«محمدصادق جوادیحصار» در گفتوگو با خبرنگار سیاسی ایرنا، درباره تحولات اخیر جنگ و افزایش تنش میان ایران و آمریکا گفت: اگرچه از آغاز انقلاب اسلامی، آمریکا همواره ایران را تحریم و در بسیاری موارد محاصره کرده و همواره در جنگ اقتصادی با ایران بوده است، اما شدت این تقابل نوسان داشته گاهی کمتر و زمانی افزایش یافته است. به اعتقاد من مسئله ایران اکنون برای آمریکا موضوعی چندوجهی، حساس و حیثیتی است.
شکست آمریکا مقابل ایران، پایان جهان تکقطبی است
این اصلاحطلب عنوان کرد: اگر آمریکا مقابل ایران با ناکامی و سرافکندگی روبرو شود و مجبور به پذیرش شرایط ایران یا ترک منطقه شود، خود و متحدانش بهخوبی میدانند که دوران اقتدار آمریکا بهعنوان قدرت اول جهان به پایان رسیده و جهان تکقطبی جای خود را به جهان چندقطبی خواهد داد. به همین دلیل است که آمریکا تمام توان و امکانات خود را به کار گرفته است.
درگیریهای نظامی آمریکا در منطقه با هدف نمایش قدرت و حفظ آمادگی است
جوادیحصار بیان کرد: این درگیریهای پراکنده نظامی در منطقه، بیشتر با هدف اعلام حضور در صحنه جنگ و حفظ آمادگی عملیاتی صورت میگیرد. به اعتقاد من، این رفتارها نه به معنای پایان جنگ است و نه نقشی تعیینکننده در سرنوشت آن دارد.
وی ادامه داد: کسانی که تجربه هشت سال جنگ را دارند، بهخوبی میدانند که در آن سالها، بمباران یا گلولهباران روزانه یا یکدرمیان از سوی صدام علیه ایران امری معمول بود؛ اما این اقدامات تأثیر تعیینکنندهای نداشت و مردم نیز به آن شرایط عادت کرده بودند گاهی نیز ایران عملیاتهایی انجام میداد اما در نهایت این روند تا جایی ادامه یافت که طرفین به بنبست رسیدند و در نهایت ناچار به پذیرش پایان جنگ شدند.
آمریکا از جنگ با ایران دستاوردی نخواهد داشت
سخنگوی حزب اعتماد ملی اظهار کرد: به اعتقاد من، آمریکاییها از این نوع جنگ دستاوردی نخواهند داشت و به هدف خود نمیرسند. اگر آنان عملیات نظامی گستردهای آغاز کنند، این اقدام بار دیگر به بسیج عمومی و حضور پررنگ مردم در صحنههای دفاعی منجر خواهد شد و سودی برای آمریکا نخواهد داشت.
جوادیحصار تصریح کرد: بنابراین، نباید این موضوع را بیش از حد جدی گرفت. محاصره اقتصادی آنها نیز احتمالا برای بلندمدت طراحی شده است، چرا که در کوتاهمدت کارایی چندانی برای آنها ندارد.
پایان جنگ در گرو پذیرش این واقعیت است که پیروزی کامل ممکن نیست
وی در پاسخ به اینکه این سردرگمی نشانه این است که آمریکا پایان بازی را نمیداند؟ گفت: جنگ چندوجهی است و آمریکا امکان پیروزی در همه میدانها را ندارد. این وضعیت نشان میدهد که دستیابی به پیروزی کامل در همه جبههها ممکن نیست.
آمریکا در انتخاب راهکار نهایی جنگ سردرگم است
فعال سیاسی تاکید کرد: آنان در محاسبات خود با این معضل روبرو هستند که در کدام عرصهها عقبنشینی کنند تا ضمن کاهش هزینهها، مانع پیروزی طرف مقابل شوند یا جنگ طوری تمام نشود که شکست مطلق باشد. همین مسائل باعث سردرگمی تصمیمگیران جنگ برای انتخاب راهکار نهایی شده است.
رژیم صهیونیستی رکورددار قطعنامههای سازمان ملل است
جوادیحصار درباره حمله اخیر دشمن به مجلس عروسی در کوهستک سیریک عنوان کرد: سازمان ملل و مجامع جهانی بارها این مسیر را طی کردهاند و برخی کشورها از جمله رژیم صهیونیستی را به دلیل چنین رفتارهایی محکوم و شماتت کردهاند.
وی افزود: بیشترین قطعنامهها در سازمان ملل با موضوع فجایع انسانی، نقض حقوق بشر و کشتار جمعی علیه رژیم صهیونیستی ثبت شده است؛ اما فردی مانند ترامپ همواره تمامی قطعنامههای علیه اسرائیل را وتو کرده است.
سازمانهای جهانی برای حفظ اعتبارشان، آمریکا را محکوم نمیکنند
سخنگوی حزب اعتماد ملی اظهار داشت: آمریکا از حق وتو بهره میبرد از این رو، اقدامات دیگران نتیجهای ملموس برای جهان ندارد. سازمانهای جهانی برای حفظ اعتبار خود، علیه آمریکا بیانیه یا قطعنامه صادر نمیکنند؛ چون آمریکا آن را وتو میکند. آنها ملاحظات خود و ملاحظات آمریکا را لحاظ میکنند و به همین دلیل، در برابر این کشور موضعی نمیگیرند.
جوادیحصار در پاسخ به این پرسش که استاندارد دوگانه غرب درباره حقوق بشر غرب تا کجا ادامه دارد و چه پیامدهایی برای جامعه بشری خواهد داشت، گفت: تا زمانی که ساختار کنونی بر جهان حاکم است، یعنی پنج کشور صاحب حق وتو در شورای امنیت و سازمان ملل، میتوانند علیه کشورهای دلخواه خود قانون وضع کنند یا مانع تصویب قوانین حمایتی برای سایر کشورها شوند، وضعیت به همین روال ادامه پیدا میکند.
وی ادامه داد: وضعیت به همین روال ادامه پیدا میکند، مگر اینکه تحولات جهانی یا رخدادهایی تعیینکننده رخ دهد؛ شبیه به آنچه در جنگ جهانی دوم اتفاق افتاد.
فعال اصلاحطلب یادآور شد: مانند زمانی که ۵ کشور پیروز دنیا در سازمان ملل نشستند و با تدوین قوانین حقوق بشر، حق وتو را برای خود لحاظ کردند یا اینکه در مناسبات سیاسی و بینالمللی، اتفاقاتی بیفتد که این ساختار را در سازمان ملل تغییر دهد به باور من، فعلاً راه دیگری در دسترس نیست.
نظرات کاربران