پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا در سان‌فرانسیسکو سامانه‌ای ساخته‌اند که با دریافت سیگنال‌های مغزی افراد مبتلا به فلج شدید، می‌تواند گفتار و حرکات بدن را به‌طور هم‌زمان رمزگشایی کند.

این فناوری که نوعی رابط مغز و رایانه است، از یک آرایه متراکم از حسگرها استفاده می‌کند که روی سطح قشر حرکتی مغز قرار می‌گیرد. رایانه با استفاده از مدل‌های یادگیری ماشین، فعالیت مغز را به فرمان‌هایی تبدیل می‌کند که می‌توانند گفتار و حرکات را کنترل کنند.

در این آزمایش، سه فرد مبتلا به فلج شدید در پژوهش شرکت کردند. پژوهشگران از آنها خواستند در شرایط مختلف، عبارت‌هایی را برای صحبت کردن تصور یا تلاش کنند و هم‌زمان حرکاتی مانند دست تکان دادن یا نشان دادن علامت تأیید با انگشت شست را انجام دهند.

سیگنال‌های مغزی سپس به دو سامانه رمزگشایی فرستاده شد: یکی برای تشخیص گفتار و دیگری برای تشخیص حرکات. نتیجه به شکل یک آواتار دیجیتال شخصی‌سازی‌شده نمایش داده شد؛ به این ترتیب، آواتار می‌توانست هم گفتار و هم حرکات بدن را نشان دهد.

پژوهشگران دریافتند که آموزش سامانه فقط با نمونه‌های جداگانه گفتار و حرکت کافی نیست. زمانی که نمونه‌هایی از گفتار و حرکت هم‌زمان نیز در آموزش مدل قرار گرفت، عملکرد سامانه در تشخیص این رفتارها بهتر شد.

این یافته اهمیت دارد، زیرا ارتباط طبیعی انسان تنها به کلمات محدود نمی‌شود و حرکات دست و بدن نیز بخشی از انتقال معنا و احساس هستند. پژوهشگران می‌گویند فناوری‌های رابط مغز و رایانه تاکنون بیشتر بر رمزگشایی گفتار یا حرکات به‌صورت جداگانه تمرکز داشته‌اند، اما این مطالعه گامی به سوی سامانه‌هایی است که بتوانند چند نوع حرکت را هم‌زمان کنترل کنند.

با این حال، فناوری هنوز در مرحله آزمایشی است. پژوهش حاضر یک اثبات مفهوم برای امکان رمزگشایی هم‌زمان گفتار و حرکات با یک ایمپلنت مغزی محسوب می‌شود و برای استفاده گسترده و روزمره به توسعه بیشتری نیاز دارد.

منبع:اکونومیست