فرارو- سوزان ایزابل مودی، پزشک آمریکایی، در تاریخ ۲۰ نوامبر ۱۸۵۱ در شهر آمستردام ایالت نیویورک به دنیا آمد. در ابتدا به هنرهایی همچون نقاشی و مجسمه‌سازی علاقه‌مند شد و در این زمینه‌ها تحصیلاتی را گذراند، اما در ادامه تصمیم به دنبال کردن تحصیلات پزشکی گرفت و به حرفه پزشکی در آمریکا پرداخت.

به گزارش فرارو، ورود او به ایران در ماه نوامبر ۱۹۰۹ میلادی، معادل آذر ۱۲۸۸ خورشیدی، به وقوع پیوست؛ در زمانی که احمدشاه قاجار در مقام پادشاه ایران قرار داشت و کشور در اوایل دوران پس از انقلاب مشروطه به سر می‌برد. او به درخواست پزشکان بیمارستان صحت تهران که به دنبال یک پزشک زن آمریکایی بودند، عازم ایران شد. این بیمارستان همان سال در تهران شروع به فعالیت کرده بود و هدف از استخدام یک پزشک زن، امکان ارائه خدمات درمانی به زنان بود، چرا که بسیاری از زنان ایرانی و خانواده‌هایشان تمایل به معاینه آنان توسط پزشکان مرد ندارند.

تاریخ دقیق ورود مودی همچنان در منابع مختلف اختلاف نظر دارد و بین ۲۵ تا ۲۷ نوامبر ۱۹۰۹ ذکر شده است. پس از ورود به تهران، او به فعالیت پزشکی در بیمارستان صحت مشغول شد و همزمان مطب شخصی خود را نیز راه‌اندازی کرد. یکی از اسناد آن زمان، نشانی مطب او را در شماره ۱۰ خیابان علاءالدوله ذکر کرده است؛ خیابانی که در آینده به نام خیابان فردوسی شناخته شد. او همچنین در زمینه‌های پزشکی زنان، زایمان و بیماری‌های زنان نیز فعال بود.

گزارش‌های چاپ شده در مطبوعات تهران در سال ۱۹۱۰ به مودی به عنوان پزشکی آمریکایی اشاره کرده‌اند که در رشته‌های پزشکی، بیماری‌های زنان و مامایی فعالیت می‌کرد. اسناد باقی‌مانده از او گواهی می‌دهد که علاوه بر مطب خود، در نقاط مختلف تهران برای معاینه بیماران نیز رفت‌وآمد داشته است.

مودی به دنبال سال‌ها فعالیت، در زمینه‌های آموزشی نیز در مدرسه دخترانه تربیت تهران مشارکت داشت. این مدرسه در سال ۱۳۲۹ قمری/۱۹۱۱ میلادی تأسیس شد و او جزو افرادی بود که در آنجا کار می‌کردند.

در برخی منابع، به مودی به عنوان «دومین پزشک زن فعال در ایران» اشاره شده و پیش از او، نام مری اسمیت، پزشکی آمریکایی که در دهه ۱۸۸۰ در هیئت میسیون آمریکایی در ایران فعال بود، به میان آمده است. با این حال، این عنوان را نمی‌توان به سادگی بدون استناد به منبعی معتبر به عنوان یک حقیقت قطعی درباره تاریخ پزشکی زنان ایران بیان کرد.

مودی پس از سال‌ها زندگی در ایران، در تاریخ ۲۳ اکتبر ۱۹۳۴ میلادی، معادل آبان ۱۳۱۳ در تهران درگذشت. در آن زمان رضاشاه پهلوی پادشاه ایران بود. اسناد پروژه «زنان جهان در ایران قاجار» نیز مرگ او را در ۲۳ اکتبر ۱۹۳۴ و برگزاری مراسم تشییع وی در تهران ثبت کرده‌اند.