به نقل از رای الیوم، خبرگزاری ایلنا گزارش می‌دهد که مسئولان اردن در روزهای اخیر در نشست‌های امنیتی و اتاق‌های بحران مختلف، به بررسی سناریوهای گوناگونی درباره پیامدهای ممکن از احیای تنش‌ها میان آمریکا و ایران و تشدید بی‌ثباتی در کرانه باختری، عراق و سوریه پرداخته‌اند.

یکی از دغدغه‌های اصلی اردن، احتمال وقوع یک موج جدید از آوارگان در نزدیکی مرزهایش در نتیجه وخامت شرایط انسانی در کرانه باختری و جنوب سوریه است. علاوه بر این، وقوع ناامنی در مرز مشترک با عراق و تلاش‌هایی برای نفوذ از این مرز نیز در لیست سناریوهای مدنظر قرار دارد؛ این موضوع به‌ویژه با نزدیک شدن به پایان سپتامبر و احتمال آغاز خروج گسترده نیروهای آمریکایی از عراق اهمیت بیشتری یافته است.

مرکز بحران اردن نیز در بررسی‌های خود به پیامدهای تحولات نظامی در سواحل خلیج فارس و دریای سرخ، به ویژه در نزدیکی تنگه باب‌المندب، بر حمل‌ونقل و جابجایی کالا از مسیرهای زمینی و دریایی توجه کرده است. مقامات اردنی احتمال اختلال در زنجیره تأمین و فشار بر زیرساخت‌های کشور را در صورت بروز بحران منطقه‌ای پیش‌بینی کرده‌اند.

در این راستا، اوضاع جنوب سوریه و منطقه درعا مورد بررسی قرار گرفته و سناریوی کمبود مواد غذایی، اقلام پزشکی و بهداشتی، منابع آبی، انرژی و سوخت در نواحی بحرانی ارزیابی شده است؛ وضعیتی که می‌تواند در صورت تحقق، فشار مضاعفی بر زیرساخت‌های اردن و مسیرهای انتقال کالا و مسافر وارد کند.

در عین حال، احتمال ناامنی و تجمع جمعیت در منطقه غور نیز در برنامه‌ریزی‌های اضطراری اردن در نظر گرفته شده است.

این تدابیر در حالی اتخاذ می‌شوند که عبدالله دوم، پادشاه اردن، بیش از دو ماه پیش از دولت خواسته بود که ذخایر استراتژیک مواد غذایی را تقویت کند تا کشور در برابر تحولات احتمالی منطقه‌ای دچار کمبود نشود. دولت نیز اجرای این دستور را آغاز کرده است، هرچند که هنوز جزئیات اقدامات صورت گرفته به‌طور رسمی اعلام نشده است.

پس از دریافت هشدارهای اضطراری از ۱۰ سفارت آمریکا در پایتخت‌های منطقه در شامگاه یکشنبه و بامداد دوشنبه، نهادهای اردنی نیز به حالت آماده‌باش اضطراری درآمده‌اند. پروتکل‌های مربوط به تداوم خدمات عمومی، امنیت پروازها و مدیریت تأسیسات به مرحله اجرا درآمده و کنترل و حفاظت از مرزها نیز به عنوان یکی از اولویت‌های نیروهای مسلح ترسیم شده است.

مجموع این اقدامات نشان می‌دهد که امان خود را برای طیفی از پیامدهای ممکن بحران منطقه‌ای آماده می‌کند؛ از تشدید درگیری‌ها و اختلال در مسیرهای تجاری و حمل‌ونقل گرفته تا افزایش ناامنی در کشورهای همسایه و پیامدهای انسانی ناشی از آن.

انتهای پیام/