«زندگی اینجا همین است؛ جنگ، جنگ و باز هم جنگ.»

برایان، یکی از اعضای یک باند در محله پوترینو گرانده در کالی، سومین شهر بزرگ کلمبیا، از ۱۵سالگی اسلحه حمل می‌کند.

او می‌گوید: «دیگر دستم نمی‌لرزد. بعضی وقت‌ها برای زنده ماندن در اینجا مجبور می‌شوی کارهایی انجام بدهی که نباید انجام بدهی.»

پوترینو گرانده در حاشیه رود کائوکا قرار دارد؛ یکی از مسیرهای مهم تجارت کوکائین در کلمبیا. بیشتر ساکنان این محله کسانی هستند که برای فرار از خشونت کارتل‌های مواد مخدر، مناطق روستایی کلمبیا را ترک کرده‌اند.

اما بسیاری از این افراد پس از مهاجرت، در شرایطی قرار می‌گیرند که فرصت چندانی برای کار و زندگی بهتر ندارند و در نهایت به همان گروه‌های تبهکاری می‌پیوندند که زمانی برای فرار از آن‌ها خانه خود را ترک کرده بودند.

اعضای باندهایی مانند گروه برایان، اغلب خودشان نیز به موادی که می‌فروشند وابسته می‌شوند. پیاده‌روهای محله پر از کاغذهای رنگارنگ کوچکی است که برای بسته‌بندی باسوکو استفاده می‌شود؛ ماده‌ای ارزان‌قیمت که از خمیر خام کوکا تهیه می‌شود و نوعی نسخه خیابانی و کم‌کیفیت‌تر کوکائین است.

برایان می‌گوید: «اینجا برای ما شغلی وجود ندارد. رزومه می‌فرستی، اما هیچ‌کس زنگ نمی‌زند. بعد یک نفر می‌آید و فقط برای انجام یک کار، به تو پیشنهاد یک موتورسیکلت می‌دهد. می‌روی و انجامش می‌دهی. یک نفر را می‌کشی، پول زیادی می‌گیری و همین‌طور وارد این مسیر می‌شوی.»

دنبال کردن مسیر کوکائین تا سرچشمه

داستان برایان چیزی است که مدس نیسن بارها شنیده است.

نیسن، عکاس دانمارکی، از سال ۲۰۱۶ مسیر کوکائین را تا سرچشمه آن دنبال کرده است. او از سرکردگان کارتل‌ها و نیروهای رده پایین در آزمایشگاه‌های مواد مخدر میان جنگل‌های بارانی عکاسی کرده؛ مکان‌هایی که هوای آن‌ها از بوی سوخت و مواد شیمیایی سنگین است.

او همچنین به مزارع دورافتاده در دامنه کوه‌های آند رفته است؛ جایی که گیاه کوکا کشت می‌شود.

کوکائینی که از این گیاهان تولید می‌شود، هزاران کیلومتر سفر خواهد کرد.

بخشی از آن در کوچه‌های کالی و مدلین فروخته می‌شود، اما قسمت عمده محموله‌ها مسیر خود را به سمت بنادر توماکو و بوئناونتورا ادامه می‌دهند؛ دو دروازه اصلی کلمبیا به اقیانوس آرام.

از آنجا، کوکائین درون کشتی‌های کانتینری پنهان می‌شود یا با شناورهای کاملاً زیرسطحی موسوم به زیردریایی‌های مواد مخدر جابه‌جا می‌شود.

در نهایت، بخشی از همین کوکائین سر از اتاق‌های هیئت‌مدیره شرکت‌ها، بارها، سرویس‌های بهداشتی و تالارهای معاملات اروپا درمی‌آورد.

۲۵ میلیون مصرف‌کننده در جهان

بر اساس برآورد سازمان ملل، حدود ۲۵ میلیون نفر در سراسر جهان کوکائین مصرف می‌کنند که تقریباً ۲۲ درصد آن‌ها در اروپا زندگی می‌کنند.

برای پاسخ به این تقاضای رو به افزایش، تولید کوکائین به بالاترین سطح تاریخ رسیده است.

از سال ۲۰۲۴، کوکائین از نفت پیشی گرفته و به بزرگ‌ترین کالای صادراتی کلمبیا تبدیل شده است.

کلمبیا بزرگ‌ترین تولیدکننده کوکائین در جهان به شمار می‌رود و حدود ۷۰ درصد کوکائین فروخته‌شده در سراسر جهان در این کشور تولید می‌شود.

نیسن می‌گوید برای درک ماجرا باید نقاط مختلف را به یکدیگر وصل کرد:

«آنچه در آمریکای لاتین اتفاق می‌افتد ارتباط بسیار نزدیکی با اتفاقاتی دارد که در اروپا می‌بینیم. آنچه اینجا اتفاق می‌افتد فقط مربوط به بخش حاشیه‌ای جامعه نیست؛ چه کسانی که برای تفریح مواد مصرف می‌کنند و چه مصرف‌کنندگان شدید. ما داریم درباره نوعی عمومی‌شدن مصرف مواد مخدر صحبت می‌کنیم.»

چرا کلمبیا به مرکز تجارت کوکائین تبدیل شده است؟

از نظر جغرافیایی، کلمبیا موقعیتی بسیار مناسب برای تجارت کوکائین دارد.

این کشور با پنج کشور مرز زمینی دارد و هم‌زمان به اقیانوس آرام، اقیانوس اطلس و دریای کارائیب دسترسی دارد. همین موقعیت، کلمبیا را در مرکز مجموعه‌ای از مسیرهای قاچاق قرار داده است.

متن انگلیسی‌ای که فرستادی در همین نقطه و با عبارت «And a history of bloody...» ناقص می‌شود. اگر ادامه مقاله را بفرستی، ترجمه را دقیقاً از همین‌جا ادامه می‌دهم.