به نقل از ایسنا، مایکل کرمر، اقتصاددان ۶۱ ساله، در سال ۲۰۱۹ به همراه استر دوفلو و آبهیجیت بانرجی به دلیل رویکرد تجربی‌شان در زمینه کاهش فقر جهانی موفق به کسب جایزه نوبل اقتصاد شد. وی پیش از این در دانشگاه هاروارد به تدریس اقتصاد اشتغال داشت.

کرمر جانشین ایندرمیت گیل خواهد شد که اخیراً بازنشسته گردیده و از تاریخ اول اکتبر، کمی پیش از برگزاری نشست‌ها و گردهمایی‌های سالانه بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول در بانکوک تایلند، فعالیت خود را آغاز خواهد کرد.

وی به خاطر به کارگیری تحقیقات دقیق در خلق راه‌حل‌های نوآورانه به منظور رفع مشکلات واقعی شناخته شده است. کرمر غالباً برنامه‌هایی را به مرحله اجرا درآورده که به تقویت کشاورزان کوچک یاری رسانده و دسترسی میلیون‌ها نفر به واکسن‌ها و برنامه‌های بهداشت مدرسه را میسر ساخته است.

آجای بانگا، رئیس بانک جهانی، در بیانیه‌ای اظهار داشت: «مایکل در طول حرفه‌اش نه تنها به شناسایی راهکارهای کارآمد در حوزه توسعه پرداخته، بلکه توانسته است اثربخشی آن‌ها را در مقیاس وسیع به اثبات برساند. دقیقاً این نوع تفکری است که ما به آن نیاز داریم. او در زمانی به ما می‌پیوندد که جهان به راه‌حل‌های جسورانه برای مقابله با فوری‌ترین چالش‌های توسعه‌ای، از جمله ایجاد فرصت‌های شغلی برای بیش از ۱.۲ میلیارد جوان که در دهه آینده به سن کار می‌رسند، احتیاج دارد.»

کرمر در شرایطی به این مؤسسه ملحق می‌شود که کشورهای در حال توسعه با مسائلی چون افزایش نرخ بهره و افزایش قیمت انرژی دست به گریبان هستند. این چالش‌ها در شرایطی شکل گرفته که کمک‌های رسمی توسعه‌ای تا سال ۲۰۲۵ با کاهش ۲۳ درصدی روبه‌رو بوده که این نرخ، شدیدترین افت ثبت شده در تاریخ به شمار می‌رود و آمریکا در این کاهش نقشی اساسی ایفا کرده است.

وی نخستین اقتصاددانی است که با دارا بودن جایزه نوبل به این نهاد می‌پیوندد. سایر اقتصاددانان چون جوزف استیگلیتز و پل رومر، پس از اتمام دوره تصدی به عنوان اقتصاددان ارشد موفق به دریافت این افتخار شده‌اند.

در حال حاضر کرمر عهده‌دار مدیریت «آزمایشگاه نوآوری در توسعه» (Development Innovation Lab) در دانشگاه شیکاگو است و تحقیقات وی در این مؤسسه بر نوآوری‌ها در زمینه‌های آموزش، بهداشت، آب، امور مالی و کشاورزی در کشورهای در حال توسعه متمرکز شده است.

او در اظهار نظری بیان کرد: «گروه بانک جهانی از امکانات تحقیقاتی بالایی برخوردار است که می‌تواند به تدوین و آزمایش راه‌حل‌های نوآورانه برای مشکلات توسعه کمک کند و همچنین توان عملیاتی لازم برای گسترش این روش‌ها و بهبود زندگی مردم را فراهم می‌آورد. دنیای امروز با چالش‌های فراوانی مواجه است، اما فناوری‌های نوین فرصتی برای تقویت رشد اقتصادی فراهم می‌آورند.»

کرمر همچنین همسر «ریچل گلنرستر»، اقتصاددان انگلیسی است که قرار است در سپتامبر ۲۰۲۴ به ریاست «مرکز توسعه جهانی» در واشنگتن منصوب شود و پیش‌ازاین در دولت انگلستان و صندوق بین‌المللی پول مشغول به کار بوده است.

این دو در سال ۲۰۰۹ به جمع مؤسسان گروه غیرانتفاعی «بخشیدن آنچه می‌توانیم» (Giving What We Can) پیوستند، گروهی که بیش از ۱۰ هزار عضو آن متعهد به اهدا ۱۰ درصد از درآمد خود به مؤسسات خیریه مؤثر هستند.

در سال ۲۰۱۰، کرمر یکی از بنیان‌گذاران «صندوق سرمایه‌گذاری‌های نوآورانه در توسعه» (Development Innovation Ventures) بود که تحت نظر «آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده» (USAID) فعالیت می‌کرد و در سال گذشته، پس از بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، این صندوق تعطیل شد.

بر اساس گزارش رویترز، کرمر که در سال ۱۹۹۷ برنده جایزه «نبوغ» مک‌آرتور گردید، عضو «آکادمی ملی علوم» و همچنین عضو پیوسته «آکادمی هنر و علوم آمریکا» است.

انتهای پیام