با گذشت زمان از آغاز فصل جدید، موضوع دنیل گرا و تارتار که به ترکیب نام پرسپولیس و یک جای خالی در فهرست بازیکنان این تیم مربوط می‌شود، بیشتر توجه هواداران و پیشکسوتان این باشگاه را جلب می‌کند.
از خرید تأییدشده تا بازیکن مازاد
گرا در نیم‌فصل گذشته به پرسپولیس ملحق شد و قرارداد او به مدت یک فصل و نیم تنظیم گردید. اما در تابستان، کادر فنی جدید به این نتیجه رسید که به او اعتماد نمی‌کند و باشگاه جهت فسخ قرارداد به تفاهم رسید. گرا نیز حاضر نشد که بدون دریافت مطالباتش قرارداد را کنار بگذارد که این موضوع موجب پیچیدگی پرونده شد.
اکنون ورق برگشته است
موضوع جالب اینکه پس از ناکامی در مذاکرات بر سر فسخ قرارداد، مهدی تارتار مخالفتی با ادامه حضور گرا نداشته و اکنون پیمان حدادی نیز از او حمایت می‌کند. مدیرعامل پرسپولیس مبلغ قرارداد یک‌ونیم‌ساله گرا را ۷۷۰ هزار دلار اعلام کرده و از هواداران درخواست کرده تا پس از فیفادی کیفیت بازی او را مشاهده کنند.
با این حال، گزارش‌ها حاکی از آن است که با احتساب مبلغ رضایت‌نامه، تعهد مالی پرسپولیس در قبال این بازیکن را بیش از یک میلیون دلار ارزیابی کرده‌اند. همین تناقض در روایت‌های مالی، نشان دهنده این است که پرونده گرا هنوز به شفافیت و اطلاع‌رسانی بیشتری نیاز دارد.
گرا را نباید مقصر تصمیمات باشگاه دانست
در میان تمام این ماجراها، یک واقعیت ساده نباید نادیده گرفته شود: «گرا قراردادش را خودش امضا نکرده است!» این باشگاه پرسپولیس بوده که او را انتخاب کرده، برای جذبش هزینه صرف کرده و قرارداد را منعقد کرده است. اگر چند ماه بعد باشگاه به این نتیجه برسد که دیگر به این بازیکن نیازی ندارد، مسئولیت اصلی بررسی این تصمیم با ساختار تصمیم‌گیری باشگاه خواهد بود، نه بازیکنی که قصد دارد به قراردادش پایبند بماند.
چرا اوسمار به دنبال «گرا» بود؟
در این راستا، فرزاد حبیب‌اللهی، از ارکان فنی باشگاه پرسپولیس، در مورد روند جذب دنیل گرا می‌گوید که بعد از آمدن اوسمار ویرا، بر اساس یک سری ویژگی‌ها، به دنبال جذب یک بازیکن برای سمت راست خط دفاع بود. ویژگی‌های مورد نظر او شامل این موارد بود: دفاع راست باید هجومی باشد، در دوئل‌های هوایی قوی باشد و به ویژه این که تجربه کافی داشته باشد، چرا که دفاع راست دیگرش براجعه بود که کمتر از ۲۳ سال سن دارد.
مشکل فراتر از دنیل گرا است
اگر یک باشگاه بزرگ قبل از جذب بازیکن، به ارزیابی‌های فنی، مالی و قراردادی دقیقی دست یابد، نباید پس از چند ماه به وضعیتی برسد که هم بازیکن را نمی‌خواهد، هم قابلیت جدایی آسان از او وجود ندارد و هم روایت‌های متفاوتی درباره رقم قرارداد او منتشر شود.
در این زمینه، «نیاز به یک مدیر ورزشی ماهر و کمیته فنی توانمند و پاسخگو» بیش از همیشه احساس می‌شود؛ ساختاری که باید قبل از امضای قرارداد به جمع‌بندی نهایی در مورد انتخاب بازیکن برسد، نه اینکه پس از چند ماه به دنبال راهی برای خروج از همان قرارداد باشد.
در همین راستا بخوانید: مدیرعامل پرسپولیس روی اعصاب استقلالی‌ها
اکنون توپ در زمین گراست
گرا هنوز این فرصت را دارد تا با نشان دادن عملکرد خود، تمامی این انتقادها را تغییر دهد. اگر بعد از فیفادی به ترکیب پرسپولیس بازگردد و بازی قابل قبولی ارائه کند، بسیاری از انتقادات شکل دیگری به خود خواهد گرفت. اما حتی در این صورت نیز یک سؤال مدیریتی اساسی وجود دارد؛ «چرا باشگاه ابتدا تصمیم به جدایی از بازیکنی کرد که خود برای جذبش هزینه کرده و قراردادی بلندمدت بسته بود؟».
دنیل گرا در حال حاضر بازیکن پرسپولیس است و باید با عملکردش درباره خود صحبت کند؛ ولی اصل این مسأله بیشتر از آنچه که به مقصر بودن یک بازیکن مربوط می‌شود، درباره کیفیت تصمیم‌گیری در باشگاهی است که باید قبل از امضای قرارداد، نه پس از آن، نسبت به گزینه‌هایش اطمینان حاصل کند.
بیشتر بخوانید: کری‌خوانی برای پرسپولیس پس از برد اول آسیایی استقلال: فهمیدند در آسیا کت تن کیست!
نظرات کاربران