دیدار رئال مادرید با الچه، فرصت مناسبی بود تا یان دیومانده استعدادهای خود را به نمایش بگذارد؛ بازیکنی که با تغییر نقش در طول مسابقه، هم به عنوان یک بازی‌ساز و هم به عنوان یک مهاجم خطرناک درخشید.

دیومانده که پس از رویارویی با رایو وایکانو، برای بار دوم در ترکیب اصلی رئال مادرید قرار گرفت، فراتر از یک نمایش مبتنی بر سرعت و تکنیک، عملکرد چشمگیری از خود به نمایش گذاشت. او در جناح راست زمین با حرکات ترکیبی و هماهنگی در بازی‌سازی به تیم یاری رساند و بعد از انتقال به سمت چپ، چهره‌ای تهاجمی‌تر از خود نشان داد.

روزنامه آاس در تجلیل از بازی او نوشت: «رویکرد ژوزه مورینیو در بهره‌برداری از این استعداد جوان را می‌توان در زمینه پیشرفت تدریجی و صبر درک کرد، اما وجه تمایز بین صبوری در مربیگری و تساهل تاکتیکی بسیار حائز اهمیت است.»

این نشریه همچنین اشاره کرد که دیومانده هنوز دارای پتانسیل بالایی برای پیشرفت است، اما بخش‌هایی از توانایی‌های بالقوه او در حال حاضر نمایان شده است. آاس اعتقاد دارد رئال مادرید بازیکنی دارد که می‌تواند در میادین درخشش خاصی داشته باشد.

عملکرد دیومانده در ورزشگاه مارتینز والرو نمایانگر توانایی او در استفاده بهینه از فضاها بر اساس نقش بازی‌اش بود؛ بازیکنی که در سانتیاگو برنابئو هنوز در برخی موقعیت‌ها با دغدغه‌هایی در عقب‌نشینی روبه‌رو می‌شود، با این حال هر بار که برای دریبل زدن اقدام کند، از سوی هواداران با واکنش مثبت مواجه می‌شود.

تغییر پست و درخشش در جناح چپ

یکی از نکات برجسته در بازی دیومانده برابر الچه، توانایی او در انطباق با تحولات تاکتیکی بود. او بازی را در جناح راست شروع کرد که در آن جا، با وجود سبک معمول بازیکنی، نفوذهای عمقی و مستقیم کمتری از خود به نمایش گذاشت. با این حال، با ارسال‌های استراتژیک‌تر و بازی متوازن، وظایفش در این سمت را به خوبی ایفا کرد.

تغییر اصلی در دقیقه ۶۸ به وقوع پیوست؛ زمانی که وینیسیوس جونیور به زمین را ترک کرد و دیومانده به سمت چپ منتقل شد؛ جایی که بیشتر با خصوصیات او سازگار است.

در این جناح، دیومانده خطرناک‌تر و مؤثرتر ظاهر شد. او در موقعیت‌های یک‌به‌یک مدافعان را به چالش کشید، با توپ به سمت داخل حرکت کرد و با پای اصلی‌اش شوت‌های خطرناکی به سوی دروازه زد.

با اینکه از نظر تئوری جناح چپ به وینیسیوس تعلق دارد، دیومانده با عملکردش به وضوح پیامی به مورینیو ارسال کرد؛ اینکه می‌تواند جانشین مناسبی در این منطقه باشد و با بازی مستقیم و نفوذهایش تأثیر زیادی در سرنوشت مسابقات بگذارد.

آمار چشمگیر دیومانده

آمار نیز نمایش کلی دیومانده را تأیید می‌کند. او در دیدار با الچه در ایجاد موقعیت‌ها با رئال مادرید در صدر جدول قرار گرفت و در این زمینه با کیلیان امباپه و آردا گولر برابر است. دیومانده با ۱۲ پاس در یک‌سوم هجومی زمین در جایگاه سوم قرار گرفته و در تعداد ارسال‌ها نیز سومین نفر است؛ او تنها یک ارسال کمتر از ترنت الکساندر آرنولد و آردا گولر داشت که نقش ضربات ایستگاهی را بر عهده داشتند.

اما تأثیر او تنها در فاز هجومی خلاصه نمی‌شود. دیومانده بیشترین تعداد توپ‌گیری را در میان دیگر بازیکنان رئال مادرید به ثبت رساند و همچنین بالاترین میزان مداخله دفاعی موفق را داشت.

این دفاع مؤثر به الکساندر آرنولد کمک کرد تا تهدید وینگرهای الچه را مدیریت کند و ساختار حریف، که بر پیشروی مدافعان کناری متمرکز بود، تحت تأثیر قرار گیرد. دیومانده بار دیگر ثابت کرد که او نه تنها مهاجمی با قابلیت‌های هجومی است، بلکه آماده فداکاری در وظایف دفاعی و اجرای کامل نقش‌های تاکتیکی نیز می‌باشد.

پادشاه دریبل‌ها؛ بالاتر از یامال

دریبل یکی از بارزترین خصوصیات بازی دیومانده است؛ آماری که در هفته‌های اخیر بیشتر از هر مورد دیگری توجه‌ها را جلب کرده است. طبق گزارش آاس، دیومانده در دیدار مقابل الچه ۷ از ۹ تلاش خود برای دریبل را موفق پشت سر گذاشت. این تعداد دریبل موفق معادل نیمی از مجموع دریبل‌های موفق رئال مادرید در کل بازی بود؛ تیم رئال در مجموع ۱۴ دریبل موفق به ثبت رساند.

نکته جالب این است که امباپه و وینیسیوس حتی یک دریبل موفق نیز به ثبت نرساندند. در حالی که امباپه سه بار تلاش کرد و وینیسیوس یک بار، هیچ‌کدام نتوانستند موفق شوند. در نتیجه، بار عمده نفوذهای انفرادی رئال مادرید در این مسابقه بر دوش دیومانده بود.

این آمار با روند کلی نمایش او در لالیگا همخوانی دارد. دیومانده به عنوان بازیکنی از رئال مادرید به‌طور میانگین ۵.۲۰ دریبل موفق در هر ۹۰ دقیقه ثبت کرده و از این نظر در رده نخست قرار دارد. لامین یامال، ستاره بارسلونا، با میانگین ۴.۳۰ دریبل موفق در هر ۹۰ دقیقه، در مکان بعدی قرار دارد و بوگا از مالاگا و اَجیوکه از سویا نیز هرکدام میانگین ۴.۰۰ دریبل موفق در هر ۹۰ دقیقه به ثبت رسانده‌اند.

رقابت برای حضور در ترکیب اصلی

دیومانده تا به امروز تنها در ۲۵۶ دقیقه از مجموع ۶۳۰ دقیقه بازی‌های رئال مادرید در این فصل نمایش داشته است که معادل ۴۰ درصد از دقایق ممکن می‌باشد. با این حال، ۶۳ درصد از این دقایق تنها در دو بازی اخیر رقم خورده است. او برابر رایو وایکانو ۷۲ دقیقه و مقابل الچه ۸۹ دقیقه به میدان رفت؛ دو مسابقه‌ای که نشان‌دهنده تغییر نقش او در تیم مورینیو است.

با توجه به عملکرد آردا گولر در هفته‌های اخیر، ممکن است دیومانده در دیدار برابر اتلتیکومادرید در ورزشگاه متروپولیتانو از روی نیمکت آغاز کند. با این حال، دقت درخشش اخیر او، رقابت برای قرارگیری در ترکیب اصلی را به شدت افزایش داده است.

آاس در انتهای گزارشی که ارائه داد، این رقابت میان جوانان با استعداد رئال مادرید برای رسیدن به ترکیب اصلی را، با وجود دشواری تصمیمات مورینیو، یک «دوراهی خوشایند» توصیف کرد؛ وضعیتی که هر مربی‌ای آرزو دارد با آن روبه‌رو شود.

همچنین بخوانید: هشدار جدی برای مورینیو؛ رئال مادرید در آستانه دربی فرو ریخت