طبق اطلاعرسانی ایسنا، سید ستار هاشمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، اخیراً درخواست کرده است که محدودیتهای IPV۶ به سرعت مورد بررسی قرار گیرد و بر این نکته تأکید کرده که در صورت عدم وجود مصوبه قانونی برای این محدودیتها، دلیلی برای ادامه آنها وجود ندارد.
ولی IPV۶ چیست؟
تصور کنید یک خانواده پرجمعیت در یک آپارتمان کوچک و محدود زندگی میکند. برای به دست آوردن فضای کافی همواره در جستجوی خانهای وسیعتر هستند. IPV۶ همچون این آپارتمان جادار و بزرگ عمل میکند.
پروتکل IPV۶ یک سیستم آدرسدهی IP نوین است که با فضای آدرسدهی وسیعتر، توانایی پشتیبانی از تعداد بیشتری دستگاه را نسبت به IPV۴ دارد و به این ترتیب مسأله کمبود آدرسها را در دنیای وب حل میکند.
پروتکل IPV۶ نسل جدید سیستم آدرسدهی IP با فضای آدرسدهی بزرگتر و قابلیت پشتیبانی از دستگاههای بیشتر نسبت به IPV۴ است که چالشهای کمبود آدرس در دنیای وب را برطرف میکند.آدرس IP یک مجموعه از اعداد است که به دستگاههای مختلف در یک شبکه نظیر رایانهها، تلفنهای هوشمند و وبسایتها هویتی منحصر به فرد میدهد؛ بهگونهای که این آدرسها مانند کدپستی عمل کرده و ارتباط میان دستگاهها را تسهیل میکنند.
در واقع، IPV۶ نسل نوینی از آدرسهای اینترنتی است. هر دستگاهی که به اینترنت متصل است به یک آدرس IP نیاز دارد، و IPV۶ این امکان را فراهم میکند که فضای بسیار وسیعتری برای اتصال دستگاهها ایجاد شود.
از جمله ویژگیهای کلیدی IPv۶ میتوان به فضای آدرسدهی نامحدود، سادگی و کارایی بالا، اتصال ایمن و مستقیم، قابلیت پیکربندی خودکار، مسیریابی سریعتر و افزایش امنیت از طریق IPSec اشاره کرد.
اما مشکل از کجا نشأت میگیرد؟
مسأله از IPV۴ آغاز میشود چرا که آدرسهای قدیمی محدودیتهایی دارند. تعداد آدرسهای IPV۴ به حدی محدود است که اپراتورها گاهی مجبورند تعدادی زیادی کاربر را پشت یک آدرس عمومی مشترک قرار دهند.
این محدودیت به پیچیدگیهای شبکه میافزاید. اشتراک یک IP میان کاربران موجب میشود که مدیریت شبکه دشوارتر شود و ممکن است برخی از ارتباطات مستقیم، بازیهای آنلاین و خدمات اینترنتی با مشکلاتی روبرو شوند.
امروزه IPV۶ برای ایران از اهمیت زیادی برخوردار است زیرا نسل آینده اینترنت با تعداد بیشتری دستگاه همراه است. از ۵G و اینترنت اشیا گرفته تا مراکز داده و خدمات دیجیتال، تعداد اتصالات به طور مداوم افزایش مییابد. IPV۶ یکی از زیرساختهای ضروری برای پاسخگویی به این رشد است و تأکید وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات بر این نکته به همین سبب حائز اهمیت است.
وزیر ارتباطات بر این باور است که شبکه ایران نباید در تضاد با فناوریهای پیشرفته روز دنیا توسعه یابد و باید هرچه زودتر در خصوص محدودیتهای استفاده از IPV۶ تصمیمگیری شود. هرچند که IPV۶ قرار نیست معجزه کند، اما به عنوان یک زیرساخت حیاتی به شمار میآید.
در حال حاضر نروژ، هلند و مالزیسه کشوری هستند که بالاترین میزان پذیرش IPv۶ را داشته و از این پروتکل استفاده میکنند.لازم به ذکر است که IPV۶ به تنهایی سرعت اینترنت را افزایش نمیدهد و به معنای رفع فیلترینگ نیست، اما میتواند پیچیدگیهای فنی شبکه را کاهش دهد و آن را برای رشدهای آتی مهیا سازد.
چالشهای IPv۶ چیست؟
با اینکه از دید فنی و امنیتی آدرسهای IPv۶ برتری مشخصی نسبت به IPv۴ دارند، اما هزینههای بالای انتقال زیرساخت موجب میشود که استفاده از نسخه چهار همچنان غالب باشد. مهاجرت کامل به IPv۶ به زمان و سرمایهگذاری قابل توجهی نیاز دارد، بنابراین بیشتر سازمانها ترجیح میدهند این مسیر را به تعویق بیندازند؛ اما در نهایت باید منتظر شکوفایی IPv۶ باشیم.
یکی از تفاوتهای کلیدی بین IPV۶ و نسخه قبلی آن، در ساختار آدرسدهی به چشم میخورد. IPV۶ از آدرسهای ۱۲۸ بیتی بهرهمند است که فضایی بسیار وسیعتر از آدرسهای ۳۲ بیتی IPV۴ فراهم میکند. هر دستگاه متصل به شبکه دارای یک آدرس IP نسخه ۶ منحصر به فرد است که تنها در محدوده زیرشبکه خود قابل شناسایی خواهد بود.
پروتکل اینترنت نسخه ۶، که به اختصار IPv۶ نامیده میشود، جدیدترین نسخه پروتکل اینترنت (Internet Protocol) است که ارتباطات اینترنتی بر اساس آن شکل میگیرد. این نسخه قرار است جایگزین نسخه چهار این پروتکل (IPv۴) شود که در حال حاضر مورد استفاده قرار میگیرد. همچنین نروژ، هلند و مالزی سه کشوری هستند که به بیشترین میزان استفاده از IPv۶ پرداختهاند.
به گزارش ایسنا، پروتکل IPV۶ یک سیستم آدرسدهی اینترنتی است که جایگزین نسخه فعلی و محدود IPV۴ شده است. هزینههای آدرس آیپی نسخه ۶ به خودی خود زیاد نیست و بیشتر هزینه مربوط به آمادهسازی زیرساخت برای IPV۶ است.
انتهای پیام
نظرات کاربران