بر اساس خبری از “ورزش سه”، مسیر میلاد سورگی از زمین‌های فوتبال بیرجند آغاز شد. این بازیکن، که از فوتبال پایه خراسان جنوبی به تهران راه پیدا کرد، ابتدا در تیم‌های امید پیکان و پرسپولیس به میدان رفت و با جلب اعتماد کادرفنی تیم بزرگسالان پرسپولیس، به مرحله بعدی کار خود نایل شد. او به دنبال فرصتی بیشتر برای بازی، تصمیم متفاوتی گرفت و اکنون با پوشیدن لباس شمس‌آذر، به اولین ملی‌پوش تاریخ این باشگاه تبدیل شده است.

* وقتی به تیم ملی دعوت شدی، اولین چیزی که به ذهنت رسید چه بود؟
اول از همه خانواده‌ام به ذهنم آمد. سپس، تمام مسیری که طی کرده بودم. من از بیرجند آغاز کردم، شهری که به طور طبیعی امکانات فوتبالی خاصی ندارد. از سنین پایین در فوتبال خراسان جنوبی بازی کردم و همواره آرزوی حضور در سطح اول فوتبال ایران را داشتم. در آن زمان، رسیدن به پرسپولیس برایم تقریبا غیرممکن به نظر می‌رسید، چه رسد به تیم ملی. بنابراین، وقتی خبر دعوت به تیم ملی را شنیدم، به جای هیجان‌زده شدن، چند دقیقه به گذشته فکر کردم و به یاد مسیر طولانی‌ای که طی کرده بودم، و اینکه چند بار ممکن بود اصلاً به این نقطه نرسم، افتادم. به ۳۴ ساعتی فکر کردم که هر بار باید آن را طی می‌کردم.

* آیا فکر می‌کردی روزی بازیکنی که از فوتبال بیرجند شروع کرده، به تیم ملی بزرگسالان برسد؟
به‌طور قطع، رؤیای خود را با هدف دنبال می‌کردم. زمانی که در شهرستان فوتبال را آغاز می‌کنید، باید چند برابر بیشتر کار کنید تا دیده شوید. من خوش‌شانس بودم که در مقاطع مختلف مربیانی داشتم که به من کمک کردند و در پی آن، فرصتی فراهم شد تا به فوتبال تهران برسم. ابتدا به امید پیکان رفتم و آن یک سال، تجربه‌ای بسیار ارزشمند برایم بود. سپس به امید پرسپولیس ملحق شدم و آنجا سطح فوتبال برایم کاملاً متفاوت شد.

* پرسپولیس تا چه اندازه در شکل‌گیری شخصیت فوتبالی تو تأثیر گذار بود؟
من از تیم امید وارد دنیای بزرگسالان شدم. آقای اوسمار که آن زمان دستیار آقای یحیی بودند، بازی‌های ما را پیگیری می‌کردند و من این شانس را داشتم که به تمرینات تیم بزرگسالان ملحق شوم. زمانی که برای اولین بار به تمرین پرسپولیس وارد می‌شوید، تازه متوجه می‌شوید فوتبال در سطح بالا چه معنایی دارد. اطراف شما ملی‌پوشان و بازیکنان باتجربه قرار دارند و هر تمرین، خود یک رقابت جدی است. آقای یحیی نیز به من اعتماد کردند و به من فرصتی در تیم بزرگسالان دادند. هرگز آن اعتماد را فراموش نخواهم کرد. برای یک بازیکن جوان، اینکه سرمربی تیمی مثل پرسپولیس شما را از آکادمی به تیم اصلی دعوت کند، یک اتفاق کوچک نیست و برای من همانند یک دانشگاه فوتبالی بود.