به گزارش ورزش سه، کوبی ماینو همواره به عنوان بازیکنی با استایل و عملکرد جذاب شناخته میشد، اما در هفته جاری و در خلال پیروزی منچستریونایتد بر ایپسویچ تاون، با نمایشی کاملاً متفاوت و شگفتانگیز همه را تحت تأثیر قرار داد. ماینو در این فصل به طور محسوسی بر روی زمین بازی تغییر کرده است.
در نوامبر ۲۰۲۳، در شرایطی که اریک تنهاخ با بحران ناشی از ۹ شکست از ۱۸ مسابقه نخست فصل مواجه بود، تصمیم به استفاده از یک پسر ۱۸ساله در میانه زمین در دیدار خارج از خانه مقابل اورتون گرفت؛ این انتخاب در آن زمان باعث شگفتی بسیاری شد و حتی کارشناسان به انتقاد از تنهاخ پرداختند. البته ماینو از قبل نیز توجهات زیادی را به خود جلب کرده بود، اما به دلیل مصدومیت در فصل ۲۰۲۳/۲۴ نتوانسته بود حتی یک بار در میدان حاضر شود. او در گودیسون پارک به طور مستقیم به ترکیب اصلی وارد شد. شاید آن مسابقه به دلیل قیچی برگردان خیرهکننده الخاندرو گارناچو بیشتر در یادها بماند، اما ماینو به خاطر نمایش بالغ و پختهاش، به شدت مورد تحسین قرار گرفت. روی کین، کاپیتان پیشین یونایتد، در شبکه اسکای اسپرتس گفت: «چقدر شجاع و با جرأت بود. لذت بردم که او را تماشا میکنم. به نظر میرسید در هر لحظهای که توپ را در اختیار دارد، زمان کافی دارد. تصمیمهایش در مورد زمان پاسهای بلند و کوتاه گرفتن، و همچنین بازی بدون توپ او بینظیر بود. واقعاً نمایشی همهجانبه و کامل از خود ارائه داد.» آن عملکرد به نوعی بیانیهای علنی و تأییدی بر جایگاه او در تیم بود.
یونایتد در این تعطیلات آخر هفته دوباره به دیدار با اورتون خواهد رفت و ماینو، که اکنون به یکی از ارکان کلیدی تیم مایکل کریک تبدیل شده، به احتمال زیاد در ترکیب اصلی قرار خواهد گرفت. با توجه به نمایش فوقالعادهاش در برابر ایپسویچ در هفته گذشته، زمان آن است که نگاهی به مسیر او تا به امروز بیندازیم؛ مسیری که شروع آن در گودیسون پارک روان به نظر نمیرسید، اما حالا به ریل موفقیت بازگشته است.
تا همین چندی پیش، ماینو تحت رهبری روبن آموریم حتی نمیتوانست به راحتی توپی را لمس کند. مربی پرتغالی در اوایل دوره ناموفق خود در یونایتد، تحلیل متفاوتی نسبت به ماینو داشت و در ژانویه ۲۰۲۵ اظهار کرد که او به عنوان یک هافبک در نقش دفاعی با چالشهای جدی روبرو است. آموریم ساختار کامل تیم را به گونهای طراحی کرده بود که ماینو مجبور بود با برونو فرناندز برای یکی از دو موقعیت هافبک میانی رقابت کند. او به وضوح تمایلی نداشت تا ماینو و برونو را همزمان به میدان بفرستد و به همین دلیل زمان بازی این ستاره جوان به شدت کاهش یافت. تا جایی که شایعاتی درباره جدایی او به گوش رسید. این شایعات خشم شدید هواداران را به همراه داشت و خبرنگاران در هر نشست خبری از او درباره تصمیمش به عدم استفاده از این استعداد طلایی سوال میکردند. آموریم در دسامبر سال گذشته گفت: «شما کوبی را دوست دارید، او برای انگلیس در حال حاضر فیکس بازی میکند. اما این به این معنا نیست که من او را به میدان بفرستم وقتی احساس میکنم نمیتواند بازی کند. این تصمیم من است.» آموریم احتمالاً اقداماتی را انجام میداد که فکر میکرد برای تیم مفید است، اما گاهی به نظر میرسید او به طرز آشکاری بر مواضع خود اصرار میورزد.
با خروج آموریم در ماه ژانویه، ماینو به سرعت به ترکیب اصلی تیم بازگشت. با کمک درن فلچر و سپس کریک که بلافاصله به تاریخسازی سیستم سه دفاعه پایان دادند، ماینو در نیمفصل دوم ۲۰۲۵/۲۶ به اولین گزینههای موجود در ترکیب اصلی تبدیل شد؛ ساعتها بازیاش در لیگ از زمان اخراج آموریم تا پایان فصل به ۱۴۴۱ دقیقه رسید که سومین آمار بهترین جمعآوری در بین تمام بازیکنان غیردروازهبان یونایتد بود.
تحولات در چیدمان یونایتد به وضوح تأثیری عمیق بر برجسته شدن نقش ماینو داشت، با این حال آن نقش پررنگ نشاندهنده نادرستی تصمیمات آموریم در خصوص تغییرات تاکتیکی و استخدامش بود. آموریم تیمی در اختیار داشت که سازگاری با سیستم او نداشت و عدم انطباق او با تیم منجر به کاهش قابل توجه عملکرد بازیکنانی مثل ماینو و در نتیجه قفل شدن دستهای خود شده بود.
پس از بازگشت ماینو به ترکیب، به وضوح مشخص بود که یونایتد در دوران آموریم چه جواهری را از دست داده است. مهارتهای او در دریافت توپ تحت فشار و حفظ مالکیت آن به مدد ترکیبی از آگاهی بالا، خونسردی در زمان توپگیری و کیفیت فنی بینظیر، در ترکیب یونایتد چیز خاصی به حساب میآید. توانایی او در پاسکاری و کیفیت کارش در فضاهای تنگ شاید در ابتدا به چشم نیاید، اما آمارهای تحلیلگرایانه عمق ارزش واقعی او را بازگو میکنند.
نخستین نکته، دقت پاس ۸۷.۱ درصدی او تحت فشار است که ماینو را در رده دهم از بین ۴۴ هافبک میانی و دفاعی که دستکم ۶۵۰ پاس تحت فشار ارسال کردهاند، قرار میدهد و گواه واضحی بر خونسردی اوست. همچنین در انتقال توپ به یکسوم دفاعی حریف، ماینو در بین ۶۱ هافبک با کسب رتبه هشتم (۷۸.۷ درصد از حداقل ۷۰ تلاش) و در رساندن توپ به یکسوم تهاجمی زیر فشار شدید با ۷۶.۹ درصد در رده ششم ایستاده است. در نهایت از میان ۸۱ هافک در کل لیگ برتر که حداقل ۵۰ پاس رو به جلو دادهاند، دقت پاس ماینو در بین آنان دوازدهم (۷۵.۴ درصد) است، اما برای پاسهای رو به جلو تحت فشار حریف، نرخ موفقیت ۷۱ درصدی او او را در جایگاه پنجم در کل لیگ قرار داده است.
اما در دیدار روز یکشنبه یک عنصر کاملاً جدید به بازی او افزوده شده بود؛ نوعی قدرت فیزیکی که پیشتر کمتر در او مشاهده میشد. پس از فرصت خولیو انسیسو در یک ضدحمله، ماینو توپ سرگردان را با تسلط تمام در اختیار گرفت و بدون اینکه به تنش فیزیکی عبدالفتاوو اجازه دهد، به سرعت در کناره زمین پیش رفت و پاس بلندی ارسال کرد که ضدحمله یونایتد را شکل داد، پاس او که به گل مارکوس رشفورد نزدیک بود. دقایقی بعد، امرسون در میانه میدان از پشتیبه او گذشت، اما این هافبک میانی یونایتد با قدرت بدنیاش بر این مهاجم قدرتمند برزیلی غلبه کرد، با ماتئوس کنیا یک دو کرد و با استفاده هوشمندانه از بدنش، فضای لازم برای گرفتن یک ضربه آزاد از ساشا لوکیچ را ایجاد کرد.
ماینو همچنین در شکلگیری صحنه پنالتی یونایتد نقش کلیدی ایفا کرد. در شرایطی که سه بازیکن او را محاصره کرده بودند، با یک فریب شانه موفق شد از کنار مارسلینو نونز عبور کند و به طور همزمان از دو بازیکن دیگر ایپسویچ رد شود؛ او پاس عمق مؤثری برای کنیا ارسال کرد که این حرکت به سرنگونی او در محوطه جریمه و پنالتی کنونی انجامید. ماینو هرگز از لحاظ فیزیکی در برابر حریفان شکست نخورده است.
حتی در دقیقه ۷۶، پس از اینکه بخش اعظم بازی را در کنترل داشت، او توان بدنی کافی داشت تا از ورود انسیسو جلوگیری کند و مانع از پاسدهی شود و بلافاصله پس از آن با دقت بر روی فتاوو، که به سمت توپ سرگردان میرفت، تکلی صحیح بزند.
همواره، ذهنیت منتقدان درباره ویژگیهای بدنی و تحرک ماینو محل سوال بود، اما پیروزی ۵-۲ روز یکشنبه نشان داد که این نگرانیها یا بیش از حد بزرگنمایی شده بودند یا اینکه او واقعاً بر روی بهبود این نقاط ضعف کار کرده است. او در این مسابقه ۱۰ بار مالکیت توپ را مجدداً تصاحب کرد که بهترین رکورد شخصیاش در یک بازی لیگ برتری بود و ۹ پیروزی در دوئلها نیز، سومین آمار برتر دوران کاریاش در لیگ به شمار میرود.
مشخص است که برای نشان دادن هر تغییر، نیاز به زمان بیشتری است، اما نباید فراموش کرد که او همان بازیکنی است که تنها یک ماه پس از جشن تولد ۱۹ سالگیاش، در فینال جام حذفی مقابل منچسترسیتی عنوان بهترین بازیکن زمین را کسب کرد.
نظرات کاربران