تینا مزدکی_در ماه ژوئیه سال ۲۰۲۲، هشتاد سالگی نخستین پرواز جنگنده مسرشمیت Me ۲۶۲، که به موتورهای جت مجهز بود، جشن گرفته شد. این هواپیما در زمانی طراحی و ساخته شد که موتورهای پیستونی بهعنوان استاندارد در صنعت هوانوردی شناخته میشدند و بهواقع، یک نوآوری پیشگامانه بود.
تحقیقات و توسعه این جنگنده از اواخر دهه ۱۹۳۰، قبل از شروع جنگ جهانی دوم با متفقین، شروع گردید. اما پیچیدگیهای خاص طراحی به کندی روند توسعه آن منجر شد و در نهایت، Me ۲۶۲ در آوریل ۱۹۴۴، تنها یک سال قبل از سقوط برلین، برای شرکت در نبردها آماده گردید.
با این حال، در یک دوره زمانی کوتاه، بیش از ۱۴۰۰ فروند از این جنگنده تولید شد. Me ۲۶۲ به دلیل داشتن تسلیحات بسیار قوی و عملکرد پروازی برتر، تأثیر شگرفی بر دشمنانش گذاشت.
برآوردهای محافظهکارانه تخمین میزنند که تعداد هواپیماهای متفقین که توسط Me ۲۶۲ سرنگون شدهاند، حدود ۵۵۰ فروند باشد، هرچند برخی دیگر پیشبینیهایی با ارقامی بالاتر را ارائه میدهند.
با این وجود، این جنگنده در انتهای جنگ و با تعداد محدود به خدمت گرفته شد و به همین نسبت نتوانست معادلات عملیات هوایی را به نفع آلمان تغییر دهد. در این زمان، شهرهای آلمان تحت حملات سنگین بمبافکنهای بریتانیایی و آمریکایی قرار داشتند؛ حملاتی که شامل بمبارانهای آتشزا بهویژه با استفاده از ناپالم میشد. یکی از مشهورترین نمونهها، شهر درسدن بود که بهدلیل ناتوانی آلمان در ارائه دفاع مؤثر از حریم هواییاش، تابآوری قابل توجهی را تحمل کرد و دچار ویرانی شد.
تاکتیکهای متفقین در برابر Me ۲۶۲
استراتژیهایی که متفقین برای مقابله با Me ۲۶۲ به کار گرفتند، شباهتهای بسیاری به روشهایی دارد که امروزه نیز در قرن بیستویکم مورد انتظار است؛ از جمله هدف قرار دادن باندهای پروازی و زنجیرههای لجستیکی دشمن به منظور مختل کردن عملیات هواییاش.
مناطقی که جنگندههای پیشرفته Me ۲۶۲ در آنها مستقر بودند، به اهداف اصلی حملات هوایی بریتانیا و آمریکا تبدیل شدند. در عین حال، تاثیر بمبارانهای هوایی بر اقتصاد، تأمین منابع و صنایع آلمان، سبب ایجاد بحرانهایی از جمله کمبود سوخت، مواد اولیه و قطعات یدکی گردید.
پس از پایان جنگ، ویلی مسرشمیت، سازنده این جنگنده و مدیر شرکتی که آن را تولید کرده بود، به مدت کوتاهی به حبس رفت. همچنین، او از ادامه فعالیت در زمینه تولید هواپیماهای نظامی برای دولت آلمان غربی پس از جنگ منع گردید.
مسرشمیت در ادامه، یک جنگنده دیگر به نام Helwan HA-۳۰۰ برای نیروی هوایی مصر طراحی کرد که این پروژه آخرین تلاش او در حوزه طراحی جنگندهها بود. اما این هواپیما نتوانست به عنوان یک رقیب در سطح جنگندههای پیشرفته جهانی خود را اثبات کند.
نقش جتها به عنوان عاملی سرنوشتساز
جنگندههای جت در خلال جنگ جهانی دوم نتوانستند به عنوان عاملی تعیینکننده در دفاع هوایی ایفای نقش کنند، اما اوضاع در جنگ کره به میزان قابل توجهی تغییر کرد. در این جنگ، جنگنده شوروی MiG-۱۵ که در دست چین و کره شمالی نیز بود، با طراحی نوآورانه بالهای پسگرا با زاویه ۳۵ درجه، بمبافکنهای آمریکایی را مجبور کرد که عمدتاً به شب حملات خود را محدود سازند.
در اواخر دهه ۱۹۴۰، میتوان گفت که چنین نوعی از هواپیماها عملاً مدلهای قدیمیتر مانند جنگندههای با بالهای مستقیم یا با پسگرایی کم نظیر Me ۲۶۲ و نمونههای آمریکایی همچون F-۸۰ و F-۸۴ را به حاشیه راندند.
در جریان جنگ کره، شهرهایی همچون سینویجو نیز با بمبارانهای فراوان ناپالم آسیبهای شدیدی مشابه درسدن در جنگ جهانی دوم متحمل شدند. با این حال، MiG-۱۵ به شیوهای عمل کرد که Me ۲۶۲ در جنگ جهانی دوم نتوانسته بود؛ این جنگنده با ورود خسارات چشمگیر به بمبافکنها، تأثیر واقعی و راهبردی بر جریان جنگی ایجاد کرد.
منبع: militarywatchmagazine
۵۸۳۲۳
نظرات کاربران