محسن راوش در گفت‌وگویی با ایسنا بیان کرد: در گذشته، بسیاری از زنان در منازل خود با هدف کمک به خانواده و به‌ویژه همسران صیادشان به کار توربافی مشغول بوده‌اند، اما به تدریج به دلیل گذر عمر و فوت افراد، این تعداد به شدت کاهش یافته و جوانان نیز به خاطر سختی‌های این حرفه تمایل چندانی به آن نشان نمی‌دهند.

وی افزود: توربافی و تعمیر تور یکی از مشاغل دشوار است که ممکن است به چشم و کمر آسیب برساند، و این مسئله عامل مهمی است که باعث شده نسل جدید کمتر به این حرفه وابسته شود. همچنین بسیاری از زنانی که پیشتر به بهبود وضعیت اقتصادی خانواده کمک می‌کردند، به علت چالش‌های موجود، تمایلی به انتقال این شغل به فرزندان خود نداشتند.

راوش با تأکید بر اینکه با این وجود، هنوز تعدادی از بانوان به تولید درآمد از طریق تعمیر و وصله‌کاری تورهای صیادی مشغولند، تصریح کرد: در زبان محلی این افراد را «دام‌پُشت‌زَن» می‌نامند.

وی ادامه داد: این بانوان به اندازه توان خود توربافی انجام می‌دهند و ضمن این کار، وصله و تعمیر بخش‌های آسیب‌دیده تور را نیز به عهده می‌گیرند، چرا که بخش عمده بافت تور به صورت صنعتی تولید می‌شود.

رئیس اتحادیه صنف ماهی‌فروشان و لوازم صید و صیادی بندرانزلی اظهار کرد: امروزه بیشتر تورهای مورد نیاز صیادان به‌صورت صنعتی تولید می‌شوند و برخی از این محصولات به کشور وارد می‌شوند در حالی که بخشی دیگر در داخل ایران تولید می‌گردد. یک شرکت تولیدی در زاهدان به فعالیت پرداخته و تورهای تولید شده در این کارخانه به شهرهای ساحلی از جمله بندرانزلی توزیع می‌شود.

وی افزود: همچنین تورهای چینی نیز وارد بازار می‌شوند و عده‌ای از صیادان به استفاده از این محصولات وارداتی روی آورده‌اند. با این حال، تورهای تولید داخلی به‌ویژه آنهایی که در زاهدان ساخته می‌شوند، دارای استحکام و ضخامت بیشتری هستند و این امکان را به مصرف‌کنندگان می‌دهند که از آنها برای سال‌ها استفاده کنند.

راوش تأکید کرد: تورهای کیلکا شرایط خاصی دارند و لازم است دارای چشمه‌های بسیار ریز باشند. تولیدکنندگان محلی می‌توانند این نوع تورها را با توجه به نیاز هر شهرستان و طبق سفارش صیادان تولید و عرضه کنند.

رئیس اتحادیه صنف ماهی‌فروشان و لوازم صید و صیادی بندرانزلی همچنین به اهمیت «چینیک‌چی‌ها» در صنعت صید اشاره کرد و اظهار داشت: در سواحل، افرادی هستند که در زمینه بافت، اتصال و تعمیر تورهای صیادی تخصص دارند و به اصطلاح محلی به آنها «چینیک‌چی» خطاب می‌شود. یک فرد به عنوان «سر چینیک‌چی» نیز مسئول نظارت بر این کارها و کیفیت دوخت و دوز تورها می‌باشد.


 

راوش اضافه کرد: تورهایی که در کارخانه‌ها تولید می‌شوند، در اندازه‌های متنوعی در دسترس صیادان قرار داشته و افراد ماهر می‌توانند این قطعات را با نخ‌های مشخص به هم متصل کرده و تورهایی به طول یک کیلومتر برای استفاده در پره‌های صیادی ایجاد کنند.

وی درباره فعالیت شرکت‌های توزیع‌کننده تور در بندرانزلی گفت: حدود ۱۵ شرکت واردکننده تور در اتحادیه ثبت شده و دارای مجوز فعالیت هستند. این شرکت‌ها به عنوان واسطه بین صیادان و تولیدکنندگان تور عمل کرده و برای خرید و توزیع این تجهیزات مبالغ قابل توجهی را سرمایه‌گذاری می‌کنند.

راوش ادامه داد: بسیاری از صیادان از عهده خرید نقدی تور و سایر ابزارهای صید برنمی‌آیند و به همین دلیل، شرکت‌ها تجهیزات مورد نیاز آنها را به صورت اقساطی، با سفته یا به صورت مدت‌دار در اختیارشان قرار می‌دهند تا پس از شروع فصل صید و فروش ماهی، هزینه آن را تسویه کنند.

وی افزایش قیمت ادوات صیادی را یکی از چالش‌های اصلی شرکت‌های تعاونی پره و صیادان ذکر کرده و خاطرنشان کرد: سال گذشته، هر کیلو تور حدود یک میلیون تومان هزینه داشت، ولی امسال قیمت آن به تقریباً دو میلیون و ۲۰۰ هزار تومان رسیده است.

رئیس اتحادیه صنف ماهی‌فروشان و لوازم صید و صیادی بندرانزلی تصریح کرد: صیادان معمولاً تور را به حجم‌های بسیار زیادی خریداری می‌کنند و خرید یک یا دو کیلو برای آنها به هیچ وجه منطقی نیست؛ از آنجا که برخی صیادان حداقل نیاز به یک تن تور دارند و ممکن است در پره‌ها تا حدود هفت تن تور لازم باشد.

راوش توضیح داد: تورهای صیادی در حین فعالیت صید آسیب می‌بینند، زیرا صیادان در مواجهه با باد، باران و شرایط نامساعد دریا قرار دارند و این وضعیت بر روی تورها نیز تأثیر می‌گذارد؛ هزینه‌های مربوط به این آسیب و تعویض تور بر عهده خود صیادان است.

وی افزود: مردم به هنگام خرید ماهی عمدتاً به قیمت خود ماهی توجه می‌کنند و کمتر به زیرساخت‌های هزینه‌زا و سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در فرایند صید توجه دارند؛ در حالی که افزایش هزینه ابزارهای صیادی تأثیر مستقیمی بر وضعیت اقتصادی صیاد و در نهایت بر قیمت تمام‌شده ماهی خواهد داشت.

راوش تأکید کرد: زمانی که یک صیاد قادر به پرداخت هزینه نقدی تور نیست، فروشندگان معمولاً برای فروش مدت‌دار قیمت‌های بیشتری در نظر می‌گیرند؛ به طوری که اگر خرید نقدی با قیمتی مشخص صورت گیرد، قیمت بالاتری برای پرداخت‌های چندماهه محاسبه خواهد شد و در نهایت این هزینه‌های اضافی بر عهده خود صیاد است.

وی درباره حمایت‌های گذشته شیلات از صیادان خاطرنشان کرد: در سال‌های قبل، شیلات برای پره‌های صیادی که اجازه فعالیت داشتند، بخشی از ابزار مورد نیاز را به روش تعاونی و اقساطی تأمین می‌کرد و حتی در خرید نیز مشارکت می‌نمود. اما چند سالی است که به خاطر دشواری‌های اقتصادی، شیلات از این روند کنار رفته و تأمین ادوات به بخش خصوصی منتقل شده است.

رئیس اتحادیه صنف ماهی‌فروشان و لوازم صید و صیادی بندرانزلی تصریح کرد: شیلات به عنوان نهاد متولی جامعه صیادی می‌تواند با ارائه تسهیلات با نرخ بهره کم و حمایت از تأمین ابزارها، بخشی از فشار اقتصادی را بر دوش صیادان و شرکت‌های تعاونی پره کاهش دهد تا آن‌ها مجبور به استفاده از تسهیلات و خریدهای با قیمت بالا نشوند.

انتهای پیام