علی تاجرنیا به تازگی در اظهاراتی درباره افزایش غیرطبیعی قیمت بازیکنان در فوتبال ایران گفت: «از مدیران عامل باشگاه‌ها درخواست کردم تا نشستی ترتیب دهند تا بررسی کنیم چگونه می‌توان از پرداخت یک میلیون دلار برای بازیکنی که ارزشش ۳۰۰ هزار دلار است، پرهیز کرد.»

این اظهار نظر در ظاهر به انتقاد از وضعیت نابسامان بازار نقل‌وانتقالات و تلاش برای ساماندهی قیمت بازیکنان اشاره دارد، اما با بررسی عملکرد استقلال در این بازار، پرسش‌های جدی در مورد تناقض میان این مواضع و اقدام‌های واقعی مدیریت باشگاه نمودار می‌شود.

جالب اینجاست که برخی از مدیران باشگاه‌ها اصلاً بر این باور بودند که شرکت در چنین جلساتی فاقد اعتبار است. آنها به این نکته اشاره کردند که چگونه می‌توان به توصیه‌های کسی گوش داده شود که باشگاهی که تحت مدیریت او در زمان بحران‌های اقتصادی و شرایط جنگی، خود یکی از مثال‌های افزایش بی‌رویه قیمت‌ها در بازار نقل‌وانتقالات محسوب می‌شود. از نظر این مدیران، جلسات پیشنهادی سرپرست باشگاه استقلال بیشتر به محلی برای اهداف دیگری مشابهت داشت تا همفکری و بهبود وضعیت بازار.

طبق اطلاعات و مستندات موجود، قرارداد علیرضا کوشکی که پیشتر حدود ۳۷ میلیارد تومان بوده، به رقمی نزدیک به ۱۰۰ میلیارد تومان تمدید شده است، در حالی که قرارداد محمدرضا اسلامی از حدود ۳۰ میلیارد تومان به حدود ۷۵ میلیارد تومان افزایش یافته و همچنین قرارداد روزبه چشمی با مبلغ ۸۰ میلیارد تومان دوباره تمدید گردیده است.

علاوه بر این دو مورد، موضوع افزایش چند برابری قرارداد بازیکنانی نظیر ابوالفضل زمانی، سامان تورانیان، مهران احمدی و صالح حردانی نیز در این میان مطرح گشته است؛ به ویژه اینکه تمامی این بازیکنان قبلاً برای این فصل با استقلال قرارداد معتبر داشتند.

در این شرایط، سؤالی به وجود می‌آید؛ چگونه می‌شود باشگاهی که مدیرعامل آن از کنترل بازار، جلوگیری از افزایش غیرمعقول قیمت‌ها و مقابله با قراردادهای غیرکارشناسی سخن می‌گوید و تمایل دارد نسخه‌ای برای سایر مدیران بکشد، بر اساس چه ارزیابی‌هایی این افزایش‌ها را در قرارداد بازیکنان خود پذیرفته است؟ این پرسش زمانی اهمیت بیشتری می‌یابد که عملکرد استقلال در عرصه جذب بازیکنان خارجی در فصل گذشته به شدت مشکوک بوده است.

در دوران تصدی تاجرنیا به عنوان نماینده تام‌الاختیار هلدینگ و رئیس هیئت مدیره، بازیکنانی چون موسی جنپو، دوکنز نازون و آنتونیو آدان با قراردادهایی غیرعادی و به‌شدت قابل توجه به استقلال پیوستند؛ قراردادهایی که با توجه به تاثیرگذاری فنی برخی از این بازیکنان، از ابتدا با انتقادات زیادی از سوی جامعه فوتبال مواجه شد. آیا او به عنوان نماینده تام‌الاختیار و یکی از امضاکنندگان این قراردادها نگرانی نداشت؟

به مثال دیگر، جنپو با قراردادی سه ساله و با مبلغی بالغ بر یک میلیون و ۲۰۰ هزار دلار برای فصل اول و با افزایش ۲۰ درصدی برای فصل‌های بعدی به استقلال پیوست، اما در مجموع در بازی‌های رسمی نه موفق به گلزنی شد و نه اقدامی برای ارسال پاس گل انجام داد و در ادامه نیز اختلاف قراردادی‌اش با استقلال به ایجاد پرونده‌های حقوقی بینجامید.

درباره نازون نیز ارقام مطرح شده از قرارداد دو ساله به ارزش ۳ میلیون دلار به همراه پرداخت مبلغ ۷۰۰ هزار دلار بابت رضایت‌نامه نشان می‌دهد؛ مسئله‌ای که مرة دیگر به بحث غیرکارشناسی بودن این هزینه‌ها و احتمال فساد در هزینه‌های باشگاه استقلال دامن می‌زند.

ولی عجیب است که مدیری که خود با پرداخت‌های غیرمعمول و به‌شدت بالای به بازیکنان خارجی کم‌کیفیت، نقش بسزایی در مشکلات مالی باشگاه و بازار نقل‌وانتقالات ایفا کرده، به فکر این افتاده که برای دیگر مدیران عامل باشگاه‌ها کلاس‌هایی آموزشی برگزار کند تا بیاموزند که چگونه برای بازیکنان ۳۰۰ هزار دلاری، پول غیرواقعی یک میلیون دلار پرداخت نکنند! همین‌طور باید این مدیر به نهادهای نظارتی توضیح دهد که باشگاه استقلال بر اساس چه معیارها و چه سازوکارهایی برای جذب و تمدید بازیکنان داخلی و خارجی، این مبالغ گزاف را از بیت‌المال اختصاص داده و برای بازیکنان بی‌کیفیت پرداخت کرده است؟

از طرف دیگر، ابهاماتی در رابطه با نقش برخی ایجنت‌ها در قراردادهای اخیر استقلال نیز وجود دارد، به عنوان مثال، در پرونده برگشت یاسر آسانی پس از فسخ قرارداد، انعقاد قرارداد با این بازیکنان خارجی بی‌کیفیت، ماجرای وکلای منتظر محمد در دادگاه عالی ورزش، و تمدید قرارداد برخی بازیکنان با مبالغ گزاف و غیرکارشناسی. در چنین شرایطی، شفاف‌سازی پیرامون نقش ایجنت‌ها، مدیران و نهادهای تصمیم‌گیر در نقل‌وانتقالات استقلال می‌تواند به رفع بسیاری از ابهامات موجود کمک کند.

اگر قرار است که مدیران فوتبال ایران برای جلوگیری از تبدیل بازیکن «۳۰۰ هزار دلاری به یک میلیون دلاری» دور هم جمع شوند، شاید منطقی‌ترین کار این باشد که پرونده نقل‌وانتقالاتی باشگاه استقلال به عنوان اولین گزینه در این نشست مورد بررسی قرار گیرد.

بیشتر بخوانید: خبر خوب برای استقلال پیش از بازی با آلومینیوم