طبق گزارشی از خبرآنلاین، محققان موفق به کشف مواد پلاستیکی و دیگر انواع زباله‌های انسانی در دره زیردریایی مار دل پلاتا واقع در اقیانوس اطلس جنوبی شده‌اند که در عمق نزدیک به ۳۸۰۰ متری قرار دارد. این تصاویر برای اولین بار امکان مشاهده مستقیم بخشی از این محیط دورافتاده را فراهم کرده‌اند.

زباله‌ها در عمق ۳۸۰۰ متری چه می‌کنند؟

دره مار دل پلاتا که در نزدیکی سواحل آرژانتین قرار دارد، یکی از عمیق‌ترین دره‌های زیردریایی در اقیانوس اطلس به شمار می‌آید. این دره از بستر دریا شروع شده و تا عمق‌های فراوانی در زیر سطح آب گسترش می‌یابد.

جهت بررسی این محیط، پژوهشگران از یک زیردریایی کنترل‌شونده از راه دور بهره بردند. این وسیله در ۱۷ عملیات غواصی به عمق دره نفوذ کرد و در ۱۰ مورد از این مشاهدات، زباله‌های انسانی مشاهده نمود.

در مجموع ۲۹ قطعه زباله شناسایی شد که عمده آنها از جنس پلاستیک بودند و در میانشان وسایل مربوط به ماهیگیری نیز به چشم می‌خورد.

عمق برخی از نقاطی که زباله‌ها در آنجا یافت شده‌اند، به حدود ۳۸۲۰ متر می‌رسد. در چنین عمقی، نور خورشید به بستر دریا نمی‌رسد و فشار آب به شدت افزایش می‌یابد.

پلاستیک چگونه به این عمق می‌رسد؟

پلاستیک‌هایی که در سطوح اقیانوس شناور هستند، لزوماً به همان مکان باقی نمی‌مانند. قدری از آنها با گذشت زمان ممکن است به موجودات دریایی یا ذرات دیگر بچسبند و باعث غوطه‌ور شدنشان به سمت عمق شوند.

دره‌های زیردریایی همچنین می‌توانند به انتقال مواد و رسوبات از مناطق کم‌عمق‌تر به اعماق اقیانوس کمک کنند. جریان‌های آبی و حرکت رسوبات می‌توانند مواد سبک‌تر و سنگین‌تر را در طول این دره‌ها جابه‌جا کنند.

بدین ترتیب، اعماق اقیانوس نمی‌توانند به عنوان یک محیط جدا از آنچه در سطح زمین رخ می‌دهد، در نظر گرفته شوند.

زباله‌ها فقط مشکل سطح اقیانوس نیستند

تصاویر جدید نمایان‌گر این واقعیت هستند که آلودگی پلاستیکی به دورترین نقاط اقیانوس نیز نفوذ کرده است. البته، محققان بر این نکته تاکید دارند که این بررسی تنها بخشی کوچک از یک ناحیه وسیع را تحت پوشش قرار داده و لذا نمی‌توان به‌صورت کلی درباره میزان زباله‌های موجود در دره مار دل پلاتا یا دیگر دره‌های زیردریایی قضاوت کرد.

با این حال، این مشاهدات نکته‌ای اساسی را بیان می‌کنند. زباله‌ای که به دریا ورود می‌کند، ممکن است سفری بسیار طولانی‌تر از آنچه که تصور می‌کنیم را پشت سر بگذارد. ممکن است یک تکه پلاستیک از ساحل یا یک کشتی به آب بیفتد و در نهایت هزاران متر پایین‌تر، در تاریکی عمیق کف اقیانوس محکم گردد.

اقیانوس‌های عمیق زمانی به عنوان یکی از دورافتاده‌ترین محیط‌های طبیعی زمین شناخته می‌شدند. تصاویر اخیر نشان می‌دهند که حتی در آنجا نیز آثار حضور انسان به جا مانده است.

منبع: iflscience

۵۸۵۸