به نقل از “ورزش سه”، خبر پیشبینیشده در دنیای فوتبال ایران روز گذشته بهصورت رسمی اعلام شد. امیر قلعهنویی به ادامه همکاری خود با تیم ملی کشورمان پرداخته و قرارداد وی برای مدت جدیدی تا پایان جام ملتهای آسیا تمدید گردید. این امر بدان معناست که سرمربی تیم ملی، پس از تجربههایش در جام ملتهای ۲۰۰۷ مالزی و جام ملتهای ۲۰۲۳ قطر، اکنون فرصت دارد تا برای سومین مرتبه بر روی نیمکت ایران در این رقابتها بنشیند.
قلعهنویی در حالی به استقبال جام ملتهای پیشرو میرود که دو دوره قبلی را تجربه کرده است و به نوعی از تمام مربیان، بیشتر با فضای این مسابقات آشناست. در نخستین حضورش در سال ۲۰۰۷، به علت شکست مقابل کره جنوبی در ضربات پنالتی از رقابتها کنار رفت و در دومین تجربهاش در جام ملتهای ۲۰۲۳، علیرغم پیروزی memorable مقابل ژاپن، در مرحله نیمهنهایی مقابل قطر مغلوب شد و نتوانست به فینال راه یابد.
پیروزی برابر ژاپن هنوز هم در میان نقاط قوت کارنامه قلعهنویی در دوره دوم حضورش در تیم ملی بهحساب میآید. اما شکست در برابر قطر موجب شد تا رویای رسیدن به فینال و شکستن طلسم قهرمانی برای فوتبال ایران کماکان غیرقابل دسترسی باقی بماند.
از سال ۱۹۷۶ تا به امروز، فوتبال ایران در حسرت دستیابی به قهرمانی دوباره در جام ملتهای آسیا بهسر میبرد. بیش از پنج دهه از آخرین قهرمانی سپری شده و در این مدت مربیان متنوعی، چه از جمله مربیان بومی و چه خارجی، در تلاش بودهاند تا تیم ملی را به چهارمین قهرمانیاش در این عرصه برسانند. با این حال، تا کنون هیچیک از این تلاشها به ثمر ننشسته است.
مربیانی چون برانکو ایوانکوویچ و کارلوس کیروش در سالهای گذشته فرصت کار در این دوره از جام ملتها را پیدا کردند و مربیان ایرانی مانند علی پروین، محمد مایلیکهن و افشین قطبی نیز به این مسئولیت پرداختهاند، ولی طلسم همچنان پابرجاست. اکنون قلعهنویی فرصتی دوباره در اختیار دارد. فرصتی که بیشک با تجربههایش از دو حضور قبلی خود همراه خواهد بود.
پس از جام جهانی ۲۰۲۶، قلعهنویی بهدفاع از عملکرد تیم ملیاش در این مسابقات پرداخت. تیم ملی ایران برای اولین بار در تاریخ حضورش در جام جهانی بدون شکست خارج شد، اما در نهایت نتوانست از مرحله گروهی صعود کند. اتفاقی که موجب شد عملکرد تیم ملی در این رقابتها دو دیدگاه متفاوت ایجاد کند.
قلعهنویی پس از جام جهانی نیز نتایج تیمش را با در نظر گرفتن شرایط سخت و چالشهایی که تیم ملی با آن مواجه بود، قابل قبول و حتی مثبت توصیف کرد. بخشی از این دیدگاه را میتوان با توجه به ناتوانی ایران در صعود از گروه درک کرد، اما از سوی دیگر، ناکامی در این زمینه نیز واقعیتی است که نمیتوان نادیده گرفت.
اکنون هر دو جنبه این موضوع در تصمیم فدراسیون فوتبال برای ادامه همکاری با قلعهنویی تأثیرگذار بوده است. سرمربیای که بهخوبی تیم ملی و فضای فوتبال ایران را میشناسد و حالا زمان بیشتری نیز برای آمادهسازی تیمش خواهد داشت.
تمدید قرارداد قلعهنویی تفاوت ویژهای با دورههای پیشین دارد. او اکنون دیگر به عنوان مربیای تازه کار وارد نیمکت تیم ملی نشده و همچنین تنها یک تجربه از جام ملتها را پشت سر نگذاشته است.
قلعهنویی با دو دوره حضور در جام ملتها، یک جام جهانی و سالها تجربه در کار با نسل فعلی بازیکنان تیم ملی، حالا با درک عمیقتری از نقاط قوت و ضعف تیمش، به این مسیر وارد خواهد شد.
به همین خاطر، انتظارات از او افزایش یافته است؛ هم از طرف مدیران فدراسیون فوتبال و هم از سوی جامعه. تیم ملی ایران مدتهاست در انتظار قهرمانی آسیا بهسر میبرد و اکنون از سرمربیای که تجربه این رقابتها را در کارنامه خود دارد، انتظار میرود تا گامی بزرگتر نسبت به دورههای گذشته بردارد.
اکنون ۵۱ سال انتظار برای قهرمانی، دوباره بر عهده امیر قلعهنویی قرار گرفته است. مربیای که در سومین تجربهاش در جام ملتهای آسیا میتواند با یک تیم آشنا و تجربهای بیشتر از گذشته تلاش کند تا به قهرمانی برسد.
این بار اما حضور در میان مدعیان به تنهایی کافی نیست. سؤال اساسی این است: آیا قلعهنویی میتواند طلسم ۵۱ ساله فوتبال ایران را بشکند؟
اکنون شما بگویید، آیا تمدید قرارداد امیر قلعهنویی تصمیم درستی برای تیم ملی بود؟ آیا ایران با او میتواند در جام ملتهای آسیا به قهرمانی برسد؟ نظرات خود را در بخش کامنتها با “ورزش سه” به اشتراک بگذارید.
نظرات کاربران