هرچند در این مطالعات میان قدرت دست دادن و ریسک سکته مغزی ، سکته قلبی و مرگ زودرس ارتباطاتی پیدا شد ، اما هدف این آزمایشات اثبات یک رابطه علت و معلولی میان این عوامل جداگانه نبوده است.دانشمندان اینطور توضیح میدهند که ظاهرا قدرت دست دادن , نسبت به فشار خون سیستولیک ، شاخصی تعیین کننده تر برای مرگ زودرس است.
حتی بعد ار بررسی عوامل گوناگون دیگر که روی ریسک مرگ و بیماری های قلبی (مانند بیماری های مرتبط به سن، سیگار، میزان تحصیلات ،ورزش ، الکل و وضعیت شغلی ) تاثیرگزارند بازهم دانشمندان درستی ارتباط میان قدرت دست دادن و ریسک مرگ را تائید کردند.
به گفته دکتر دریل لونگ ،سرپرست مطالعات ، قدرت فرد در دست دادن می تواند راهی آسان و کم هزینه برای سنجش و ارزیابی ریسک مرگ و بیماری های قلبی و عروقی او باشد.تحقیقات بیشتری لازم است تا معلوم شود که آیا می شود با تلاش برای بالا بردن قدرت عضلانی ،ریسک مرگ و بیماری های قلبی و عروقی در فرد را کاهش داد یا خیر.