زمانی که لوئیس دلافوئنته سکان هدایت تیم ملی اسپانیا را به دست گرفت، چهره‌ای بی‌سر و صدا و کمتر مطرح بود که باید جای لوئیس انریکه را پر می‌کرد؛ مربی‌ای که هم در فضای رسانه‌ای و هم در میان هواداران، حضوری پررنگ و کاملاً محسوس داشت. در همان روزها حتی برخی با لحنی طنزآمیز می‌پرسیدند: «لوئیس دلافوئنته اصلاً کیه؟»

اکنون، پس از فتح سه جام، انجام ۵۰ دیدار و کسب یک عنوان قهرمانی جام جهانی، دیگر نیازی به طرح آن سؤال نیست.

دلافوئنته قرار است سال‌های طولانی‌تری روی نیمکت اسپانیا بماند. فدراسیون فوتبال اسپانیا رسماً اعلام کرده که قرارداد این سرمربی برای شش سال دیگر تمدید شده و او تا پایان یورو ۲۰۳۲ هدایت لاروخا را ادامه خواهد داد.

این توافق که در بحبوحه روند درخشان اسپانیا در جام جهانی ۲۰۲۶ نهایی شد، از جمله طولانی‌ترین قراردادهایی به‌شمار می‌رود که تاکنون به یک سرمربی تیم ملی اسپانیا سپرده شده است. با این قرارداد، دلافوئنته اسپانیا را در مسیر یورو ۲۰۲۸، جام جهانی ۲۰۳۰ و یورو ۲۰۳۲ همراهی خواهد کرد.

گزارش‌ها همچنین نشان می‌دهند که این قرارداد با افزایش چشمگیر حقوق او نیز همراه است؛ پاداشی شایسته برای مربی‌ای که با سال‌ها فعالیت در رده‌های پایه و برنامه‌ریزی حساب‌شده، اسپانیا را به یکی از موفق‌ترین تیم‌های ملی سال‌های اخیر بدل کرده است.

دلافوئنته از زمان نشستن روی نیمکت تیم بزرگسالان، سه جام ارزشمند را به ویترین افتخاراتش اضافه کرده است: لیگ ملت‌های اروپا در سال ۲۰۲۳، یورو ۲۰۲۴ و جام جهانی ۲۰۲۶.

تنها جامی که از دست او گریخت، لیگ ملت‌های ۲۰۲۵ بود؛ رقابتی که در آن اسپانیا در ضربات پنالتی برابر پرتغال تن به شکست داد.

روز دوشنبه و زیر گرمای سنگین مادرید، دلافوئنته در کمپ تمرینی فدراسیون فوتبال اسپانیا در کنار رافائل لوسان، رئیس فدراسیون، و جام‌هایی که ثمره دوره موفق او هستند، دیده شد.

مسیر رسیدن دلافوئنته به این نقطه، راهی پرزرق‌وبرق و پُر سر و صدا نبود. او که در دوران بازی، مدافعی جنگنده و پرتلاش برای اتلتیک بیلبائو به شمار می‌رفت، بخش عمده‌ای از سال‌های مربیگری خود را به دور از هیاهوی فوتبال باشگاهی گذراند. دلافوئنته در سال ۲۰۱۳ به فدراسیون فوتبال اسپانیا پیوست و پله‌پله از تیم‌های پایه بالا آمد.

همین پیشینه، که روزگاری شاید نقطه ضعف او تلقی می‌شد، بعدها به یکی از مهم‌ترین برگ‌های برنده‌اش تبدیل شد. رودری، اونای سیمون و میکل مرینو در تیم زیر ۱۹ سال اسپانیا حضور داشتند؛ تیمی که در سال ۲۰۱۵ با هدایت دلافوئنته قهرمان اروپا شد. مرینو، میکل اویارسابال، دنی اولمو و فابیان روییس نیز بعدها تحت نظر او در تیم زیر ۲۱ سال اسپانیا به قهرمانی رسیدند. پدری، مارتین زوبیمندی و مارک کوکوریا هم در ترکیب اسپانیا در المپیک توکیو حضور داشتند؛ تیمی که با هدایت دلافوئنته به مدال نقره دست یافت.

به همین دلیل، زمانی که دلافوئنته در دسامبر ۲۰۲۲ و پس از حذف ناامیدکننده اسپانیا از جام جهانی قطر هدایت تیم بزرگسالان را پذیرفت، وارد محیطی کاملاً ناآشنا نشده بود. او سال‌ها بسیاری از بازیکنانش را می‌شناخت؛ از ویژگی‌های شخصیتی‌شان گرفته تا توانایی‌های فنی‌شان و این‌که چگونه می‌توان بهترین نسخه را از آنها بیرون کشید.

دلافوئنته در یورو ۲۰۲۴ بارها روی یک واژه مکث کرد و آن را برجسته ساخت: «خانواده».

او بار دیگر درباره ارزش این مفهوم توضیح داد: «در یورو ۲۰۲۴ روی واژه‌ای تمرکز کردیم که به ما امنیت، اعتمادبه‌نفس و نیروی زیادی بخشید؛ خانواده. ما می‌خواهیم تیم ملی اسپانیا یک خانواده باشد و در واقع هم همین حس را داریم.»

با این وجود، دلافوئنته باور دارد که افتخارات اسپانیا پایان راه نیستند، بلکه شروع فصل تازه‌ای هستند. او گفت: «از آنچه تاکنون به دست آورده‌ایم رضایت نداریم. بهترین روزها هنوز پیشِ رو هستند.»

مربی‌ای که روزگاری بسیاری حتی نامش را هم نمی‌دانستند، حالا قراردادی شش‌ساله در اختیار دارد. اسپانیا تصمیم گرفته آینده‌اش را نیز به دلافوئنته بسپارد.

بیشتر بخوانید: راز قهرمانی اسپانیا از زبان دلافوئنته: من حس ششم دارم!/ درهای اسپانیا به روی دو ستاره باتجربه باز است