استقلال در اراک نیز متوقف شد، همان‌طور که در دو دیدار قبلی خود در اهواز و اصفهان شاهد این موضوع بودیم و با از دست دادن ۶ امتیاز طی سه مسابقه پیاپی، زنگ خطر برای آبی‌ها به صدا درآمد. در دور رفت، به ویژه در آغاز فصل که اکثر تیم‌ها هنوز در حال هماهنگ شدن و آماده‌سازی خود هستند، تیمی که در پی قهرمانی است باید حداکثر امتیازات را کسب کند. حال سوال اینجاست که علت تساوی دوم بدون گل آبی‌ها در این فصل و فاصله قابل توجهی که در نمایش فنی تیم سهراب نسبت به تساوی قبلی در دربی وجود داشت، چه بوده است؟

بی‌شک این رویداد، دلایل متعددی دارد که هر یک به نوعی در نتیجه نهایی موثر بوده‌اند. به‌عنوان مثال، حضور یک مربی استقلالی روی نیمکت آلومینیوم -که همانند سهراب در دوران بازی خود یک مدافع میانی بود- به‌طور حتم در نتیجه مسابقه تأثیرگذار بود. پیروز قربانی به خوبی نقاط ضعف و قوت استقلال را می‌شناخت و آشنایی این مربی و دستیارانش با آبی‌ها به وضوح در نتیجه و عملکرد این دیدار مشهود بود.

اگر به جزئیات نگاه کنیم، نمای بی‌نظیر محمد خلیفه که نشان‌دهنده انگیزه بالای او در برابر تیمی است که دو ماه پیش با آن قرارداد بست، اما به دلیل شرایط پنجره نقل و انتقالات نتوانست به استقلال بپیوندد، یکی دیگر از عوامل این توقف به شمار می‌رود. همچنین، اگر به چشم‌انداز کلی بازی بنگریم، فرصت‌های مناسب و به‌خصوص خطرناک آلومینیوم در مقابل دروازه استقلال به‌روشنی نشان‌دهنده شور و انگیزه نیروی جوانی تیم میزبان در مقایسه با ستاره‌های آبی بود.

اما شاید تأثیر این دلایل در مجموع از برخی عوامل دیگر کمتر باشد. چه بخواهیم و چه نخواهیم، فوتبال ما به لحاظ علم و دانش مربیان و امکانات و زیرساخت‌ها نتوانسته شرایط مناسبی برای ریکاوری فراهم کند -حتی در سطح تیم ملی-. حاصل این وضعیت آن است که فاصله چهار روزه میان دو جدال هفته پنجم و ششم به همراه فرآیند نامناسب ریکاوری، بر کیفیت بازی هر دو تیم تأثیر منفی گذاشت.

البته مسئله ریکاوری تنها دلیل این خستگی بدنی نبود. این موضوع بیشتر نمایانگر ناکافی بودن اردوهای پیش فصل از لحاظ جسمانی و کمبود توان بدنی بازیکنان است که پس از هیجان‌های آغاز فصل به تدریج خود را نشان می‌دهد. علاوه بر این چالش‌های بدنی، مشکلات تاکتیکی نیز در استقلال وجود دارد که به ناهماهنگی آبی‌ها و تغییرات متعدد مربوط می‌شود.

حالا استقلال دوباره ۲ امتیاز حساس دیگر را از دست داده و از مجموع بازی‌های خود در برابر فولاد، پرسپولیس و آلومینیوم، تنها موفق به کسب ۳ امتیاز شده است. نگرانی از نمایش و نتیجه این مسابقه به قدری بزرگ است که به‌راحتی نمی‌توان از کنار آن گذشت، اما ممکن است نگرانی اصلی برای هواداران و پیشکسوتان استقلال این باشد که آیا دوران خوش سهراب در استقلال به پایان رسیده و روزهای دشوار او با این تساوی‌های پی‌درپی آغاز شده است؟ در این صورت، اولین باخت استقلال می‌تواند زنگ خطری جدی برای ورود به بحران باشد!

بیشتر بخوانید: جدول لیگ| تساوی به سود صدرنشین و قعرنشین جدید/ جایگاه استقلال و پرسپولیس بعد از پیروزی سپاهان