت غذایی» مدام توجه دولت را به آن سمت جلب می‌کرد و این قضیه با ورود به دو جنگ، ناخواسته به عنوان مسئله اصلی و فوری دولت قرارگرفت.

امروز هر چند تمام تلاش دولت این بوده که مایحتاج مردم با مشکل مواجه نشود و انصافا در تامین کالاهای اساسی به شایستگی عمل شده است‌، اما بخش زیادی از جامعه در تامین غذای روزمره خود دچار مشکل هستند.

یک قرص نان سنگک ساده در ابتدای دولت چهاردهم از3 هزار تومان به 5 هزارتومان افزایش یافت و اکنون یک کارگر که بر اساس حقوق و دستمزد سال 1405 ماهانه 16میلیون و 536 هزار تومان حقوق دریافت می‌کند باید برای یک قرص نان، 38 هزار تومان پرداخت کند.

 تصور کنید کارگری با دو سر عائله و حداکثر 20 میلیون تومان حقوق‌، اگر روزی 3 قرص نان و سه عدد تخم مرغ مصرف کند‌، باید در ماه 5 میلیون 670 هزار تومان از حقوق خود را فقط برای همین دو قلم بپردازد.

 گوشت و مرغ و اجاره بهاء سرسام‌آور و... که نگفتنی است. کدام مسئله فوری‌تر و اولویت‌دار‌تر از کاهش هزینه‌های زندگی و قوت لایموت مردم وجود دارد؟
 امام شهید انقلاب در همان اولین دیدار با کابینه چهاردهم نگرانی خود را از رها بودن فضای مجازی به دولت گوشزد کردند و با بیانی صریح، فضای مجازی «رها و ول» به نقد کشیدند و بر «حکمرانی قانونمند» تأکید ورزیدند.

 این در حالی است که در دولت چهاردهم، فضای مجازی از یک ابزار اطلاع‌رسانی به یک میدان جنگ تمام‌عیار برای نفوذ دشمن تبدیل شده است که اوج آن را در فتنه دی ماه 1404 دیدیم که این فضا محل آموزش استفاده از سلاح و ساخت مواد آتش‌زا برای حمله به اماکن حساس و مردم شده بود و امروز همین فضا محل انواع بی‌بندباری‌های اجتماعی که کانون خانواده‌ها را نشانه رفته‌، شده است.
 رهبر شهید انقلاب فرمودند: «هیچ برنامه‌ای بدون مانع نیست... سعی کنید از مانع عبور کنید یا آن را دور بزنید.» در جریان «جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان»‌، دولت با چالشی مواجه شد که مستقیماً «امنیت ملی» و «حاکمیت ملی» را هدف گرفته بود. 
در این مقطع، اگر چه می‌توان گفت دولت توانست با هماهنگی سایر ارکان نظام، از «عقب‌نشینی» پرهیز کند، اما در بخش «مدیریت پیامدهای اقتصادی و اجتماعی ناشی از جنگ»، می‌توان گفت که دولت در «دور زدن مانع» به جای «عبور کوبنده از آن»، بیشتر دنبال فرصت‌های جدیدی است که تصور می‌کند با تفاهم‌نامه‌ای که اعتبار خود را کاملا از دست داده‌، می‌تواند ظرفیت‌سازی کرده و مسیر اداره کشور را طی کند. 

سرمقاله کیهان