به نقل از ایسنا، روزنامه محلی انگلیسی‌زبان «کاتماندو پست» در گزارشی اشاره کرده است که در پی سیل ویرانگر در نپال، تعداد کشته‌ها به ۱۳۴۱ نفر بالغ شده و هزاران نفر دیگر همچنان مفقود هستند. شرایط زندگی برای آوارگان و بازماندگان به شدت دشوار بوده و مشکلات جدی در اردوگاه‌ها وجود دارد.

بر اثر آسیب‌های وارده به زیرساخت‌ها نظیر جاده‌ها و پل‌ها بخاطر سیل‌ها و رانش زمین، مادران آواره با چالش‌های بزرگی در یافتن مکان‌هایی مناسب برای شیردهی، زمان‌بندی وعده‌های غذایی و دسترسی به مراقبت‌های اورژانسی در مواقع زایمان خطرناک مواجه‌اند.

این مادران به جز مشکلات دیگری نظیر دود سیگار و بوی الکل، با دردسرهای ناشی از غذا و آب غیربهداشتی که معده آنان و نوزادانشان را دستخوش مشکل کرده، شکایت دارند. در ضمن در این اردوگاه‌ها هیچ مرکز واکسیناسیونی برای کودکان وجود ندارد.

«پاریار» که به تازگی مادر شده، بیان می‌کند: «ما هم وقت کافی برای غذا خوردن نداریم و هم از کمبود مواد غذایی رنج می‌بریم».

او صبح روز ۲۶ اوت، به دنبال آن فاجعه سیل، زادگاهش «تریشولی» را ترک کرد و اکنون ناچار است که در یک اردوگاه با ده‌ها غریبه زندگی کند.

پاریار می‌افزاید: «در اینجا هیچ نوع غذای خاصی برای نوزادان موجود نیست و باید همان غذای سنگین بزرگسالان را به نوزادان و بچه‌ها بدهیم».

«شارمیلا شرستا»، مادر دیگری در همین زمینه می‌گوید: «شرایطی که می‌تواند به ما کمک کند بسیار ساده است اما در دسترس نیست. ای کاش مکان مناسبی برای زندگی داشتیم که کمی آرامش برای ما فراهم می‌کرد».

او و دو فرزندش در یک کلاس شلوغ از یک مدرسه که به پناهگاه تبدیل شده، می‌خوابند.

بر پایه گزارش‌های صندوق جمعیت سازمان ملل، نزدیک به ۴۴۳۰ زن باردار در ۱۵ شهرداری از جمله راسوا، نواکوت و دادینگ، که در اثر سیل هفته گذشته بیشترین آسیب را دیدند، به سر می‌برند.

با توجه به این برآوردها، انتظار می‌رود حدود ۵۰۰ زایمان در ماه آینده رخ دهد و تقریباً ۷۴ زن به مراقبت و کمک‌های اورژانسی زایمان نیاز خواهند داشت.

بخش زایمان بیمارستان تریشولی به یک پایگاه موقت پزشکی بحران تبدیل شده است.

«باسنتی پانچا»، رئیس این بخش از زمان وقوع سیل بیان می‌کند که در بیمارستان 9 زایمان انجام شده، اما با مشکلات جدی در سایر خدمات بهداشتی روبه‌رو هستند.

او ادامه می‌دهد زنان باردار به دلیل تب، کاهش حرکات جنین و عفونت‌های ادراری مکرراً به بیمارستان مراجعه می‌کنند. علاوه بر این، مشکل برق نیز وجود دارد و ژنراتور تنها منبع تأمین برق برای انجام عمل‌های جراحی است.

پانچا در ادامه می‌گوید: «پیش‌تر، سفر به کاتماندو با خودرو نزدیک به دو ساعت طول می‌کشید، اما به دلیل رانش زمین مشخص نیست که اکنون این مسیر چقدر زمان خواهد برد».

مقامات همچنین نسبت به خطرات بهداشت عمومی در پی جمعیت زیاد پناهگاه‌ها، آبی که آلوده است و تأسیسات بهداشتی آسیب‌دیده هشدار داده‌اند. این وضعیت به‌ویژه زنان و کودکان را در طول فصل باران‌های موسمی بیشتر در معرض ابتلا به بیماری‌های مسری و عفونی قرار می‌دهد.

به نقل از آناتولی، طبق اطلاعات رسمی، تعداد کل قربانیان سیل ناگهانی و رانش زمین در مرز نپال و چین به ۱۳۷۲ نفر رسیده و ۱۱ روز پس از وقوع این فاجعه، ۵۵۳۱ نفر هنوز مفقود باقی مانده‌اند.

مقامات چین نیز خبر داده‌اند که حداقل ۳۱ نفر در منطقه خودمختار شیزانگ که با نام تبت نیز شناخته می‌شود، جان باخته و ۵۳۱ نفر دیگر همچنان مفقود هستند. از میان مفقودین، ۸۵۰ نفر خارجی هستند که طبق آمارهای رسمی نپال و چین ثبت شده‌اند.

بیشتر بخوانید:

  • زنگ خطری که در نپال به صدا در آمد
  • فاجعه در نپال؛ هشدار زودهنگام باید با اقدام زودهنگام همراه باشد

انتهای پیام