برای محمدمهدی محبی، دربی ۱۰۷ میتوانست به یک پایان شایسته و رویایی بدل شود. او در آغاز نیمه دوم موفق شد دروازه استقلال را باز کند و در شرایطی که پرسپولیس به دنبال کسب پیروزی در یکی از حساسترین بازیهای فصل بود، تیمش را در موقعیت برتری قرار داد.
بعد از به ثمر رساندن گل، محبی به سراغ شادیای متفاوت رفت؛ حرکتی که یادآور جشن معروف استفن کری، ستاره بسکتبال تیم گلدن استیت بود. این همان «نایت نایت» مشهور است؛ حرکتی که استیفن کری معمولاً پس از شوتی میزند که عملاً کار حریف را تمام کرده است.
اما محبی نتوانست داستان را به شکلی که میخواست به پایان برساند. استقلال در ادامه بازی گل تساوی را به ثمر رساند و برتری پرسپولیس از بین رفت، به گونهای که گل مهاجم قرمزها تنها یک امتیاز برای تیمش به ارمغان آورد.
شاید به همین دلیل، در دقایق پایانی، چهره محبی بیش از هر بازیکن دیگری نشاندهنده حسرت بود. او گلش را زده بود و شادیاش را نیز به نمایش گذاشته بود و حتی این امکان را داشت که قهرمان دربی شود؛ اما برای رسیدن به این عنوان، به گل دیگری نیاز بود یا دقیقتر بگوییم، باید همان یک گل را تا پایان حفظ میکرد.
حرکت «نایت نایت» محبی این بار برخلاف نسخه اصلی، به علامت پایان بازی تبدیل نشد. استفن کری به خاطر این حرکت معمولاً جشن پیروزی بزرگ را برگزار میکند، اما محبی در انتهای دربی تنها یک امتیاز نصیبش شده بود و این تفاوت حسرت او را دوچندان کرد.
بیشتر بخوانید: گزینه داوری دربی قهر کرد؟!
نظرات کاربران