بر اساس گزارشی که از سوی ایسنا منتشر شده و در تاریخ ۱۵ اوت ۲۰۲۶ توسط وال‌استریت ژورنال اعلام گردیده است، دو شرکت فورد موتور و جنرال موتورز در حال تلاش برای لابی‌گری به منظور تنظیم سیاست‌های تعرفه‌ای هستند که با الگوی تولیدشان سازگار باشد، در حالی که هر یک از آن‌ها سعی دارد در ظاهر خود را به عنوان شرکتی آمریکایی‌تر از دیگری معرفی کند.

فورد، که حدود ۸۰ درصد از خودروهای خود را در بازار آمریکا تولید می‌کند، بیشترین تعداد کارگران کارخانه‌ای را در میان رقبا داراست. این شرکت از افزایش تعرفه‌ها بر واردات از کره جنوبی حمایت می‌کند؛ کشوری که جنرال موتورز به‌طور سالیانه نزدیک به ۴۰۰ هزار خودرو در آن تولید و بخش قابل‌توجهی از این محصولات معمولاً در رده‌های ارزان‌تر این کمپانی جای می‌گیرند.

در سمت دیگر، جنرال موتورز راهبرد فورد در خصوص باتری‌های خودروهای برقی را به چالش کشیده و به مخالفت با برخی از حمایت‌های دولت فدرال برآمده است که به وابستگی فورد نسبت به فناوری باتری‌های چینی مربوط می‌شود.

این خودروساز آمریکایی پیش‌بینی می‌کند که در سال جاری متحمل هزینه‌های سه تا چهار میلیارد دلاری ناشی از تعرفه‌ها خواهد شد و در تلاش است تا در زمینه تولید و مونتاژ خودرو در آمریکا بر فورد غلبه کند؛ عنوانی که فورد به‌طور مداوم در تبلیغ‌های خود از آن بهره می‌برد. هر دو شرکت همچنین به طور مشترک از تمدید توافق‌نامه آمریکا-مکزیک-کانادا حمایت میکنند، هرچند که درخواست‌های خاص آن‌ها در مورد تعرفه‌ها تفاوت‌های بیشتری دارد.

جنرال موتورز انتظار دارد که تعرفه‌ها در سال ۲۰۲۶ به میزان ۲.۵ تا ۳.۵ میلیارد دلار از درآمد این شرکت بکاهد. این شرکت همچنین در پی افزایش تولید داخلی است تا از فورد در ظرفیت مونتاژ خودرو در آمریکا پیشی بگیرد؛ عنوانی که به طول سنتی در تبلیغات فورد وجود دارد.

سرمایه‌گذاری میلیاردی برای آمریکایی‌تر شدن

فورد با اتکا به شبکه تولید وسیع داخلی خود، در موقعیت قدرتمندی قرار دارد. تولید ۸۰ درصد از خودروهای فروش رفته در آمریکا در داخل این کشور و اشتغال تعداد قابل توجهی از کارگران آمریکایی به این شرکت این امکان را می‌دهد که نفوذ بیشتری در سیاست‌های تجاری واشنگتن پیدا کند. در طرف دیگر، جنرال موتورز از سال ۲۰۲۰ تقریباً ۶۰ میلیارد دلار در آمریکا سرمایه‌گذاری کرده و در حال انتقال مقدار قابل توجهی از تولیداتش به داخل کشور است. از جمله اقداماتی که انجام شده، بازگرداندن تولید نسل جدید «بیوک انویژن» (Buick Envision) از چین به آمریکا است که هدف آن کاهش هزینه‌های ناشی از تعرفه‌ها و افزایش تولید داخلی است.

در صورتی که این طرح به نتیجه برسد، جنرال موتورز قادر خواهد بود تا علاوه بر کاهش هزینه‌های تعرفه‌ای، عنوان آمریکایی‌ترین خودروساز را نیز از فورد بازپس گیرد. دو شرکت همچنین در مورد تمدید توافق‌نامه آمریکا-مکزیک-کانادا (USMCA) و کاهش تعرفه‌ها بر خودروها و قطعات تولیدی در آمریکای شمالی هم‌نظر هستند.

تعرفه‌ها؛ فشاری بر سود خودروسازان

با وجود رقابت شدید میان این دو شرکت، افزایش تعرفه‌ها می‌تواند هزینه‌های صنعت خودروسازی را بالا ببرد و فشار بیشتری بر حاشیه سود این شرکت‌ها وارد کند. جنرال موتورز پیش‌بینی کرده که تعرفه‌ها در سال جاری میلیاردها دلار هزینه به دوش این شرکت خواهند گذاشت و به گزارش رویترز، این هزینه می‌تواند بیش از ۲۰ درصد از سود عملیاتی جنرال موتورز را تحت تاثیر قرار دهد.

از سوی دیگر، ادعای آمریکایی‌ترین خودروساز بودن برای هر یک از این دو شرکت کاملاً شفاف نیست. فورد تولید خودروهای لینکلن را به آمریکا منتقل کرده که جیم فارلی، مدیرعامل این شرکت، آن را مرتبط با سیاست‌های دولتی و تعرفه‌ها می‌داند.

بر اساس گزارش اینسایدر، جنرال موتورز همچنان وابستگی زیادی به تولید خارج از آمریکا دارد و برخی از مدل‌های کلیدی این شرکت در کارخانه‌های کانادا تولید می‌شوند. به همین دلیل، هر دو خودروساز همچنان در برابر تغییرات سیاست‌های تجاری و ریسک‌های ناشی از تجارت بین‌المللی آسیب‌پذیر هستند. در نهایت، رقابت میان فورد و جنرال موتورز نشان می‌دهد که کامیابی در صنعت خودروی آمریکا، تنها به ازای حجم تولید داخلی نیست، بلکه توانایی شرکت‌ها در تبدیل سرمایه‌گذاری داخلی و زنجیره تأمین آمریکایی به کاهش هزینه‌ها، افزایش تولید و نهایتاً سودآوری نیز نقش کلیدی دارد.

انتهای پیام