تیم راکتور در نخستین دیدار خود از مرحله گروهی رقابت‌های لیگ نخبگان آسیا، در خانه‌ی شباب‌الاهلی با حریف خود روبرو شد و با نتیجه‌ی یک بر صفر شکست را پذیرفت. این اتفاق در شرایطی روی داد که نماینده‌ی ایران در این مسابقه به هیچ وجه در وضعیت مطلوبی به سر نمی‌برد و بار دیگر نشان داد تبریزی‌ها، تیمی که در لیگ برتر ایران در بسیاری از بازی‌ها ظاهر شد، نیستند. البته نباید از توانایی‌های حریف به سادگی گذشت؛ جایی که بازیکنان نام‌آوری در این بازی به میدان آمدند. بدون شک، برجسته‌ترین شخصیت شباب‌الاهلی در این رقابت، سردار آزمون بود. مهاجمی که پیش‌تر بارها تمایل خود به تراکتور را ابراز کرده بود، در این دیدار نیز به نوبه خود اذیت‌هایی را برای تیم محبوبش فراهم آورد و در واقع بر تک گلی که این تیم اماراتی به دروازه‌ی تراکتور زد، تأثیر مستقیم گذاشت.

قلب تراکتور در تلاطم

زمان زیادی طول نکشید تا سردار آزمون ثابت کند قلب دفاعی تراکتور به شدت لرزان و تا حدی آسیب‌پذیر است. او در دقایق اولیه با یک ضربه سر و به خاطر جای‌گیری نادرست مدافعان مرکزی تراکتور، توانست دروازه پارسا جعفری را که جایگزین بیرانوند شده بود، باز کند. خوشبختانه، گل سردار به خاطر آفساید پذیرفته نشد. اما به زودی او با استفاده از اشتباه محمد دانشگر در جانمایی و خطای بدتر شجاع خلیل‌زاده در دفع توپ، پاس گل خود را به سزار داد تا تیمش به یک بر صفر از حریف پیش بیفتد. این اشتباهات تنها ضعف‌های قلب خط دفاعی تراکتور نبود؛ این دو مدافع میانی تا پایان مسابقه با مشکلات زیادی مواجه بودند و خوش‌شانس بودند که فقط یک بار دروازه‌شان تهدید شد.

سردار همچنان دردسرساز

این نخستین باری نیست که سردار آزمون برای تراکتوری‌ها مشکل ایجاد می‌کند؛ فصل گذشته نیز در مرحله حذفی همین رقابت‌ها، رفتارهایی از او باعث شد علیرضا بیرانوند از زمین مسابقه خارج شود و در نهایت تیم اماراتی تراکتور را از رقابت‌ها حذف کند. در این بازی نیز اگرچه سردار تا پایان در زمین نماند اما تأثیرش بر تک گلی که تیمش به تراکتور زد، مشهود بود و این نشان می‌دهد که او در نبردهای مستقیم با این باشگاه، طریقه ایجاد دردسر را به خوبی می‌داند. هرچند که او هنوز موفق به گلزنی به تراکتور نشده، ولی در دو دیداری که مقابل این تیم به میدان رفته، منجر به شکست تبریزی‌ها شده است. در حال حاضر، نام سردار در مقابل باشگاه‌های ایرانی در آمار گلزنی چندان پر تکرار نیست؛ او تنها یک بار، آن هم در مصاف با سپاهان، دروازه‌ی یک تیم ایرانی را باز کرده، اما از نظر تأثیرگذاری، اثرش بیشتر از آنچه که انتظار می‌رفت، به چشم می‌آید.