نقش رمزآلود بر روی صخره‌های اسپانیا؛ اثری که نظیری در اروپا ندارد

ساعت 24 - در شمال غرب اسپانیا، باستان‌شناسان مشغول تحلیل سنگ‌نگاره‌ای بی‌نظیر هستند که گمان می‌رود نمایانگر نقشه‌ای از یک کلبه پیشاتاریخی باشد و ارتباطی با یک منظر مذهبی داشته باشد.

بر اساس گزارش هریتیج دیلی، باستان‌شناسان در نواحی شمال‌غرب اسپانیا در حال مطالعاتی درباره سنگ‌نگاره‌ای هستند که به‌عنوان نمونه‌ای نادر در اروپا ارزیابی می‌شود. این طراحی حکاکی شده بر روی صخره، به عقیده محققان، احتمالاً نمایانگر ساختار یک کلبه به شیوه پیشاتاریخی است و می‌تواند در درک بهتری از آیین‌های باستانی آن ناحیه یاری کند.

این کشف در خلال فصل چهارم تحقیقات باستان‌شناسی در مکان سانتا ماریا مادالنا د آدای، واقع در استان لوگو در منطقه گالیسیا انجام شده است؛ محوطه‌ای شامل مجموعه‌ای از سنگ‌نگاره‌ها، تپه‌های تدفینی و پناهگاه‌های صخره‌ای را در بر می‌گیرد.

سنگ‌نگاره‌ای منحصر به فرد با شکل یک کلبه

این فصل از کاوش‌ها تحت هدایت پیلار پریتو، استاد دانشگاه سانتیاگو د کومپوستلا و پژوهشگر مرکز تحقیقات سیسپاک، از تاریخ ۳۱ آگوست آغاز و تا ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ ادامه خواهد یافت.

از مهم‌ترین دستاوردهای امسال، سنگ‌نگاره‌ای است که توسط محققان به‌عنوان نقشه‌ای از کف یک کلبه باستانی به مساحت تقریباً ۴۰ متر مربع شناسایی شده است. به گفته سرپرست پروژه، ابعاد و طراحی این نقش به آن ویژگی‌هایی می‌بخشد که آن را از دیگر نمونه‌های شناخته‌شده متمایز می‌سازد و می‌تواند نشانه‌های جدیدی درباره معنای نمادین معماری در جوامع پیشاتاریخی ارائه دهد.

دو پناهگاه صخره‌ای در مرکز پژوهش

تیم باستان‌شناسی به موازات بررسی دو پناهگاه صخره‌ای در ناحیه «پنیاس دو کالدیرو» نیز پرداخته است. یکی از این مکان‌ها که «پنا تراوسا» خوانده می‌شود، دارای مجموعه‌ای از فرورفتگی‌های شبیه فنجان‌های کوچک بر روی سطح سنگ است که به عنوان ویژگی‌های بارز برخی سنگ‌نگاره‌های پیشاتاریخی شناخته می‌شود.

اما دومین پناهگاه بیشتر توجه‌ها را به خود جلب کرده است؛ زیرا سنگ‌نگاره بزرگ موجود در آن قرار دارد و محققان بر این باورند که باید این اثر را در ارتباط با سایر عناصر باستانی منطقه تحلیل کنند و نه به عنوان یک یافته جداگانه.

چشم‌اندازی غنی از یادمان‌های پیشاتاریخی

تحقیقات امسال ادامه‌دهنده پژوهش‌هایی است که از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ در محل نزدیک «کورو دوس موروس» انجام شده است. به دنبال توسعه این مطالعات، باستان‌شناسان موفق به شناسایی شش تپه سنگی تدفینی جدید و دو سنگ‌نگاره دیگر شده‌اند.

به عقیده محققان، کل این آثار می‌تواند نشان‌دهنده چگونگی تحرک جوامع پیشاتاریخی در این منظر باشد و رابطه‌ای که بین سکونتگاه‌ها، بناهای تدفینی و ویژگی‌های طبیعی اطراف وجود دارد را آشکار کند.

جست‌وجو برای آنچه در زیر خاک پنهان است

پژوهشگران برنامه دارند که در پایان سپتامبر، یک سری بررسی‌های ژئوفیزیکی را نیز به انجام برسانند؛ روشی غیرتهاجمی که اجازه شناسایی ساختارهای مدفون را بدون نیاز به حفاری مستقیم فراهم می‌آورد.

چنانچه این بررسی‌ها نشانه‌هایی از سازه‌های پنهان را نمایان سازند، محل کاوش‌های آینده به‌صورت بهتری مشخص خواهد شد و احتمالاً ارتباط میان محوطه‌های شناخته‌شده منطقه نیز روشن‌تر خواهد گردید. پژوهشگران امیدوارند این تلاش‌ها درنهایت تصویر گسترده‌تری از چگونگی شکل‌گیری و کاربری این چشم‌انداز پیشاتاریخی در طول زمان ارائه کند.

نظرات کاربران

نظر شما
نظر شما ثبت شد و پس از تایید نمایش داده می‌شود.
ثبت نظر انجام نشد. لطفاً اطلاعات فرم را بررسی و دوباره تلاش کنید.