براساس گزارشی که از سوی سازمان BirdLife International تحت عنوان «وضعیت پرندگان جهان در سال ۲۰۲۶» منتشر شده، مشخص گردیده که تقریبا ۴۵ درصد از ۱۸۴۳ گونه مهاجر مورد بررسی، با کاهش قابل‌توجهی در جمعیت خود مواجه هستند. در این بین، وضعیت ۳۰ درصد از این گونه‌ها ثابت و پایدار بوده، ۱۴ درصد نیز در حال افزایش هستند، در حالی که روند تغییرات ۱۱ درصد دیگر هنوز مشخص نیست.

این تحقیق ۲۰۰ گونه مهاجر، معادل ۱۱ درصد از کل گونه‌ها، را به عنوان گونه‌های در معرض خطر انقراض شناسایی کرده است. میان این گروه، ۳۲ گونه در رده «به شدت در معرض خطر انقراض»، ۵۷ گونه در رده «در معرض خطر انقراض» و ۱۱۱ گونه نیز به عنوان «آسیب‌پذیر» طبقه‌بندی شده‌اند.

در همین راستا، گروهی دیگر با نام «در آستانه تهدید» (Near Threatened) متشکل از ۱۱۱ گونه نیز شناسایی گردید که به این معناست که حدود ۱۷ درصد از تمام پرندگان مهاجر از نظر حفاظت نیازمند توجه ویژه‌ای هستند.

گزارش مذکور همچنین تأکید دارد که کاهش جمعیت در میان پرندگان وابسته به زیستگاه‌های تالابی و جنگلی به‌خصوص شدیداً محسوس است. بنا به اطلاعات ارائه شده از سوی آناتولی، حدود ۵۴ درصد از گونه‌های پرندگان ساحلی مهاجر و ۴۹ درصد از پرندگان دریایی مهاجر با روند کاهشی مواجه هستند؛ حتی جمعیت ۴۷ تا ۵۱ درصد از گونه‌های مرتبط با زیستگاه‌های دریایی، جنگل‌ها و تالاب‌های ساحلی نیز در حال کاهش است.

پایش‌های منطقه‌ای نشان‌دهنده این است که جمعیت پرندگان مهاجر که به‌طور طولانی‌مدت میان اروپا و آفریقا جابه‌جا می‌شوند، از سال ۱۹۸۰ تا کنون حدود ۳۵ درصد کاهش یافته است. بر اساس مطالعات استناد شده در این گزارش، در آمریکای شمالی، ۴۱۹ گونه مهاجر بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۲۰۱۷ حدود ۲.۵ میلیارد قطعه پرنده را به طور خالص از دست داده‌اند.

پرندگان ساحلی مهاجر به عنوان یکی از گروه‌هایی که بیشترین آسیب را متحمل شده‌اند، شناخته می‌شوند. در آمریکای شمالی، از بین ۲۸ گونه پرنده ساحلی که از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۹ مورد بررسی قرار گرفتند، ۲۶ گونه کاهش جمعیت را تجربه کردند و جمعیت بیش از نیمی از آن‌ها به کمتر از نصف تعداد اولیه رسید.

فعالیت‌های انسانی به عنوان عامل تقریباً تمامی فشارهای اصلی شناسایی‌شده در این گزارش معرفی شده‌اند. گونه‌های مهاجم و بیماری‌ها بر ۱۳۹ گونه مهاجر در معرض خطر تأثیر گذاشته‌اند، در حالی که کشاورزی و تغییرات اقلیمی به‌صورت جداگانه بر ۱۰۳ گونه اثر منفی خود را گذاشته‌اند. همچنین شکار و زنده‌گیری بر ۹۹ گونه در معرض خطر تأثیر دارند، و پس از آن، آلودگی بر ۹۶ گونه، توسعه شهری بر ۷۱ گونه، مزاحمت‌های انسانی بر ۶۵ گونه، شیلات بر ۶۲ گونه، زیرساخت‌های انرژی بر ۵۵ گونه و درخت‌برداری بر ۳۹ گونه تأثیر منفی داشته است.

انتهای پیام