در چین، در کنار عواملی مانند خودرو، خانه و پس‌انداز، تعداد خواهر و برادرهای فرد نیز می‌تواند در بازار ازدواج مورد توجه قرار گیرد.

گزارشی در اکونومیست به پژوهشی از «فانگ‌چی ون»، جامعه‌شناس دانشگاه ایالتی اوهایو، اشاره می‌کند که نشان می‌دهد تک‌فرزندهای چینی بیشتر از افرادی که خواهر یا برادر دارند، با تک‌فرزندهای دیگر ازدواج می‌کنند.

بر اساس این پژوهش، حتی پس از در نظر گرفتن عواملی مانند تحصیلات و پیشینه خانوادگی، احتمال اینکه یک تک‌فرزند با تک‌فرزند دیگری ازدواج کند، ۱۸.۴ واحد درصد بیشتر از افرادی است که خواهر یا برادر دارند.

این پژوهش بر پایه داده‌های «بررسی پنل خانواده چین» انجام شده است. ون در پژوهش خود توضیح می‌دهد که سیاست تک‌فرزندی چین که از سال ۱۹۷۹ تا ۲۰۱۵ اجرا شد، شرایط متفاوتی برای فرزندان بدون خواهر و برادر ایجاد کرد. این گروه به‌طور متوسط از خانواده‌هایی با موقعیت اجتماعی بالاتر برخوردار بودند و از حمایت بیشتر والدین و چشم‌انداز بهتر برای ارث برخوردار بودند.

به همین دلیل، تک‌فرزند بودن می‌تواند در بازار ازدواج چین نشانه‌ای از برخورداری از منابع بیشتر خانوادگی باشد. ازدواج دو تک‌فرزند نیز می‌تواند به معنای پیوند دو خانواده‌ای باشد که هر دو فرزند تنها و در نتیجه وارث اصلی خانواده خود هستند.

با این حال، تک‌فرزندها در میان جوانان چینی اکثریت ندارند. بر اساس یک بررسی ملی در سال ۲۰۱۹، کمی بیش از ۴۰ درصد دانشجویان در سن دانشگاه تک‌فرزند بودند.

پژوهش ون همچنین نشان می‌دهد ازدواج دو تک‌فرزند با تفاوت‌های اقتصادی همراه است. زوج‌هایی که هر دو نفر تک‌فرزند هستند، به‌طور کلی درآمد بالاتر، دریافت‌های مالی بیشتری از خانواده و خانه‌های گران‌تری نسبت به دیگر زوج‌های متأهل دارند.

این یافته‌ها نشان می‌دهد پیامدهای سیاست تک‌فرزندی چین تنها به تعداد فرزندان محدود نمانده و می‌تواند بر الگوهای انتخاب همسر و حتی توزیع منابع اقتصادی میان خانواده‌ها نیز اثر گذاشته باشد.

منبع : اکونومیست