به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین و بر اساس اطلاعات منتشر شده در زومیت، محققان با خشک‌کردن لجن فاضلاب انسانی و گرم کردن آن در دماهای ۳۵۰ تا ۴۵۰ درجه سانتی‌گراد در شرایط با اکسیژن کم، موفق به تولید بیوچار شدند. سپس این ماده را آسیاب کرده و در نمونه‌های بتن، جایگزین ۵، ۱۰ و ۱۵ درصد سیمان کردند.

یافته‌ها نشان دادند که نمونه‌هایی که ۵ درصد بیوچار داشتند، پس از گذشت ۹۱ روز، حدود ۲۰ درصد بیشتر از بتن استاندارد دارای مقاومت فشاری و ۳۶ درصد بیشتر از آن، دارای مقاومت خمشی بودند. همچنین در نمونه‌هایی که ۱۰ درصد از بیوچار استفاده شده بود، افزایش ۲۱ درصدی در مقاومت فشاری و ۴۲ درصدی در مقاومت خمشی مشاهده شد؛ اما استفاده از ۱۵ درصد بیوچار موجب کاهش عملکرد بتن گردید.

محققان اظهار می‌کنند که ساختار متخلخل بیوچار می‌تواند آب را به خوبی جذب کرده و در فرآیند سخت‌شدن بتن موثر واقع شود. همچنین ذرات ریز این ماده می‌توانند به پر کردن فضاهای خالی در بتن کمک کنند و در نتیجه ساختاری متراکم‌تر فراهم آورند.

با وجود این نتایج امیدوارکننده، این فناوری هنوز به مرحله‌ای نرسیده که بتواند به طور وسیع مورد استفاده قرار گیرد و نیاز به آزمایش‌های بیشتر درباره دوام بتن، شرایط زیست‌محیطی و امکان آزاد شدن فلزات سنگین موجود در لجن فاضلاب دارد. هدف اصلی پژوهشگران، بازیابی پسماند انسانی و کاهش مصرف سیمان است؛ ماده‌ای که تولید آن به میزان قابل توجهی در انتشار دی‌اکسید کربن تاثیرگذار است.

۲۲۷۲۲۷