رُطَب به عنوان یکی از مراحل بسیار حیاتی در فرآیند پرورش خرما، بعد از مرحله «خارَک» و پیش از رسیدن کامل به ثمر می‌آید. در این وضعیت، میوه با کاهش تدریجی سختی بافت، افزایش مقدار قندهای محلول و حفظ برخی رطوبت‌ها، به شکلی نرم، لطیف و آبدار با طعمی دلپذیر و شیرین تبدیل می‌شود.

ویژگی‌های رنگ، اندازه، مقدار شیرینی و زمان برداشت رُطَب به نوع خرما و شرایط جغرافیایی منطقه بستگی دارد. به‌ویژه در استان بوشهر، برداشت این محصول عموماً متناسب با شرایط آب‌وهوایی و نوع خرما، از اواخر مرداد تا نیمه شهریور انجام می‌گیرد.

مرحله برداشت رُطَب از نقاط حساس در نخل‌داری محسوب می‌شود، زیرا به دلیل لطافت بافت و رطوبت بالای این میوه، نیاز به دقت و مهارت مخصوصی در روند برداشت، انتقال و نگهداری دارد.

خوشه‌ها به‌طور معمول به‌صورت دستی و با به‌کارگیری ابزارهای مناسب از روی نخل جدا می‌شوند و در این مرحله، رعایت نکات ایمنی از اهمیت بالایی برخوردار است.

از طرفی، رطوبت بیشتر رُطَب در مقایسه با خرماهای خشک و نیمه‌خشک، موجب کاهش ماندگاری آن و افزایش حساسیت محصول در برابر گرما و فساد می‌شود. به این ترتیب، رعایت شرایط مناسب دما و حفظ زنجیره سرد در زمان نگهداری، حمل‌ونقل و صادرات به طور قابل توجهی در حفظ کیفیت، تازگی، سلامتی و ارزش تجاری این محصول موثر است.