جواد مجابی، شاعر و نویسندهای پرآوازه، همچنین منتقد ادبی و هنرمند تجسمی، نقاش، طنزپرداز و روزنامهنگار ایرانی، در روز شنبه ۱۴ شهریور، پس از مدتی بیماری از دنیا رفت.
خانواده مجابی با اعلام این خبر ابراز داشتند که در حال حاضر فقط مراسم تشییع مرتفع خواهد شد، و پس از آن به مدت یک هفته در خانه این هنرمند و منتقد ادبی به روی علاقهمندان باز خواهد بود و آنها میتوانند به منزل ایشان سر بزنند. جواد مجابی در سال ۱۳۱۸ در قزوین به دنیا آمد و آثار متنوعی در زمینه شعر، رمان، طنز و نقد هنری به نمایش گذاشت.
او در ابتدای دههٔ ۴۰، در رشته حقوق و دکترای اقتصاد از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد و در همان زمان کارشناس وزارت فرهنگ و هنر گردید و بهطور مداوم به نویسندگی و روزنامهنگاری مشغول بود.
مجابی مدتی به عنوان دبیر بخش فرهنگ و هنر در روزنامه اطلاعات فعالیت داشت و با نشریات ادبی معتبری همچون فردوسی، جهان نو، خوشه، آدینه و دنیای سخن همکاری کرد. این نویسنده مدتی بعد، زمان خود را به ادبیات و خلق رمان اختصاص داد و میتوان ادعا کرد که در طی چهل سال اخیر، بیشتر آثارش در زمینه رمان و شعر خلق شده است.
جواد مجابی به عنوان یکی از منتقدان برجسته در عرصه هنرهای تجسمی شناخته شده و آثار متعددی در این حوزه نوشته است. همچنین او نقاشیها و کاریکاتورهای زیادی را نیز خلق کرده است. برخی از آثارش به دلیل درونمایه خاصشان، او را به عنوان طنزپرداز ایرانی معرفی میکنند.
در سال ۱۳۵۴، مجابی به دلیل فعالیتهای روزنامهنگاری، موفق به کسب جایزهٔ فروغ شد و در ادامه در سال ۱۳۸۲ نیز جایزهٔ بیژن جلالی را برای نقد دریافت کرد.
جایزه آرش از جشنواره تیرگان در سال ۲۰۰۸ در تورنتو نیز از دیگر افتخارات این نویسنده و منتقد هنری به شمار میرود.
از جمله آثار او میتوان به «خاطرات نسل آخر»، «شب ملخ»، «عبید باز میگردد»، «تاریخ طنز ادبی»، «در این هوا»، «نیشخند ایرانی»، «بنفشههای سراشیب»، «مومیایی»، «سفرهای ملاح رویا»، «روزنامه مرد عزلتنشین»، «وطن روی کاغذ»، «یادداشتهای بدون تاریخ»، «ایالاتِ نیست در جهان»، «باغ گمشده» و «آقای ذوزنقه» اشاره کرد.
نظرات کاربران