بسیاری از دوندگان همواره به دنبال افزایش سرعت هستند؛ از بهتر کردن زمان دوهای پنج کیلومتری گرفته تا کم کردن چند ثانیه از رکورد ماراتن. در فرهنگ رایج ورزش نیز این تصور وجود داشته که برای رسیدن به آمادگی جسمانی باید بیشتر، سریعتر و سختتر تمرین کرد.
اما در سالهای اخیر، رویکرد متفاوتی با عنوان «دویدن آهسته» در فضای مجازی مورد توجه قرار گرفته است؛ روشی که برخلاف تصور رایج، سرعت را هدف اصلی قرار نمیدهد.
در این شیوه، فرد با گامهای کوتاه و با سرعتی حرکت میکند که بتواند در هنگام دویدن بهراحتی با فرد دیگری صحبت کند. به همین دلیل، این روش برای افرادی که مدت زیادی ورزش نکردهاند یا تاکنون دویدن را آغاز نکردهاند، میتواند گزینهای قابل دسترستر باشد.
ورزشی که لازم نیست شدید باشد
به گفته استیون گارلند، مدرس ارشد فیزیولوژی ورزشی در دانشگاه مالمو، این تصور که ورزش تنها زمانی مفید است که فرد را بهشدت خسته کند، با شواهد علمی سازگار نیست.
شدت ورزش برای افراد مختلف یکسان نیست. سرعتی که برای یک دونده باتجربه بسیار آسان است، ممکن است برای فردی که مدتها فعالیت بدنی نداشته، تمرینی قابل توجه باشد.
به همین دلیل، حتی فعالیتی که از بیرون بسیار سبک به نظر میرسد، میتواند برای فرد کمتحرک محرک مناسبی برای بهبود آمادگی قلبیتنفسی باشد.
از ژاپن تا محبوبیت جهانی
دویدن آهسته نخستین بار توسط هیروآکی تاناکا، پژوهشگر ژاپنی، مطرح شد. او از مفهومی به نام «سرعت لبخند» استفاده میکرد؛ یعنی فرد با سرعتی بدود که همچنان احساس راحتی داشته باشد و بتواند صحبت کند.
این روش بعدها در کره جنوبی مورد توجه قرار گرفت و سپس از طریق شبکههای اجتماعی در کشورهای مختلف گسترش یافت. گزارشهای منتشرشده در کره نیز نشان میدهد که گروههایی از افراد با گامهای بسیار کوتاه و سرعتی نزدیک به راه رفتن، این روش را در پارکها انجام میدهند.
چرا برای افراد کمتحرک مناسب است؟
یکی از مهمترین نکات در علم ورزش این است که بیشترین دستاوردهای سلامتی میتواند زمانی اتفاق بیفتد که فرد از تقریباً هیچ فعالیتی به انجام مقداری فعالیت منظم روی بیاورد.
فعالیت بدنی منظم میتواند به بهبود آمادگی قلبیتنفسی، تنظیم قند خون و کاهش فشار خون کمک کند و خطر برخی بیماریهای قلبیعروقی را در آینده کاهش دهد.
دویدن آهسته از این نظر جذاب است که برخلاف بسیاری از فعالیتهای ورزشی، نیاز به باشگاه، تجهیزات خاص یا آمادگی جسمانی بالا ندارد. فرد میتواند شدت و سرعت حرکت را متناسب با توانایی خود تنظیم کند.
فقط برای تازهکارها نیست
مزیت دویدن آهسته تنها به افراد کمتحرک محدود نمیشود. دوندگان باتجربه نیز میتوانند از دویدن با شدت پایین در روزهایی استفاده کنند که به تمرین شدید نیاز ندارند.
این نوع فعالیت با آنچه در تمرینهای ورزشی به عنوان سرعت پایه هوازی شناخته میشود، همپوشانی دارد؛ یعنی شدتی که ضربان قلب را بالا میبرد اما فرد همچنان میتواند به صحبت کردن ادامه دهد.
چنین تمرینهایی به ساخت پایه هوازی بدن کمک میکنند و میتوانند توانایی بدن برای استفاده از اکسیژن در فعالیتهای طولانیتر را تقویت کنند.
مهمتر از شدت، استمرار است
با وجود محبوبیت این روند، نویسنده تأکید میکند که پژوهش اختصاصی درباره خودِ «دویدن آهسته» هنوز محدود است. بنابراین نباید آن را یک روش انقلابی یا ورزشی با مزایای منحصربهفرد معرفی کرد.
اهمیت اصلی این شیوه شاید در سادگی آن باشد: ورزش برای مفید بودن لزوماً نباید شدید و طاقتفرسا باشد. اگر فعالیتی لذتبخش و قابل تحمل باشد، احتمال اینکه فرد آن را بهطور منظم ادامه دهد بیشتر است.
در نهایت، شاید پیام اصلی دویدن آهسته این باشد که برای سالمتر شدن، همیشه لازم نیست سریعتر بدویم؛ گاهی کافی است شروع کنیم و ادامه بدهیم.
منبع: ۱ Independent
نظرات کاربران