به گزارش ایلنا، انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در شرایطی به آزمونی مهم برای دولت دونالد ترامپ تبدیل شده که جنگ با ایران دیگر صرفا یک پرونده سیاست خارجی نیست. تبعات این جنگ، از قیمت نفت و سوخت گرفته تا تورم و هزینه زندگی، مستقیما به رأی‌دهنده آمریکایی رسیده است.

در این میان، تنگه هرمز به یکی از نقاط حساس معادله انتخاباتی واشنگتن تبدیل شده است. هرگونه اختلال در انتقال انرژی از این مسیر می‌تواند بازار نفت را ملتهب کند و با افزایش هزینه سوخت و کالا، فشار تورمی بر اقتصاد آمریکا را افزایش دهد؛ مسئله‌ای که می‌تواند برای حزب حاکم در آستانه انتخابات هزینه سیاسی داشته باشد.

از این منظر، طولانی شدن جنگ برای واشنگتن یک شمشیر دولبه است. ادامه فشار نظامی علیه ایران ممکن است دستاوردهایی در میدان نبرد ایجاد کند، اما گسترش درگیری و تهدید مسیرهای انرژی می‌تواند همان فشار را به اقتصاد آمریکا منتقل کند. تهران نیز می‌تواند با تکیه بر موقعیت جغرافیایی و نقش تنگه هرمز، هزینه ادامه جنگ را برای طرف مقابل افزایش دهد.

اینجاست که «زمان» اهمیت پیدا می‌کند. اگر جنگ تا ماه‌های منتهی به انتخابات ادامه یابد و قیمت انرژی بالا بماند، دولت ترامپ با نارضایتی اقتصادی رأی‌دهندگان مواجه خواهد شد. در مقابل، کاهش تنش یا دستیابی به یک آتش‌بس موقت می‌تواند ریسک بازار انرژی را کاهش دهد و به کاخ سفید فرصت دهد پایان یا توقف درگیری را به‌عنوان یک دستاورد سیاسی عرضه کند.

ترامپ بنابراین با یک دوگانه دشوار روبه‌روست: تشدید جنگ برای افزایش فشار بر ایران یا حرکت به سمت کاهش تنش برای مهار تبعات اقتصادی آن. حمله به زیرساخت‌های نفتی ایران نیز می‌تواند واکنش متقابل و افزایش قیمت نفت را به دنبال داشته باشد؛ سناریویی که از نظر انتخاباتی برای واشنگتن پرهزینه خواهد بود.

این معادله به لبنان و اسرائیل نیز کشیده شده است. تغییر احتمالی موازنه در کنگره می‌تواند بر سیاست آمریکا در قبال جنگ‌های منطقه اثر بگذارد و همین مسئله، محاسبات تل‌آویو را در ماه‌های پیش رو تحت تأثیر قرار می‌دهد.

خلاصه آنکه، جنگ ایران برای آمریکا به نقطه‌ای رسیده که میدان نبرد و میدان سیاست داخلی را به هم پیوند می‌دهد. تنگه هرمز دیگر فقط یک گذرگاه حیاتی انرژی نیست؛ هر تحول در این آبراه می‌تواند بر قیمت نفت، تورم و در نهایت رأی آمریکایی‌ها اثر بگذارد.

به همین دلیل، تصمیم واشنگتن درباره ادامه جنگ یا حرکت به سمت کاهش تنش را نمی‌توان صرفا با منطق نظامی سنجید؛ در این معادله، قیمت نفت و واکنش رأی‌دهنده آمریکایی نیز بخشی از محاسبات کاخ سفید است.

زیبا اکبرزاده

انتهای پیام/