سهراب بختیاریزاده در روند بازگشتش به استقلال، به مربیای با طرز تفکر متفاوت تبدیل شده است. از همان آغاز فصل، او تلاش داشته تا اهمیت پیراهن استقلال را برای بازیکنان تیم خود یادآور شود و در اولین اقدام، یکی از بازیکنان متخلف تیم را از حضور در تمرینات محروم کرد.
انتشار این موضوع از سوی رسانهها، نشان از عزم جدی سهراب دارد. بازیکنانی که تصمیم به ادامه فعالیت در استقلال دارند، بایستی مقررات و الزامات باشگاه را رعایت نمایند؛ وگرنه این مربی تعللی نخواهد داشت.
در سالهای اخیر که نظم و انضباط در فوتبال ایران به تدریج رو به افول بود، ظهور کارلوس کیروش به عنوان یک مربی در تیم ملی ایران، بسیاری از معادلات را دگرگون ساخت. کیروش یکبار مهدی رحمتی، یکی از برجستهترین دروازهبانهای تاریخ فوتبال ما را کنار گذاشت؛ رحمتی که پس از آن نامه خداحافظی با تیم ملی نوشت و البته بعداً از این تصمیم پشیمان گردید. با تمام این تفاسیر، تلاشها و پا درمیانیها نتوانست کیروش را متقاعد به تغییر تصمیماتش کند و او بر اصولش پایبند ماند.
ای کاش کیروش از موضع سختگیری خود فاصله میگرفت و رحمتی را میبخشید! شاید این بخشش زمینهساز آن میشد که امروز برخی از مدعیان نسل طلایی فوتبال ایران با تعداد بیشتری از بازیهای ملی و حضور در تورنمنتهای مختلف، اینقدر احساس نکنند که میتوانند خود را در بالاترین مقامها قرار دهند و بر تیم و کادر فنی فرض شوند!
در هر صورت، اگر سهراب بختیاریزاده واقعاً به دنبال ایجاد یک روال صحیح باشد، اصول و آداب یک مربی مقتدر را رعایت نموده است. او نشان داده که این استقلال است که باید در صدر همه امور قرار گیرد؛ نه بازیکن، نه مدیر، نه چهرههای محبوب و نه هیچ فرد دیگری بالاتر از نام استقلال نیستند.
این موضوع نقطهای است که فوتبال ایران سالهاست به آن نیاز دارد؛ شخصیتی که بتواند به بازیکن بگوید: تو هر که هستی، صرفاً برای خودت هستی، اما فراموش نکن که پیراهن استقلال از تو بزرگتر و با ارزشتر است.
اگر سهراب بتواند این مسیر را تا پایان ادامه دهد، شاید ظهور غیرمنتظره یک «کارلوس کیروش» در استقلال به هیچ وجه یک رویداد ناخوشایند نباشد!
بیشتر بخوانید: حردانی علیه استقلال؟ حاشیه بزرگ قبل از نبرد آبیها با آلومینیوم
نظرات کاربران