پرسپولیس تحت هدایت تارتار در روزهای اخیر به یک روند نگران‌کننده دچار شده است؛ آنها معمولاً با شروعی قوی به میدان می‌آیند، اما در نیمه دوم افت قابل‌توجهی نشان می‌دهند. این تیم سرخپوش معمولاً بازی را با فشار و پرس شدید و همچنین دوندگی بالا آغاز می‌کند، اما هر چه زمان بازی پیش می‌رود، شدت حملات و کیفیت بازی‌شان کاهش پیدا می‌کند.

مهدی تارتار به طور قابل‌توجهی این موضوع را با شیوه بازی تیمش مرتبط می‌داند؛ فشار و پرس شدیدی که پرسپولیس از دقایق ابتدایی بر حریفان تحمیل می‌کند، انرژی زیادی از بازیکنان می‌گیرد و تبعات آن در نیمه دوم مشخص می‌شود.

با این وجود، این توضیح نمی‌تواند برای همیشه قانع‌کننده باشد. تیمی با چنین عمق اسکوادی باید توانایی حفظ ریتم خود را در نیمه دوم داشته باشد و حتی با استفاده از تعویض‌ها، شرایط را به نفع خود تغییر دهد. نکته‌ای که اهمیت ویژه‌ای دارد، وضعیت خط حمله است؛ جایی که بازیکنان اصلی که با افزایش سن مواجه‌اند، به طور طبیعی قادر به حفظ شدت و انرژی دقایق ابتدایی در تمام طول بازی نخواهند بود.

اگر تارتار نتواند راه‌حلی برای مدیریت انرژی، زمان‌بندی تعویض‌ها و حفظ فشار در نیمه دوم بیابد، این افت بدنی ممکن است در ادامه فصل به از دست دادن امتیازهای حیاتی برای پرسپولیس منجر شود؛ به‌ویژه در مسابقاتی که آنها با یک گل پیش افتاده‌اند اما هنوز کار به پایان نرسیده است.

بیشتر بخوانید: سرمربی پرسپولیس، تراکتور را ۱۶ امتیازی کرد!