به نقل از ایسنا و مطابق اعلام روابط عمومی سازمان حفاظت محیط زیست، امید صدیقی در مورد برگزاری کاپ ۷ که در پایتخت کشورمان تهران برگزار میشود، بیان کرد: بسیاری از فرآیندهای مربوط به آلودگیهای دریایی ماهیت بینالمللی دارند و برای شناسایی منشأ آلایندهها، ارزیابی روند گسترش و پیشبینی تأثیر آنها بر اکوسیستم دریای خزر، به سازوکارهای مؤثر برای پایش، تبادل اطلاعات و تحلیل مشترک دادهها نیاز داریم.
وی همچنین افزود: توسعه و تقویت شبکههای پایش محیط زیست دریایی، استانداردسازی روشهای نمونهبرداری و اندازهگیری آلایندهها و تبادل نتایج میان کشورهای همجوار خزر میتواند به تشکیل تصویری دقیقتر از وضعیت زیستمحیطی این دریا کمک کند.
صدیقی افزود: به موازات پایش، جلوگیری از ورود آلایندهها به دریا، مدیریت منابع آلاینده در مناطق ساحلی، کنترل پسابها و پسماندها و بالا بردن آمادگی برای مقابله با رویدادهای آلودگی، از جمله مسائلی است که میتواند در راستای همکاری میان کشورهای ساحلی بررسی شود.
مدیرکل دفتر بررسی آلودگیهای دریایی سازمان حفاظت محیط زیست بر این نکته تأکید کرد: اجلاس کاپ ۷ میتواند فرصت مناسبی برای تقویت همکاریهای تخصصی و انتقال دانش و فنآوریهای مدرن در حوزه پایش و مدیریت آلودگیهای دریایی باشد و بستر لازم را برای حرکت از اقدامات جداگانه ملی به سوی برنامههای هماهنگ منطقهای فراهم آورد.
حفاظت از دریای خزر بدون همکاری جوامع ساحلی امکانپذیر نیست
هادی کیادلیری - معاون آموزش و مشارکتهای مردمی سازمان حفاظت محیط زیست - نیز گفت: دریای خزر یک زیستبوم مشترک میان پنج کشور ساحلی است و بسیاری از چالشهای آن، از جمله آلودگی، کاهش تنوع زیستی و فشارهای ناشی از فعالیتهای انسانی فراتر از مرزهای جغرافیایی هستند. بدین ترتیب، همکاریهای آموزشی، اجتماعی و فرهنگی نیز باید با توجه به ماهیت بینالمللی این زیستبوم و در قالب همکاریهای منطقهای دنبال شوند.
وی ادامه داد: یکی از ظرفیتهای مهم اجلاس کاپ ۷ میتواند ایجاد و تقویت برنامههای مشترک آموزشی و اجتماعی میان کشورهای حاشیه دریای خزر باشد؛ برنامههایی که در آن تجارب موفق، شیوههای آموزش و ترویج فرهنگ حفاظت از محیط زیست و الگوهای مشارکت جوامع محلی میان کشورها به اشتراک گذاشته شوند و نهایتاً به شکلگیری یک رویکرد و زبان مشترک برای حفظ دریای خزر کمک کنند.
معاون آموزش و مشارکتهای مردمی سازمان حفاظت محیط زیست بر اهمیت نقش جوامع محلی و ذینفعان ساحلی تأکید کرد و گفت: صیادان، ساکنان محلی، فعالان گردشگری، سازمانهای غیر دولتی، دانشآموزان، دانشگاهیان، کسبوکارهای ساحلی و دیگر گروههایی که بهطرز مستقیم یا غیرمستقیم با اکوسیستم دریای خزر در ارتباطاند، بخشی از پتانسیل حکمرانی و حفاظت از این زیستبوم را تشکیل میدهند؛ بنابراین، باید از نگرش به مردم بهعنوان صرفاً مخاطب برنامههای محیط زیستی عبور کنیم و آنها را به شریک و کنشگر در فرایند حفاظت تبدیل نماییم.
کیادلیری تصریح کرد: آموزش در زمینه محیط زیست زمانی مؤثر است که فقط به انتقال اطلاعات محدود نگردد و بلکه با توجه به شرایط فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جوامع محلی طراحی شود و بتواند دانش را به نگرش، نگرش را به رفتار و رفتار را به مشارکت فعال در حفاظت از محیط زیست تبدیل نماید. در چنین رویکردی، آموزش باید با فراهم آوردن فرصتهای همکاری، دسترسی به اطلاعات، تقویت مسئولیتپذیری اجتماعی و امکان اقدام، همراه باشد.
وی با اشاره به میزبانی جمهوری اسلامی ایران از اجلاس کاپ ۷ بیان داشت: میزبانی ایران از این رویداد بینالمللی فرصتی مناسب است تا ظرفیتها و تجربیات کشور در زمینه آموزش، مشارکتهای مردمی و مسئولیتهای اجتماعی در حفاظت از محیط زیست معرفی شود و زمینهساز تعریف برنامههای مشترک منطقهای و پروژههای عملیاتی میان کشورهای حاشیه دریای خزر گردد.
کیادلیری در انتها یادآور شد: آینده دریای خزر تنها به تصمیمها و اقدامات دولتی وابسته نیست، بلکه به میزان آگاهی، توانمندی و مشارکت مردمی که در کنار این دریا زندگی و کار میکنند نیز ارتباط دارد. اگر قرار است حفاظت از دریای خزر پایدار و مستمر باشد، لازم است که مردم از حیث مخاطب سیاستهای محیط زیستی به همکاران در اجرای این سیاستها تبدیل شوند. تقویت این همکاری یکی از ارکان اصلی همکاریهای زیستمحیطی میان کشورهای منطقه به شمار میآید.
انتهای پیام
نظرات کاربران