یوفا ورزشگاه آلیانتس آرنا در شهر مونیخ، ورزشگاه خانگی بایرن مونیخ، را به‌عنوان محل برگزاری فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۲۸ برگزید تا این آوردگاه معتبر، پس از گذشت ۱۶ سال، بار دیگر به یکی از شناخته‌شده‌ترین و پرآوازه‌ترین ورزشگاه‌های قاره سبز بازگردد. این تصمیم در جریان نشست امروز سه‌شنبه کمیته اجرایی یوفا که در شهر تسالونیکی یونان برگزار شد، نهایی و میزبانی آلیانتس آرنا برای فینال ۲۰۲۸ به‌صورت رسمی قطعی شد.

با این حال، برای هواداران بایرن مونیخ این انتخاب صرفاً یک تغییر تقویمی نیست؛ چون آلیانتس آرنا پیش‌تر نیز صحنه یکی از پرحادثه‌ترین فینال‌های تاریخ لیگ قهرمانان اروپا بوده است؛ شبی که بایرن مونیخ در فینال سال ۲۰۱۲ رو در روی چلسی قرار گرفت.

آن دیدار، از تلخ‌ترین شب‌های تاریخ بایرن را رقم زد. باواریایی‌ها در قلب ورزشگاه خود و در حضور تماشاگران همیشگی‌شان پای به زمین گذاشته بودند و با امیدی واقعی، به دنبال تحقق رؤیای قهرمانی اروپا بودند؛ اما سرانجام جام قهرمانی به شکل طاقت‌فرسا و بسیار دردناک از دستشان خارج شد.

بازی در زمان قانونی با تساوی یک بر یک به پایان رسید و همین موضوع باعث شد سرنوشت قهرمان در وقت‌های اضافه تعیین شود. بایرن که از حمایت پرشور هوادارانش نیرو می‌گرفت، لحظه‌های حساسی را پشت سر می‌گذاشت؛ تا اینکه توماس مولر در دقیقه ۸۳ با ضربه سر، دروازه چلسی را گشود و ورزشگاه آلیانتس آرنا را به محلی برای انفجار شادی تبدیل کرد.

همه چیز حکایت از آن داشت که بایرن به زودی جشن قهرمانی را در خانه خود برپا خواهد کرد، ولی چلسی در دقایق پایانی تسلیم نشد. در دقیقه ۸۸، دیدیه دروگبا—مهاجم ساحل عاجی چلسی—روی یک کرنر کارآمد، با ضربه سر گل تساوی را به ثمر رساند و در همان لحظه حساس، ورق را به نفع تیمش برگرداند.

گل دروگبا شوکی سخت برای بایرن و هوادارانی بود که فقط چند دقیقه تا لحظه شادیِ قهرمانی فاصله داشتند. در پایان وقت‌های قانونی، نتیجه همچنان یک بر یک باقی ماند و دو تیم در وقت‌های اضافه برای گل برتری تلاش کردند، اما هیچ‌کدام نتوانستند نتیجه را تغییر دهند و مسیر مسابقه به سمت پایان‌دادن از روی ضربات پنالتی کشیده شد.

پنالتیِ از دست‌رفته روبن

در خلال وقت‌های اضافه، بایرن دوباره صاحب یک فرصت بزرگ شد تا شاید بتواند برتری از دست‌رفته را پس بگیرد. خطایی که دروگبا روی فرانک ریبری در محوطه جریمه مرتکب شد، باعث اعلام پنالتی به سود بایرن از سوی داور شد. آرین روبن پشت توپ ایستاد تا بار دیگر تیمش را پیش بیندازد و مسیر را به سمت قهرمانی هموار کند، اما پتر چک، دروازه‌بان چلسی، ضربه ستاره هلندی را مهار کرد و اجازه نداد بایرن به گل برسد. در نهایت، مسابقه بدون تغییر در نتیجه و در وقت‌های اضافه خاتمه یافت و سرنوشت قهرمان به ضربات پنالتی سپرده شد.

در نهایت، در ضربات پنالتی چلسی توانست بایرن را شکست دهد و برای نخستین بار در تاریخ باشگاهش فاتح لیگ قهرمانان اروپا شود.

بدین ترتیب، همان شبی که بایرن در آستانه تحقق رؤیای قهرمانی در ورزشگاه خود و در برابر هوادارانش قرار داشت، به یکی از دردناک‌ترین فصل‌های تاریخ باشگاه تبدیل شد؛ و در مقابل، چلسی یکی از ماندگارترین و خاص‌ترین قهرمانی‌های تاریخش را جشن گرفت.

حالا، بیش از یک دهه و نیم از آن فینال بزرگ می‌گذرد و آلیانتس آرنا این بار دوباره آماده میزبانی فینال لیگ قهرمانان اروپا می‌شود؛ بازگشتی که بی‌تردید بار دیگر خاطرات تلخ سال ۲۰۱۲ را—همان شبی که بایرن جام را در خانه به چلسی واگذار کرد—در ذهن‌ها زنده خواهد کرد.

بیشتر بخوانید: استادیوم‌های فینال‌های اروپایی مشخص شد؛ مونیخ و بارسلونا میزبان لیگ قهرمانان