باشگاه خبرنگاران جوان؛ روژیار شعبانی خواه - در طول این سال‌ها، راه‌اندازی بوکس بانوان در ایران بیشتر شبیه به یک آرزوی دور از دسترس به نظر می‌رسید تا تنها یک مورد مکتوب در برنامه‌های انتخاباتی ریاست فدراسیون. این رؤیا بارها نزدیک به تحقق یافت اما در نهایت تنها وعده‌هایی به همراه تیزرهای تبلیغاتی در پی داشت و هیچ نشانی از حضور بانوان در رینگ دیده نمی‌شد. کمتر کسی باور می‌کرد که روزی دختران ایرانی بتوانند با دستکش‌های بوکس به رینگ بروند و به‌عنوان نمایندگان رسمی کشور خود در این عرصه ظاهر شوند.
با این حال، در زمان وزارت احمد دنیامالی در وزارت ورزش و جوانان، این رویا به واقعیتی عینی تبدیل شد. فراتر از نتایج کنونی و آینده، باید این رویداد را یکی از مهم‌ترین دستاوردهای ورزش بانوان در ایران دانست.
تیمی که اکنون حدود یک سال از تأسیس آن می‌گذرد، از نقطه‌ای آغاز به کار کرد که تقریبا هیچ تجربه‌ای در بوکس نداشت. دخترانی که پا به این عرصه گذاشتند، نه تنها تجربه‌ای از رقابت‌های داخلی و بین‌المللی نداشتند بلکه هیچ سابقه‌ای در مبارزه در رینگ نیز از خود نشان نداده بودند.
در چنین اوضاعی، فدراسیون بوکس، پس از ناکامی در استخدام مربیان خارجی برای مردان، تصمیم گرفت برای حوزه بانوان نیز به‌جای صرف منابع ارزی برای آوردن مربی خارجی، بر روی مربیان داخلی سرمایه‌گذاری کند.
در میان این شرایط، می‌توان به فروتن گل آرا، ملی‌پوش پیشین بوکس و یکی از چهره‌های فنی برجسته این رشته اشاره کرد که چندین بار در دوران ورزشی‌اش عنوان کاپ تکنیک و اخلاق را کسب کرده بود. او به‌عنوان یکی از معماران اصلی بوکس بانوان شناخته می‌شود، فردی که از ابتدا در کنار تیم قرار داشت و هم مدیریت فنی را بر دوش گرفته و هم مسئولیت مشاوره و نظارت بر مربیان را بر عهده داشته است.
کار به‌واقع دشوار بود. دخترانی که پیش از این هیچ آشنایی با ورزش بوکس نداشتند، به رینگ راه پیدا کردند و به‌تدریج با مبانی این ورزش آشنا شدند.
حضور نخستین بوکس بانوان بزرگسالان ایران (پس از موفقیت جوانان در بازی‌های آسیایی بحرین) در ویدئویی به‌صورت نمایشی در بازی‌های ریاض خود را نشان داد. همانطور که پیش‌بینی می‌شد، رقابت‌های بوکسورهای تازه‌کار ایران در رینگ بیش از یک دقیقه به درازا نکشید. اما این تنها آغاز مسیر بود و دختران ایرانی به‌همراه همت و پشتکار، شرایط را به گونه‌ای پیش بردند که در دومین اعزام خود به رقابت‌های جام جهانی، موفقیت‌های قابل‌توجهی را در رینگ مسابقات به ثبت رساندند.
در جام جهانی چین، بوکسور وزن ۵۱ کیلوگرم ایران با یکی از بوکسورهای معتبر ایتالیا روبه‌رو شد و توانست سه راند کامل در مقابل او مبارزه کند.
در وزن ۶۵ کیلوگرم نیز نماینده ایران در چند راند موفق به کسب امتیاز از داوران شد. این امر نشانه‌ای واضح از تیمی بود که اکنون با اینکه سرعت رشدش اندک بود، اما مسیر پیشرفت را پیدا کرده بود.
تنها چند روز دیگر دو بانوی بوکسور ایرانی عازم بازی‌های آسیایی خواهند شد. واقعه‌ای که چند سال پیش بیشتر شبیه به یک آرزو بود تا یک برنامه واقعی در تقویم ورزش بوکس ایران.
اما حالا و در آستانه اعزام، شایعاتی درباره عدم اعزام مدیر فنی تیم بانوان به گوش می‌رسد. آیا در تیمی که از روز نخست تحت رهبری فنی فروتن گل آرا شکل گرفته، نباید نام این مدیر و یکی از ارکان اصلی این مسیر در فهرست افراد اعزامی موجود باشد؟
گل آرا از ابتدای شکل‌گیری بوکس بانوان در کنار این تیم بوده است. نقش وی در فرآیند آماده‌سازی فنی، آموزش و پرورش مربیان، هدایت تمرینات و کوچینگ بوکسورها بسیار حیاتی بوده است. اگر قرار است این تیم به بازی‌های آسیایی برسد، نمی‌توان به سادگی از سهم فردی که در ایجاد این مسیر از پایه تا اینجا نقش داشته، غافل شد. ضمن آنکه حضور او می‌تواند از نظر فنی برای تیم بانوان و حتی تیم آقایان سودمند باشد.
باید توجه داشت که این خواسته، مطالبه فردی برای یک منصب یا یک سفر نیست. این یک درخواست برای به‌رسمیت شناختن زحمات افرادی است که با خلوص نیت و تلاش، این رشته نوپا را شکل داده‌اند.
اگر محدودیتی برای ظرفیت اعزام وجود دارد، به‌طور طبیعی باید درباره اولویت‌ها تصمیم‌گیری کرد. چطور در فهرست اعزامی مردان، به‌غیر از نام سرمربی، نام یکی دیگر از مربیان وجود دارد؟ آیا برای حضور فروتن گل آرا در کنار تیم بانوان فضایی وجود ندارد؟
دخترانی که امروز با دستکش وارد رینگ می‌شوند، تنها برای خود نمی‌جنگند. آنها نمایندگان نسلی هستند که برای نخستین بار این فرصت را یافته‌اند تا در یکی از سخت‌ترین رشته‌های ورزشی با نام ایران رقابت کنند و وجود فردی که در یک سال گذشته بصورت مستمر در کنار آنان بوده، کاملاً منطقی به نظر می‌رسد.
از کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش و جوانان انتظار می‌رود با تجدید نظر در لیست اعزامی، پیام مهمی را به جامعه ورزش انتقال دهند که در ورزش ایران، زحمات افراد فراموش نمی‌شود و آنهایی که در مراحل آغازین یک حرکت بزرگ در کنار تیم بوده‌اند، در روزهای مهم آن نیز رها نخواهند شد.
فروتن گل آرا برای این که کنار تیم بانوان باشد، بیشتر از آن که نیازمند امتیاز باشد، به قدردانی از مسیری که طی کرده است، نیاز دارد و حضور او در کناری دخترانی که از نقطه صفر تا رینگ بین‌المللی در کنارشان بوده، ساده‌ترین نوع قدردانی از کسی خواهد بود که برای تحقق یک آرزوی دیرینه، از حسرت تا واقعیت، همپای بوکس بانوان ایران گام برداشته است.