طبق گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ماریا زاخارووا در روز جمعه در کانال تلگرامی خود بیان کرد: «سعید کمالی دهقان، خبرنگار پیشین گاردین، به جعل یک مقاله در سال ۲۰۱۰ - مصاحبه‌ای اختصاصی با سکینه محمدی آشتیانی، زنی ایرانی که به ادعای نویسنده گزارش به سنگسار محکوم شده بود - اعتراف نمود.»

به نقل از ایرنا، در این مقاله ذکر شده است: این نوشتار در تاریخ ۷ آگوست ۲۰۱۰ (۱۶ مرداد ۱۳۸۹) در صفحه نخست گاردین منتشر شد و به شدت توجهات بین‌المللی را به خود جلب کرد: چهره‌های سیاسی غربی از آزادی این زن حمایت کردند و ایران تحت فشار دیپلماتیک متعددی از سوی کشورهای مختلف قرار گرفت.

سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه خاطرنشان کرد که کمالی دهقان در روزهای اخیر اعلام کرد که مصاحبه اختصاصی با سکینه آشتیانی هرگز انجام نشده و او کلاً محتوای مقاله را جعل کرده است؛ مطلبی که به طور کامل دارای محتوای دروغین بود.

وی افزود: با وجود این که نویسنده این متن به جعلی بودن آن اعتراف کرده است، این مقاله همچنان در دسترس وب‌سایت گاردین قرار دارد.

زاخارووا به تحولات زمانی که این مطلب جعلی نوشته شده، اشاره کرد و نوشت: این مصاحبه (جعلی) در زمان اوج فشارها بر ایران منتشر شد؛ در سال ۲۰۱۰، شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ۱۹۲۹ را به تصویب رساند و شدیدترین تحریم‌ها را تا آن زمان اعمال کرد.

سخنگوی وزارت خارجه روسیه تصریح کرد: برای توجیه اعمال تحریم‌ها (علیه ایران)، غرب نیازمند یک داستان احساسی بود. این داستان به سرعت در رسانه‌های جهانی منتشر شد و به استدلالی برای فعالان متخاصم با ایران تبدیل گردید.

زاخارووا یادآور شد: این نخستین بار نیست که «سعید کمالی دهقان» اعتراف می‌کند در زمانی که برای رسانه‌های غربی فعالیت می‌کرد، مجبور به شرکت در کمپین‌های منفی علیه ایران بوده است.

وی تأکید کرد: این فیلم که به عنوان نمادی از مستندسازی خشونت دولتی شناخته می‌شد، از سوی نویسنده سابق آن به عنوان تبلیغاتی علیه ایران رد شده است.

سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه یادآور شد: «اعترافات دهقان در مورد دروغ‌های غربی به هیچ وجه نخستین افشاگری نیست»، و به رویدادی در اکتبر ۱۹۹۰ (مرداد- تیر ۱۳۶۹) اشاره کرد، جایی که دختری ۱۵ ساله به نام نیره در مقابل کمیته کنگره ایالات متحده شهادت داد و جزئیات حمله سربازان عراقی به بیمارستان‌های کویت را در حالی که اشک می‌ریخت، شرح داد؛ این داستان توسط رئیس‌جمهور بوش پدر نیز نقل شد.

وی اظهار داشت: این داستان به یکی از محورها برای شروع عملیات طوفان صحرا تبدیل گردید. دو سال بعد، نیویورک تایمز ثابت کرد که نیره دختر سفیر کویت در ایالات متحده بوده و شهادت وی توسط آژانس روابط عمومی هیل و نولتون، که با همکاری خانواده سلطنتی کویت و پرداخت ۱۲ میلیون دلار، استخدام شده بود، تنظیم گردیده بود.

زاخارووا ادامه داد: برخلاف این ادعاها، هیچ نوزادی از دستگاه‌های مراقبت بیمارستانی خارج نشده بود و این دختر مجبور شد به منظور توجیه جنگ، دروغ بگوید.

زاخارووا همچنین در ادامه به سال ۲۰۰۳ اشاره کرد که در آن نیویورک تایمز به دنبال کشف این که جیسون بلر، روزنامه‌نگار، منابع جعلی، نقل قول‌های غیرواقعی و حتی گزارش‌های کامل دروغین نوشته، او را از کار برکنار کرد؛ برخی از این مقالات از آپارتمان وی در نیویورک نوشته شده بود و از ۷۳ مقاله‌اش، ۳۶ مقاله دروغ بودند.

وی گفت: به علاوه، استفن گلس از نشریه «نیو ریپابلیک» ۲۷ مقاله از ۴۱ مقاله‌ای را که بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ نوشته بود، جعل کرده بود و از شخصیت‌های خیالی، شرکت‌های غیرواری و وب‌سایت‌های جعلی که خود به منظور فریب دادن بررسی‌کنندگان حقایق ایجاد کرده بود، استفاده کرده بود.

این دیپلمات روس نتیجه‌گیری کرد: به طور حتم، «لوله آزمایش پاول» نیز وجود دارد؛ اصطلاحی برای دروغ‌های غربی که به منظور توجیه تجاوز به کشورهای مستقل به کار می‌رود و حالا پرونده سعید دهقان به این فهرست ننگین افزوده شده است؛ او البته آخرین فردی نخواهد بود که این ماجرا را تجربه می‌کند.

۲۱۹