بر اساس گزارش ایسنا، اسمیت اظهار داشت: «در حالی که من درک می‌کنم که نیاز به یک واکنش موثر نسبت به این تعرفه‌ها وجود دارد، اما نمی‌توانم تصمیمی سیاسی فاجعه‌بارتر از قطع یا اعمال مالیات بر نفت آلبرتا به آمریکا تصور کنم.» او تأکید کرد که چنین اقدامی می‌تواند منجر به واکنش نامتناسب تعرفه‌ای از طرف آمریکا شود که این امر به اقتصاد کانادا لطمه خواهد زد.

وی با اشاره به خطر از دست رفتن میلیون‌ها شغل به دنبال جنگ تعرفه‌ای، افزود: «این وضعیت نه تنها زندگی صدها هزار آلبرتایی را تحت تاثیر قرار می‌دهد، بلکه همسایه‌ها و دوستان ما در استان‌های دیگر در شرق کشور نیز از نظر اقتصادی دچار مشکلات جدی خواهند شد.»

آلبرتا به طور میانگین روزانه حدود ۴ میلیون بشکه نفت خام به ایالات متحده صادر می‌کند و ارزش کل این صادرات در سال گذشته حدود ۸۰ میلیارد دلار برآورد شده است. هرچند ترامپ هنوز تهدیدی برای وضع تعرفه بر نفت خام کانادا انجام نداده است، اما اسمیت هشدار داد که اگر کانادا تصمیم بگیرد از صادرات نفت به عنوان ابزاری در جنگ تعرفه‌ای استفاده کند، شرایط ممکن است تغییر کند.

بر اساس گزارش پایگاه خبری اویل پرایس، اسمیت همچنین تصریح کرد که ایالات متحده این امکان را دارد که نفت خام کانادا را با نفت ونزوئلا عوض کند که به تبع آن، آلبرتا بزرگترین خریدار نفت خود را از دست خواهد داد. این ادعا به نظر می‌رسد درست باشد، اما با توجه به اینکه تولید نفت ونزوئلا به سختی بالای یک میلیون بشکه در روز است و همه آن به پالایشگاه‌های آمریکا منتقل نمی‌شود، تحقق این جایگزینی در میان مدت به شدت بعید به نظر می‌رسد.

خودداری آمریکا از هدف قرار دادن نفت کانادا با تعرفه‌ها

شکست مذاکرات تجاری بین ایالات متحده و کانادا در آخر هفته اخیر، به واشنگتن این امکان را داد که تعرفه ۵۰ درصدی را بر روی مجموعه وسیعی از کالاهای کانادایی، از جمله مبلمان، لبنیات، محصولات الکتریکی و تخته چند لا، وضع کند؛ با این حال، نفت به عنوان یکی از مهم‌ترین کالاهای عبوری بین دو کشور، از این تعرفه‌ها مستثنی شده است.

آمریکا هنوز بزرگترین خریدار نفت خام کانادا به شمار می‌رود و در سال ۲۰۲۵، ۹۰ درصد از صادرات نفت خام کانادا که حدود ۱۲۶ میلیارد دلار است، به ایالات متحده ارسال خواهد شد. این وابستگی نیز در دو طرف وجود دارد: کانادا تقریباً ۶۳ درصد از کل واردات نفت خام آمریکا را در سال گذشته تأمین کرده است.

این داده‌ها نمایانگر صنعت نفت آمریکای شمالی است که به شدت در طول سال‌ها، به‌ویژه میان میادین نفتی آلبرتا و پالایشگاه‌های ایالات متحده درهم تنیده شده است.

آلبرتا یک منابع وسیع از قیر دارد، نوعی نفت سنگین که با شن، خاک رس و آب در ماسه‌های نفتی این استان ترکیب شده است. به موازات توسعه این منابع توسط کانادا، پالایشگاه‌های سراسر غرب میانه ایالات متحده میلیاردها دلار برای افزایش ظرفیت خود به منظور پالایش نفت خام سنگین سرمایه‌گذاری کرده‌اند و با افزایش بی‌نظیر عرضه از آلبرتا به واسطه پروژه‌های خط لوله که از مرز عبور می‌کنند، به این منابع دسترسی پیدا کردند.

در امتداد منطقه گلف کاست ایالات متحده، پالایشکده‌هایی که در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ برای پالایش نفت خام سنگین از ونزوئلا و مکزیک ساخته و گسترش یافته‌ بودند، اکنون برای تصفیه بشکه‌های نفت سنگین آلبرتا نیز به خوبی آماده می‌باشند.

این سیستم پالایش، عدم تطابق غیرمعمولی با تولید نفت خود ایالات متحده به‌وجود آورده است.

رونق شیل، ایالات متحده را به بزرگترین تولیدکننده نفت خام جهان تبدیل کرده، اما عمده تولید آن از نوع نفت سبک و شیرین است. در عین حال، بسیاری از پالایشکده‌های آمریکایی برای پالایش نفت خام سنگین‌تر طراحی شده‌اند. به همین دلیل، ایالات متحده مقادیر زیادی نفت خام سبک داخلی را صادر می‌کند، در حالی که همچنان روزانه میلیون‌ها بشکه نفت سنگین کانادایی را وارد می‌کند.

تصمیم برای معاف کردن این تجارت از تعرفه‌های جدید ایالات متحده - در حالی که اتاوا تاکنون از تهدید علنی به تلافی با کاهش صادرات نفت خودداری کرده است - یک معضل اساسی را برای هر دو کشور نمایان می‌کند: ایالات متحده نمی‌تواند به آسانی نفت کانادایی را جایگزین کند و کانادا نیز به راحتی نمی‌تواند خریدار آمریکایی را جایگزین نماید.

این وابستگی متقابل بدان معناست که وارد کردن نفت به جنگ تجاری می‌تواند هزینه‌های زیادی را برای هر دو کشور به همراه داشته باشد.

صادرات انرژی کانادا به طور کامل از تعرفه‌های ایالات متحده معاف نیست. صادرات انرژی از مارس ۲۰۲۵ با تعرفه ۱۰ درصدی روبه‌رو خواهد بود، هرچند برخی نفت خام کانادا در صورتی که واجد شرایط برای رفتار ترجیحی تحت توافق آمریکا-مکزیک-کانادا قرار گیرد، ممکن است از این مالیات فرار کند. با این حال، اقدامات تعرفه‌ای بعدی - از جمله آخرین تعرفه‌های ۵۰ درصدی - تجارت انرژی را از مشمول ابزارهای مالیاتی معاف کرده است.

اگر واشنگتن تصمیم به وضع تعرفه‌های اضافی بر نفت خام کانادا بگیرد، پالایشگرهای آمریکایی به عنوان واردکنندگان موظف به پرداخت این مالیات خواهند بود، اگرچه نهایتاً ممکن است هزینه‌ها تقسیم شود. به منظور جبران این اثر، پالایشگاه‌ها می‌توانند از تولیدکنندگان کانادایی قیمت‌های کمتری درخواست کنند که پتانسیل کاهش قیمت نفت خام کانادا را به همراه دارد، در حالی که هزینه‌های بالا برای خوراک ممکن است حاشیه سود پالایش ایالات متحده را تحت فشار قرار دهد و در نهایت منجر به افزایش قیمت سوخت‌هایی همچون بنزین و گازوئیل شود.

در عین حال، کانادا محدودیت‌هایی در ارسال نفت خود به دیگر بازارها دارد. خط لوله ترانس مانتین که توسعه یافته، دسترسی بیشتری به تولیدکنندگان آلبرتا برای ورود به بازارهای جهانی از طریق سواحل اقیانوس آرام ارائه می‌دهد، اما ظرفیت تقریباً ۸۹۰ هزار بشکه در روز آن در مقایسه با تقریباً ۳.۹ میلیون بشکه نفتی که سال گذشته روزانه به آمریکا ارسال شده، ناچیز است.

رئیس‌جمهور آمریکا روز دوشنبه در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» نوشت: «بدون آمریکا، کانادا نمی‌تواند دوام بیاورد. به یاد داشته باشید، بخش عمده‌ای از برق، نفت و گازی که کانادا دریافت می‌کند از طریق آمریکا منتقل می‌شود. کسی باید این دلقک‌ها را به هماهنگی وا دارد، وگرنه عواقبش برای کانادا بسیار وخیم خواهد بود!»

به نظر می‌رسد رئیس‌جمهور آمریکا تا حدودی به وابستگی کانادا به زیرساخت‌های آمریکایی برای انتقال برخی منابع انرژی خود بین استان‌ها اشاره دارد. به عنوان مثال، لاین ۵ خط لوله انبریج نفت کانادا را از غرب این کشور به ویسکانسین و میشیگان منتقل کرده و دوباره به کانادا برمی‌گرداند تا پالایشگاه‌های انتاریو را تأمین کند؛ و در نهایت بخشی از نفت خام به کبک فرستاده می‌شود که فشار قابل ملاحظه‌ای بر روی یک خط حمل و نقل کلیدی برای کانادا ایجاد می‌کند.

به طور کلی، روابط نزدیک انرژی میان آمریکا و کانادا، نفت را به یک ابزار قدرتمند اما در عین حال خودویرانگر برای اتاوا تبدیل می‌کند. مالیات‌ها یا محدودیت‌های صادرات می‌تواند هزینه‌های پالایشگاه‌های آمریکایی، به خصوص در غرب میانه را افزایش دهد، اما همچنین ممکن است تولیدکنندگان کانادایی را در جستجوی خریداران جدید به چالش بکشد و قیمت نفت خام دریافتی آن‌ها را پایین بیاورد.

انتهای پیام