در تاریخ ۱۶ شهریور ۱۳۵۲، هنگامی که بخشهایی از جامعه به شدت مشغول به دربی معروف ششتاییها بودند، ورزش ایران به موفقیتی بزرگ در سطح جهانی نائل آمد. تیم ملی کشتی آزاد ایران در همین تاریخ و در حالی که جدال بین تاج (استقلال) و پرسپولیس در حال برگزاری بود، با درخششهای بینظیر خود به مقام نایب قهرمانی جهان دست یافت.
طلاهای ماندگار
پس از شکست کشتی ایران در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ، کشورمان در سال ۱۹۷۳ میزبان رقابتهای کشتی آزاد قهرمانی جهان شد که در اواسط شهریور ۱۳۵۲ برگزار گردید. تیم ما با درخششهایی همچون مدالهای طلا از منصور برزگر، محسن فرهوشی و ابراهیم جوادی، به همراه مدال برنز مرحوم محمدرضا نوایی، توانست مقام نایب قهرمانی جهان را از آن خود کند. این مقام، ۲۲ سال بعد دوباره با هدایت منصور برزگر در تابستان سال ۱۳۷۴ در پیکارهای قهرمانی جهان ۱۹۹۵ آتلانتا تکرار شد.
بازی استقلال-پرسپولیس به خاطر ما پخش نشد
با توجه به همزمانی روز آخر رقابتهای کشتی آزاد قهرمانی جهان ۱۹۷۳ با دربی بین تیمهای تاج و پرسپولیس، مباحث زیادی در رابطه با دلایل عدم پخش این بازی به وجود آمد که همچنان به قوت خود باقی است. پرسپولیسیها مدعیاند که تیمسار خسروانی، مالک وقت باشگاه تاج اجازه پخش فیلم این بازی را نداد و آن را از بین برد، اما خبرنگاران با سابقه و افراد فنی بیان میکنند که عدم پخش بازی به دلیل پوشش زنده رقابتهای کشتی آزاد قهرمانی جهان بوده است.
در این زمینه، استاد منصور برزگر در مصاحبهای با خبرورزشی عنوان کرد: حقیقت این است که آن زمان تلویزیون ایران تنها یک واحد سیار برای پوشش زنده رویدادها در اختیار داشت و این واحد برای پوشش پیکارهای کشتی آزاد قهرمانی جهان آمده بود. همان رقابتی که در آن من به همراه آقایان جوادی، فرهوشی و نوایی موفق به کسب مدال شدیم. دلیل این ماجرا به طور صرف ناشی از کمبود امکانات بوده و ادعای اینکه مدیرعامل وقت باشگاه تاج فیلم بازی را نابود کرد تا شکست ۶ بر صفر تیمش را کسی نبیند، درست نیست.
قهرمانی دوباره کشتی در جهان
نکته جالب این است که تیم ملی کشتی آزاد ایران در تاریخ ۱۶ شهریور ۱۳۸۱ زیر نظر محمدحسن محبی موفق شد تا قهرمان پیکارهای کشتی قهرمانی جهان ۲۰۰۲ شود و برای چهارمین بار به این افتخار بزرگ دست یابد. این رقابتها که در تهران برگزار شد، با درخشش مهدی حاجیزاده به عنوان ستاره آن مسابقات همراه شد. او مرد طلایی کشتی ایران بود که متأسفانه دوران قهرمانیاش به سرعت به پایان رسید.
بیشتر بخوانید: اگر من جای کنعانی بودم، مهاجم استقلال را به گونهای میزدم که تنها یک ماه قادر به خوردن سوپ باشد!
نظرات کاربران