به نقل از ایسنا، تولید گاز از فاز ۱۱ پارس جنوبی در دولت چهاردهم جهشی چشمگیر داشت و از حدود ۱۲ میلیون مترمکعب در روز به بیش از ۲۶ میلیون مترمکعب افزایش یافت. همچنین، ظرفیت تولید نفت در بسته مرکزی آزادگان جنوبی از مرز ۸۴ هزار و ۲۰۰ بشکه در روز عبور کرده و با راهاندازی موفقیتآمیز چهار ردیف CTEP، ظرفیت اسمی بزرگترین واحد فرآورش نفت کشور به ۳۲۰ هزار بشکه در روز رسید. در این بازه زمانی، پروژههای توسعه میدانهای بلال و فرزاد ب به جلو رفت و طرح فشارافزایی پارس جنوبی نیز به مرحله اجرایی وارد شد، در حالی که فاز میدانی پیگرانی هوشمند خطوط لوله نیز آغاز گردید.
در این راستا و همزمان با ادامه فعالیتهای حفاری و بهپایانبردن چاهها، تعدادی از ظرفیتهای متوقفشده دوباره به چرخه تولید بازگشتند. همچنین، توسعه توان حفاری و امکانات فرآوری و دریایی نیز به خوبی پیشرفت کرد؛ این اقدامات نه تنها به افزایش تولید موجود کمک کرد، بلکه زیرساختهای لازم برای حفظ تولید در سالهای آتی را نیز فراهم آورد.
فاز ۱۱ پارس جنوبی؛ تولید گاز به بیش از دو برابر افزایش یافت
تولید گاز از فاز ۱۱ پارس جنوبی که در شروع دولت چهاردهم به حدود ۱۲ میلیون مترمکعب در روز محدود بود، با پیشرفت حفاری و تکمیل چاهها به بیش از ۲۶ میلیون مترمکعب در روز در خرداد ۱۴۰۵ رسید. تعداد چاههای حفاریشده در این فاز نیز از چهار حلقه به ۱۱ حلقه ارتقا یافت.
با برقراری ارتباط یازدهمین چاه با خط لوله سراسری، تولید سکوی ۱۱B از مرز ۹۱۵ میلیون فوتمکعب استاندارد در روز گذشت. این چاه، با عمق نهایی بیشتر از ۴۳۰۰ متر و پس از انجام عملیاتهای اسیدکاری و تمیزکاری، به تولید سکو تقریباً ۷۵ میلیون فوتمکعب در روز افزود.
در موقعیت ۱۱A، جکت پس از اتمام مراحل ساخت و عملیات دریایی نصب گردید و با اجرای بیش از ۷۰۰ متر شمعکوبی، به تثبیت رسید. این عملیات علیرغم شرایط آتشبس و ناآرامی در خلیج فارس ادامه یافت و پس از اتمام آن، زیرساخت لازم برای استقرار عرشه فراهم گردید. همچنین، روند ساخت عرشه ۱۱A در این دوره به پیشرفت تقریبی ۵۰ درصدی رسید.
فاز ۱۱ در مرزیترین ناحیه میدان مشترک پارس جنوبی واقع شده و اقداماتی که در این دوره انجام گردیده، به افزایش برداشت از موقعیت ۱۱B و همچنین آمادهسازی موقعیت ۱۱A برای مراحل بعدی توسعه کمک کرده است.
آزادگان جنوبی؛ افزایش تولید و گسترش چاهها
در آزادگان جنوبی، در طی ۱۷ ماه بیش از ۶۳ هزار بشکه به تولید نفت افزوده شد. در این بازه، ۴۱۸۰ متر حفاری برای چاه جدید و ۱۶۲۶ متر برای چاههای تعمیری انجام شد و یک حلقه چاه جدید و دو حلقه چاه تعمیری به مدار تولید پیوستند. در مجموع ۲۲ حلقه چاه نیز عملیات اسیدکاری و افزایش تولید را پشت سر گذاشتند. همچنین، پس از دو سال وقفه، ۳۸ دستگاه پمپ درونچاهی با همکاری سه سازنده داخلی طراحی و ساخته شد و به پروژه تحویل داده شد.
نتیجه این فعالیتها، راهاندازی ۴۹ حلقه چاه در بسته مرکزی میدان و عبور ظرفیت تولید از ۸۴ هزار و ۲۰۰ بشکه در روز بوده است. آزادگان جنوبی بهعنوان یکی از میادین مشترک کلیدی نفتی ایران و عراق به شمار میرود و افزایش میزان تولید در این میدان سهم ایران از برداشت از مخزن مشترک را نیز تقویت میکند.
بزرگترین واحد فرآورش کشور در تاریخ صنعت نفت
همزمان با افزایش تولید در آزادگان جنوبی، چهار ردیف واحد فرآورش نفت خام این میدان، CTEP، در دولت چهاردهم به بهرهبرداری رسید و ظرفیت اسمی بزرگترین واحد فرآورش کشور به ۳۲۰ هزار بشکه در روز ارتقا یافت. هر یک از این ردیفها بهمنظور فرآورش روزانه ۸۰ هزار بشکه نفت طراحی شدهاند و بهطور کلی، امکان دریافت، فرآورش و نمکزدایی نفت تولیدی میدان را فراهم میآورند.
در مجموع، تاکنون بیش از ۲۸ میلیون بشکه نفت در این واحد فرآوری شده و با تکمیل مراحل راهاندازی هر چهار ردیف، زیرساخت فرآورشی لازم برای افزایش تدریجی تولید نفت آزادگان جنوبی و غرب کارون به حالت آمادهباش درآمده است.
فشارافزایی پارس جنوبی؛ پروژهای برای حفظ تولید گاز کشور
در دو سال اول دولت چهاردهم، این پروژه مهم نفت و گاز کشور با تمرکز بر افزایش تولید، توسعه میادین مشترک و بهبود زیرساختها توسط گروه پتروپارس پیگیری شده است. در بین این پروژهها، طرح فشارافزایی پارس جنوبی دارای جایگاه ویژهای است؛ پروژهای که با توجه به کاهش طبیعی فشار مخزن، مستقیماً به حفظ تولید گاز کشور در سالهای آتی ارتباط دارد.
در این دوره، مطالعه مهندسی پایه و پیشرفته برای هاب یک با سناریوی ترکیبی خشکی و دریا شروع شد. در فاز اول، نصب ۹ کمپرسور در تأسیسات خشکی فاز ۱۲ پیشبینی شده است که هر یک ظرفیت ۳۳۳ میلیون فوتمکعب استاندارد در روز را دارا هستند. بهعلاوه، ایجاد دو مجموعه دریایی بهمنظور حفظ بازیافت نهایی مخزن نیز در برنامه قرار دارد و قرارداد ساخت جکت چهارپایه RP-۱ که وزن تقریبی آن ۲۵۰۰ تن است، به تصویب رسیده است.
ورود به مرحله اجرایی این طرح به این لحاظ حائز اهمیت است که پارس جنوبی بخش عمدهای از گاز مورد نیاز کشور را تأمین میکند و کاهش فشار مخزن میتواند در سالهای آینده بر میزان تولید اثر بگذارد. هدف از فشارافزایی، فراهمآوردن زیرساختهای لازم برای جبران این افت و حفظ ظرفیت تولید بزرگترین میدان گازی کشور است، و به همین خاطر از پروژههای کلیدی صنعت گاز به شمار میرود.
بلال؛ ادامه توسعه میدان گازی
در میدان گازی بلال، پیشرفت پروژه در دو سال دولت چهاردهم نیز ادامه یافت. جکت ۷۵ متری این میدان با وزن تقریبی ۱۷۶۰ تن در خرداد ۱۴۰۴ و در عمق ۶۵ متری خلیج فارس نصب شد، دکل حفاری به میدان مستقر گردید و نخستین چاه توسعهای به مرحله پایان رسید. بهطور همزمان، عملیات حفاری لولههای هادی هشت حلقه چاه و اقدامات مربوط به Tie-Back چاه BLG-۸ نیز پیگیری گردید.
در حوزه سازههای فراساحلی، روند ساخت عرشه تولیدی با ظرفیت ۵۰۰ میلیون فوتمکعب گاز در روز ادامه یافت و پیشرفت سازه اصلی آن در دولت چهاردهم به بیش از ۷۵ درصد رسید. نصب طبقه چهارم عرشه با وزن حدود ۲۱۳ تن نیز به پایان رسید و فعالیتهای مرتبط با تجهیزات، پایپینگ، برق و ابزار دقیق همچنان ادامه دارد.
فرزاد ب؛ پیشرفت در توسعه میدان مشترک
در پروژه فرزاد ب، ساخت جکت چهارپایه یکی از سکوهای سرچاهی با ارتفاعی بیش از ۶۰ متر و وزن حدود ۱۴۸۵ تن به همراه سکوی موقت حفاری و پایلهای مرتبط به اتمام رسید و این مجموعه برای عملیات دریایی و نصب در میدان آمادهسازی شد. تکمیل این بخش از پروژه، گام ارزشمندی در گسترش میدان فرزاد ب به عنوان میدان مشترک ایران و عربستان و ایجاد زیرساختهای لازم برای آغاز عملیات حفاری بهشمار میرود.
در این مدت، فاز میدانی عملیات پیگرانی هوشمند خطوط لوله نیز آغاز گردید و پس از تکمیل مراحل اولیه و آمادهسازی تجهیزات، وارد مرحله اجرایی در خطوط انتقال شد. جمعآوری اطلاعات مسیر، مختصاتیابی دقیق با DGPS و شناسایی ایستگاههای ارسال و دریافت توپک از جمله فعالیتهای این مرحله هستند و بهعلاوه ابزارهای تخصصی EGP، MFL و TFI برای بررسی تغییرشکلها، وضعیت جداره، خوردگی و عیوب احتمالی خطوط مورد استفاده قرار خواهند گرفت.
دادههای بهدستآمده از این عملیات، امکان برنامهریزی دقیقتر برای تعمیرات و نگهداشت پیشگیرانه و همچنین مدیریت ریسک خطوط لوله را فراهم میکند و در عین حال، دامنه خدمات فنی و مهندسی پتروپارس را در زمینه بازرسی و پایش خطوط انتقال گسترش خواهد داد.
افزایش ظرفیت دکلهای دریایی
در این دوره، ظرفیت ناوگان دکلهای دریایی پتروپارس در خلیج فارس دو برابر گردید و تعداد دکلهای فعال از دو دستگاه به چهار دستگاه افزایش یافت. این رشد ظرفیت، امکان اجرای همزمان عملیات حفاری در چند پروژه، از جمله فاز ۱۱ پارس جنوبی و میدان بلال را فراهم کرده و به فعالیتهای چند جبههای کمک میکند. به موازات این امر، روند حفاری چاههای جدید در پروژههای گازی همچنان ادامه دارد و با اتمام حفاری، سایر چاهها نیز به چرخه تولید باز خواهند گشت.
طبق گزارشات، در کنار فعالیتهای عملیاتی، مدیریت کالا و قراردادها نیز بازنگری و ساماندهی گردیده است. بیش از ۲۶ هزار قلم کالا در انبارهای شرکت و پروژهها در نقاط مختلف کشور شناسایی و در سیستم کدینگ یکپارچه ثبت شده است تا استفاده از موجودیها بهبود یابد، ردیابی کالاها سادهتر گردیده و از تکرار خریدها جلوگیری شود.
در بخش قراردادها و مناقصات نیز فرآیند ارزیابی پیمانکاران و مدیریت برآوردها اصلاح شده و سازوکار مشخصتری برای برآورد هزینهها و تعیین تکلیف قراردادهای به پایان رسیده ایجاد گردیده است.
از افزایش تولید امروز تا صیانت از تولید فردا
بررسی کارنامه مجری این پروژهها در دوره دو ساله دولت چهاردهم نشان میدهد که این اقدامات نه تنها به افزایش تولید کمک کرده، بلکه زیرساختهای مورد نیاز نفت و گاز را نیز توسعه بخشیده است. در بسته مرکزی آزادگان جنوبی، ظرفیت تولید از ۸۴ هزار و ۲۰۰ بشکه در روز فراتر رفت و با راهاندازی چهار ردیف CTEP، ظرفیت اسمی بزرگترین واحد فرآورش کشور به ۳۲۰ هزار بشکه در روز رسید؛ واحدی که تاکنون بیش از ۲۸ میلیون بشکه نفت را فرآورش کرده است.
در فاز ۱۱ پارس جنوبی، تولید گاز از حدود ۱۲ میلیون مترمکعب در روز به بیش از ۲۶ میلیون مترمکعب افزایش یافته و تولید سکوی ۱۱B با اتصال یازدهمین چاه به بیش از ۹۱۵ میلیون فوتمکعب استاندارد در روز رسیده است. فرآیند توسعه موقعیت ۱۱A، پیشرفتهای مربوط به بلال و فرزاد ب، دو برابر شدن ظرفیت دکلهای حفاری دریایی و آغاز فاز میدانی پیگرانی هوشمند خطوط لوله نیز در همین بازه دنبال شدهاند.
بهاینترتیب، در کنار افزایش تولید، طرح فشارافزایی پارس جنوبی نیز به مرحله اجرایی رسید؛ پروژهای که هدف آن حفظ ظرفیت تولید این میدان در سالهای آتی و جبران اثرات افت طبیعی فشار مخزن است. کارشناسان بر این باورند که مجموع این اقدامات بهخوبی تصویر دو مسیر همزمان را به نمایش میگذارد؛ از یک سو روند افزایش تولید و تکمیل پروژههای جاری و از سوی دیگر ایجاد زیرساختهای ضروری برای حفظ تولید در سالهای آینده.
انتهای پیام
نظرات کاربران