به گزارش ایسنا، ناصر باهنر امروز (۴ شهریور) در نشست خبری «دومین همایش جایزه ملی شهید دکتر محمدجواد باهنر»، اظهار کرد: امسال در شورای سیاست‌گذاری بنیاد، تغییراتی در حوزه‌های موضوعی ایجاد شد که این تغییرات مبتنی بر سند تحول بنیادین و سند ملی برنامه درسی آموزش و پرورش صورت گرفت. بر این اساس، ۱۱ محور مشتمل بر تفکر و حکمت، قرآن و معارف اسلامی، زبان و ادبیات فارسی، فرهنگ و هنر، سلامت و تربیت بدنی، کار و فناوری، علوم انسانی و مطالعات اجتماعی، ریاضیات، علوم، زبان‌های خارجی و آداب و مهارت‌های زندگی و آداب خانواده تعیین شد.

رئیس هیئت‌مدیره جایزه ملی شهید باهنر ادامه داد: این محورها مربوط به حوزه تعامل با دانش‌آموزان است همچنین سه محور در ارتباط با حوزه تعامل با معلمان و خانواده اضافه کردیم که شامل محورهای امور تربیتی، تربیت معلم و آموزش خانواده است. در این ۱۴ محور، تعداد زیادی از معلمان پیشکسوت مولف، آثار خود را ارسال و رزومه‌های خود را ارائه کردند. هیئتی از استادان در محورهای مختلف تشکیل شد و این هیئت رزومه‌های علمی و آثاری را که ارسال شده بود از لحاظ محتوایی بررسی کرد.

باهنر افزود: در نهایت در ۱۳ محور از ۱۴ محور، یک نفر به عنوان فرد برگزیده معرفی شد که در همایشی از این افراد تقدیر و جوایزشان اهدا خواهد شد. در محور سلامت و تربیت بدنی فردی حائز رتبه نشد. امیدواریم در سال‌های آینده معلمان پیشکسوت عزیزمان در این محور بیشتر شرکت کنند. این موضوع هشداری برای آموزش و پرورش محسوب می‌شود که در این زمینه باید از معلمان بخواهیم و آنان را تشویق کنیم مقاله یا کتاب تالیف کنند تا آثار علمی آنان باقی بماند و دیگران نیز بتوانند از این آثار استفاده کنند.

وی در ادامه با بیان خاطره‌ای از پدرش اظهار کرد: شهید باهنر در حوزه علمیه تحصیل کرد و تا درجات بالای حوزوی پیش رفت و از معدود شخصیت‌هایی بود که همزمان وارد دانشگاه شد. شاید در آن زمان تعداد روحانیونی که همزمان وارد دانشگاه می‌شدند به پنج نفر هم نمی‌رسید. او در دوره کارشناسی رشته معقول را که امروزه الهیات نامیده می‌شود، گذراند. در دوره کارشناسی ارشد رشته علوم تربیتی را انتخاب کرد. جالب است که یک روحانی از حوزه خارج شود و در دانشگاه، رشته دیگری متناسب با هدفی که برای زندگی خود انتخاب کرده بود، دنبال کند.

فرزند شهید باهنر یادآور شد: پدرم در خاطراتش نقل می‌کنند وقتی از حوزه و دانشگاه فارغ‌التحصیل شدم، با خود گفتم باید چه کار کنم؟ سال‌های طولانی در کرمان، تهران، نجف و دیگر نقاط تحصیل کرده بودم و حالا باید جایی را انتخاب می‌کردم که بتوانم از این تحصیلات استفاده کنم و می‌گویند گشتم و از آموزش و پرورش بهتر جایی پیدا نکردم. در آموزش و پرورش نیز از دفتر برنامه‌ریزی و دفتر برنامه‌ریزی و تالیف کتب درسی بهتر جایی پیدا نکردم و در میان کتاب‌های درسی، کتاب‌های تعلیمات دینی را بهترین جایی دیدم که می‌توانم در آن تاثیرگذار باشم.

رئیس هیئت‌مدیره جایزه ملی شهید باهنر ادامه داد: این موضوع ماجراهای مختلفی دارد. از زمانی که پدرم وارد آموزش و پرورش شد تا پیروزی انقلاب اسلامی حدود ۱۳ سال طول کشید و تقریباً بیشتر عمر کاری خود در این مدت را صرف تالیف کتاب‌های درسی کردند. فردی که معلم، استاد دانشگاه و دارای مدرک دکتری بود، می‌گفت باید برای این قشر و برای نوجوانان و جوانان تالیف کنم و از طریق کتاب‌های درسی، بسیاری از معارف را به نوجوانان و جوانان منتقل کردیم که زمینه‌ساز تحولات اجتماعی و انقلاب شد.

وی افزود: شهید باهنر در سال ۱۳۵۶ مجموعه‌ای از کتاب‌های درسی دینی را آورد که مربوط به دوره متوسطه بود.. ورق زدم و دیدم دور بسیاری از مطالب کتاب‌ها خط قرمز کشیده شده است. از پدر پرسیدم ماجرا چیست؟ گفت نگاه کن و بیشتر توجه کردم دیدم مطالبی درباره زندگی انبیا و مقابله آنان با طاغوت زمانه خود، معارف اجتماعی اسلام و وظایف نوجوان و جوان در جامعه و مطالبی از این دست در کتاب‌ها وجود دارد اما به شهید باهنر و شهید بهشتی که همراه ایشان مولف بود، ابلاغ کرده‌ بودند اگر قرار باشد کتاب‌های درسی سال بعد چاپ شود، باید همه این مطالب حذف شود.

فرزند شهید باهنر گفت: پدرم بعد از نقل این ماجرا جمله‌ای گفت که برایم بسیار قابل توجه بود؛ گفت تازه بعد از ۱۳ سال متوجه شدم ما از طریق نوشتن چه بلایی سر رژیم آوردیم.

انتهای پیام