صنعتی که تحت عنوان صنعت نفت آبادان شناخته می‌شود، همچون دو تیم بزرگ و مشهور استقلال و پرسپولیس، تراکتورسازی، نساجی، سپاهان و فولاد، نماد افتخار فوتبال ایران به حساب می‌آید و باید همواره در بالاترین سطح لیگ حضور داشته باشد. این گوهرهای نادر فوتبال ما باید از سرنوشت تیم‌هایی چون ابومسلم خراسان، برق شیراز، شاهین بوشهر و ماشین‌سازی تبریز رهایی یابند و نابود نشوند.

تابستان امسال، صنعت نفت بار دیگر به لیگ برتر قدم نهاد، جایی که باید دائماً در آن حضور داشته باشد، اما به نظر می‌آید که بار دیگر قرار است به لیگ آزادگان برگردد. در سال‌های اخیر، صنعت نفت به نوعی آسانسور فوتبال ایران تبدیل شده است که مداوم بین سطوح اول و دوم جابجا می‌شود. چه کسی می‌تواند انکار کند که مشکلات ساختاری و قانونی تیم‌های دولتی، بزرگترین مانع برای ورود مجدد صنعت نفت به جمع مدعیان است. این تیم از زمانی که در لیگ آزادگان قرار دارد، هیچ دغدغه‌ای برای هزینه نداشته، اما حضور در لیگ برتر با پسوند ظاهری حرفه‌ای، چالش‌های جدی را برایش به وجود می‌آورد.

آبادان و انزلی از جمله شهرهای معدود فوتبال ایران هستند که در میانه ورزشگاه‌های کهن خود، هیچ نشانی از هواداران تیم‌های آبی و قرمز تهران حس نمی‌شود. این تیم‌ها با زندگی روزمره مردم محلی گره خورده‌اند و هر هفته با نتایج آنها، خوشحالی یا ناامیدی را تجربه می‌کنند. پیروزی ملوان و صنعت نفت، شادی را به دل‌های مردم انزلی و آبادان می‌آورد و برعکس، تصور سقوط مجدد آنها می‌تواند آسیب جدی به روحیه شهر وارد کند.

با گذشت ۷ بازی، صنعت نفت تنها ۴ امتیاز کسب کرده و در مقام هجدهم ایستاده است و با توجه به سقوط ۴ تیم در پایان این فصل، زنگ خطر برای آبادانی‌ها از همین حالا به صدا درآمده است. اعتماد به یک مربی جوان برای نخستین تجربه سرمربیگری تصمیمی خوب به نظر می‌رسد، اما کافی نیست. بسیار مهم است که به صحبت‌های محمد نوری گوش فرا دهیم و مشکلات را از زبان او بشنویم، زیرا عوامل متعدد داخلی و بیرونی بر نتایج یک تیم تاثیرگذار هستند و نباید مربی را به حال خود رها کنیم.

مسئله وقت است؛ در شرایطی که دولت تمایلی به واگذاری این تیم‌ها به بخش خصوصی ندارد، باید مسئولیت را بر عهده گرفته و اقدام جدی انجام دهد. مشخص است که وضعیت صنعت نفت مناسب نیست؛ تیم نتایج مطلوبی کسب نمی‌کند و در دنیای فوتبال، نتیجه‌گیری حرف اول را می‌زند. با توجه به رفتار معمول مدیران فوتبال که پس از دقایق پایانی تازه دست به کار می‌شوند، انتظار می‌رود که صنعت نفت هم در دور برگشت به جستجوی راه حل برآید، اما مسلماً آن زمان خواهند فهمید که چقدر دیر شده است.

زمزمه اساسی این است که باید از همین اکنون به فکر تصمیمات لازم باشیم. لقب صنعت نفت در فوتبال ایران باید برزیلی‌ها باشد نه آسانسور. اگر قرار است هر شکلی از حمایتی از سوی مسئولین شهر یا وزارت نفت به صنعت نفت انجام شود، اکنون بهترین زمان است. باید به محمد نوری و نفراتش کمک کرد، فردا بسیار دیر خواهد بود.

در این راستا: ویدیو| یک حیا کن رها کن دیگر در هفته هفتم لیگ برتر