به نقل از خبرآنلاین، سایت عصرایران به این موضوع پرداخته است که در ایران به طور معقول این آمار می‌تواند بیشتر از حد معمول باشد، چراکه علاوه بر وجود عوامل مختلفی که منجر به جرم می‌شوند، مانند فساد، فقر، اعتیاد، آمار پنهان و نیمه‌پنهان بزهکاری، و عدم تناسب بین مجازات‌ها، یک عامل کلیدی دیگر نیز به چشم می‌خورد: انباشت جرایم. در هیچ کشوری به اندازه ایران نمی‌توان تراکم چنین جرایمی را مشاهده کرد؛ به گونه‌ای که به‌گفته برخی صاحب‌نظران، بیش از دو هزار نوع جرم در قوانین کشور موجود است.

از جمله این موارد می‌توان به عدم رعایت حجاب شرعی، نگهداری و استفاده از تجهیزات ماهواره‌ای، برخی انواع اعتیاد و همچنین نگهداری مواد مخدر اشاره کرد. با توجه به این نکته، نمی‌توان ادعا کرد که تقریبا نیمی از شهروندان ایران به نوعی قانونا مرتکب جرم شده‌اند.

اگر طرح نفوذ به تصویب برسد، به احتمال زیاد نرخ بزهکاری به‌طرز قابل‌توجهی افزایش خواهد یافت و این بار بزهکاران از میان دانشگاهیان و شهروندانی خواهند بود که به طور عمومی انتظار نمی‌رفت از آنان ارتکاب جرم سر بزند.

چنانچه سیستم محترم اقدام نماید و یکی دو طرح مشابه دیگر نیز به قانون تبدیل شود، می‌توان با اطمینان گفت که در ایران هیچ شهروندی وجود نخواهد داشت که فاقد وصف مجرمانه باشد.