طبق گزارش ورزش سه و به نقل از تسنیم، ناکامی غیرمنتظره نواک جوکوویچ در دور اول رقابت‌های US Open، بار دیگر مباحثی درباره آینده این تنیسور اسطوره‌ای را به وجود آورده است؛ مباحثی که جان مک‌انرو، اسطوره تنیس آمریکا نیز به آن پیوسته است. اگرچه مک‌انرو به‌طور مستقیم از جوکوویچ نخواسته تا از دنیای تنیس کنار برود، او بر این باور است که سن و مشکلات جسمی در حال تأثیر گذاشتن بر عملکرد این تنیسور صرب هستند و ممکن است دوران حرفه‌ای او به پایانش نزدیک شود.

جوکوویچ 39 ساله در حالی به نیویورک سفر کرد که پیش از شروع US Open، نشانه‌های نگران‌کننده‌ای از وضعیت جسمانی‌اش مشاهده شده بود. او در سینسیناتی در برابر تیاگو آگوستین تیرانته شکست خورد و در اولین مسابقه‌اش در US Open با ماریانو ناوونه در یک بازی چهار ساعت و 36 دقیقه‌ای با نتایج 7-6، 5-7، 4-6، 6-2 و 6-1 مغلوب شد. این اولین باری بود که جوکوویچ در دور اول US Open از دور رقابت‌ها کنار می‌رفت و همچنین زودترین حذف او از یک گرنداسلم از سال 2006 به شمار می‌رفت.

دلیل اصلی ناکامی جوکوویچ در این مسابقه به کیفیت بازی یا تاکتیک ناوونه مرتبط نبود؛ بلکه بدن او به تدریج از ادامه رقابت ناتوان شد. این تنیسور صرب در طول بازی با عوارضی نظیر حالت تهوع، استفراغ، گرفتگی عضلات و درد در ناحیه کمر و شانه دست‌وپنجه نرم کرد. او پس از پایان مسابقه بیان کرد که از همان ابتدای دیدار حس خوبی نداشته و در برخی لحظات احساس کرده که تمام بدنش در حال تحلیل رفتن است.

با این حال، چیزی که بیشتر از همه به آینده جوکوویچ ابهام می‌بخشد، محدود به این شکست نیست. قهرمان 24 گرنداسلم در سال 2026 همچنین نشان داده که از نظر سطح فنی، توانایی رقابت با بهترین‌های نسل جدید را داراست. او در ابتدای سال به فینال استرالیا راه پیدا کرد، یانیک سینر را مغلوب کرد و در برابر کارلوس آلکاراس نیز در ست اول فینال موفق بود. علاوه بر این، جوکوویچ به نیمه‌نهایی ویمبلدون صعود کرده و پیشتر فلیکس اوژه آلیاسیم را شکست داده بود.

برای همین، مک‌انرو بر این باور است که عملکرد جوکوویچ در US Open با آنچه که در ماه‌های ابتدایی سال شاهد بودیم، تفاوت شگفت‌آوری داشت.

او در یک مراسم مشترک با یورو اسپورت و HBO قبل از فینال‌های US Open گفت: از یک سو به نظر می‌رسد که سن بالا کم‌کم خودش را نمایان می‌کند؛ مسأله‌ای که روزی برای هر ورزشکاری به وقوع می‌پیوندد و از سوی دیگر، او یک دوران استثنایی را پشت سر گذاشته است.

مک‌انرو با اشاره به نمایش جوکوویچ در استرالیا و ویمبلدون تأکید کرد که قبل از شروع US Open، او را یکی از سه یا چهار بازیکن برتر جهان می‌دانسته است. به همین دلیل، آنچه در دور نخست نیویورک گذشت، برایش «شوک‌آور» بود.

یکی از نگرانی‌های مک‌انرو، شرایط جوی و تأثیر گرما و رطوبت بر بدن جوکوویچ است؛ هرچند او ذکر کرد که وضعیت آب و هوایی نیویورک به اندازه‌ای غیرعادی نبود که به‌تنهایی مشکلات جوکوویچ را به آن نسبت دهیم.

مک‌انرو اظهارداشت: دقیقاً نمی‌دانم چه بر سر او آمده است. گرما و رطوبت می‌تواند برای هر کسی، مشکل‌ساز باشد اما وضعیت جوی آن‌قدر هم طاقت‌فرسا نبود. راستش هنوز نمی‌دانم چه آینده‌ای در انتظار اوست.

با تمام این نگرانی‌ها، مک‌انرو اعتقاد دارد که تصمیم نهایی باید به خود جوکوویچ سپرده شود. او همچنین تأکید کرد که بعید می‌داند ستاره صرب بخواهد دوران حرفه‌ای‌اش را با چنین شکست تلخی به پایان برساند.

مک‌انرو تصریح کرد: به‌طور قطع نواک به‌طور عمیق درباره آینده‌اش فکر می‌کند، اما تصور نمی‌کنم بخواهد به این شکل کنار برود؛ به طریقی که چنین رویدادی اتفاق افتاد. راستش نمی‌دانم چه انتخابی خواهد کرد. هر چیزی که باعث خوشحالی‌اش شود، کار درست خواهد بود.

به هر حال، زمانی که از مک‌انرو پرسیده شد آیا ممکن است سال 2027 آخرین فصل حضور جوکوویچ در دنیای تنیس حرفه‌ای باشد، او این گزینه را جدی تلقی کرد.

مک‌انرو بیان کرد: احتمالاً همین‌طور است. او 39 سال دارد و برای بسیاری از بازیکنان، از جمله خود من، این سن مدت‌ها پس از پایان معمول دوران حرفه‌ای به حساب می‌آید، اما نمی‌خواهید به جایی برسید که از خود بپرسید چرا زمانی که امکان کسب یک جام دیگر وجود داشت، متوقف شدم. این دقیقاً چالشی است که نواک با آن رو به رو است.

جوکوویچ تاکنون هیچ تصمیمی در مورد بازنشستگی‌اش اعلام نکرده و شکست مقابل ناوونه نیز به‌تنهایی به معنای پایان دوران حرفه‌ای او نیست. اما تکرار مشکلات جسمانی در سال 2026 و فاصله گرفتن او از برنامه‌های منظم مسابقات، نشانه‌هایی هستند که نشان می‌دهند ادامه مسیر برای یکی از بزرگ‌ترین ورزشکاران تاریخ دیگر به آسانی گذشته نخواهد بود. در خاتمه، مک‌انرو نیز به نتیجه‌گیری قطعی نرسید: «نمی‌دانم چه خواهد کرد.

اکنون این جوکوویچ است که باید تصمیم بگیرد؛ آیا به کسب بیست‌وپنجمین گرنداسلم ادامه دهد یا اینکه بپذیرد که زمان خداحافظی به او نزدیک شده است. آنچه که واضح است این است که اگر زمان پایان دوران او واقعاً نزدیک باشد، خود او مایل است تا زمان و نحوه این خداحافظی را تعیین کند.