به نقل از خبرگزاری ایسنا، رضا نورانی در جلسه خبری مرتبط با چالش‌های ناوگان جاده‌ای یخچالی بیان کرد که موضوع نوسازی ناوگان یخچالی در کشور سال‌هاست که در حال بررسی و بحث است. وی یادآور شد: حدود سه دهه پیش نیز در خصوص نیاز کشور به تقریباً پنج هزار کانتینر یخچالی نو برای صادرات محصولات کشاورزی صحبت به میان آمد، ولی هنوز با همان مشکلات مواجه‌ایم و ناوگان حمل‌ونقل ما همچنان در وضعیت فرسوده قرار دارد.

نورانی اضافه کرد: اگر هدف دولت بهبود و توسعه صادرات است، باید به زیرساخت‌های این حوزه به‌طور ویژه‌ای توجه شود و نهادهایی مانند دولت و بانک‌ها، به‌ویژه بانک کشاورزی، باید برای نوسازی ناوگان و تأمین کانتینرهای یخچالی اقدام کنند.

رئیس اتحادیه ملی محصولات کشاورزی ایران به کمبود کانتینرهای یخچالی در کشور اشاره کرد و گفت: نمی‌توان از رشد صادرات و واردات یا افزایش تجارت با کشورهایی نظیر چین سخن گفت در حالی که زیرساخت‌های حمل‌ونقل مناسبی نداریم. در سیستم حمل‌ونقل ریلی نیز به واقع واگن یخچالی کافی در دسترس نیست و این کمبود فشار بیشتری به ناوگان جاده‌ای وارد کرده است.

وی خاطرنشان کرد: علاوه بر محصولات کشاورزی، اقلامی مانند دارو و مواد اولیه نیز به حمل و نقل با کانتینرهای سرد نیاز دارند، اما زنجیره سرد در کشور به شکل مناسبی وجود ندارد و این موضوع یکی از چالش‌های اساسی در حمل کالاهای فسادپذیر محسوب می‌شود.

نورانی درباره پراکندگی شرکت‌های فعال در زمینه حمل‌ونقل یخچالی اظهار کرد: بخشی از کانتینرهای یخچالی کشور متعلق به شرکت‌های کوچک است و لازم است که این شرکت‌ها تحت ساماندهی و نظم دقیق قرار گیرند تا بتوانند تحت یک ساختار مشخص به توسعه حمل‌ونقل کمک کنند.

وی همچنین به مشکلات حمل محصولات کشاورزی از مرزهای زمینی اشاره کرده و افزود: حتی در واردات موز از ترکیه به علت مقررات موجود، کانتینرهای خارجی نمی‌توانند وارد کشور شوند و کالا ناچاراً در مرز تخلیه می‌شود. در این مرحله، کمبود کانتینرهای یخچالی باعث می‌شود که انتقال کالا به سردخانه‌ها با مشکلاتی همراه باشد.

رئیس اتحادیه ملی محصولات کشاورزی ایران توضیح داد: این وضعیت در نهایت به ضرر مصرف‌کننده تمام می‌شود و در بعضی موارد قیمت موز پس از ورود و فراوری در کشور دو تا سه برابر قیمت‌های جهانی می‌شود، زیرا هرگونه کمبود یا اختلال در زنجیره تأمین به‌طور مستقیم بر قیمت نهایی کالا تأثیر می‌گذارد.

نورانی بیان کرد که هزینه‌های مربوط به حمل کانتینری، قابلیت رقابت صادرات ایران را کاهش داده است و افزود: در شرایط کنونی، هزینه‌های کانتینرهای یخچالی و حتی معمولی برای صادرات، بر توان رقابتی صادرکنندگان ایرانی در بازارهای منطقه تأثیر منفی گذاشته است.

وی ادامه داد: با توجه به افزایش تولید محصولاتی نظیر سیب، انار و کیوی در نیمه دوم سال، نگرانیم که صادرات این محصولات با چالش‌های جدی روبرو شود. عدم وجود یک سیستم منسجم برای تأمین کانتینرهای مورد نیاز صادرکنندگان و حضور تعداد زیاد فورواردرها و واسطه‌ها نیز شرایط را سخت‌تر کرده است.

نورانی عنوان کرد: تعداد زیاد فورواردرها موجب شده است تا واسطه‌های بسیاری بین شرکت‌های بزرگ حمل‌ونقل و صادرکنندگان قرار بگیرند و هر یک قیمتی متفاوت را اعلام کنند. از طرف دیگر، توقف‌های طولانی در گمرکات به دلیل کمبود کانتینر، به‌خصوص کانتینرهای یخچالی، موجب تحمیل هزینه‌های اضافی بر صاحبان کالا می‌شود.

وی به حساسیت حمل محصولات فسادپذیر اشاره کرده و گفت: اگر دمای کالا در سردخانه یا در طول مسیر حمل تغییر کند، یا کانتینر یخچالی به دلیل نقص فنی یا عدم تأمین سوخت برای چند ساعت خاموش شود، ممکن است خسارت قابل توجهی به کالا وارد شود که در نهایت این خسارت بر دوش صادرکننده خواهد بود.

رئیس اتحادیه ملی محصولات کشاورزی ایران تأکید کرد که حمایت دولت از شرکت‌های بزرگ کریری بسیار ضروری است و گفت: شرکت‌هایی که با وجود تمامی مشکلات، همچنان در عرصه صادرات فعالیت می‌کنند، باید مورد حمایت قرار گیرند و تسهیلات با نرخ بهره مناسب برای نوسازی و توسعه ناوگان در اختیارشان قرار گیرد.

نورانی همچنین خواستار ساماندهی شرکت‌های کوچک و تک‌مالک و کاهش واسطه‌گری در حوزه حمل‌ونقل شد و گفت: باید راهکارهایی برای تشکیل تعاونی‌ها در شرکت‌های بزرگ حمل‌ونقل در نظر گرفته شود تا این شرکت‌ها برای تأمین نیازهای خود، از جمله لاستیک و قطعات یدکی، کمتر به بازار و تولیدکنندگان وابسته باشند.

وی عنوان کرد: نمی‌توان منتظر ماند تا تولیدکننده لاستیک هر زمان که ممکن بود، محصول مورد نیاز ناوگان را تأمین کند، چرا که اگر کامیون به دلیل کمبود لاستیک یا قطعه در گاراژ متوقف شود، هزینه سنگینی بر دوش شرکت و در نهایت بر صادرات کشور تحمیل خواهد شد.



نورانی به ضرورت ایجاد جایگاه‌های سوخت اختصاصی برای شرکت‌های بزرگ حمل‌ونقل اشاره کرد و گفت: شرکت‌هایی که محصولات فسادپذیر را صادر می‌کنند نباید ناچار باشند برای تأمین سوخت، در صف‌های طولانی و در کنار کامیون‌هایی که کالاهای دیگر مانند شن، ماسه یا سیمان حمل می‌کنند، منتظر بمانند. زیرا تأخیر در حرکت می‌تواند منجر به از دست رفتن زمان حرکت کشتی و تحمیل هزینه‌های اضافی به صادرکننده شود.

وی در پایان بر لزوم توسعه زیرساخت‌های بنادر نیز تأکید داشت و افزود: بنادر کشور باید به‌گونه‌ای تجهیز شوند که هم از نظر زیرساخت‌های سردخانه‌ای مناسب و هم فضای کافی برای دپو و نگهداری کانتینرها، نیازهای حمل محصولات فسادپذیر را برآورده کنند تا زنجیره حمل و صادرات محصولات کشاورزی با خلل مواجه نشود.

پایان پیام