به گزارش ایسنا، آرمان خورسند در کنفرانس خبری اجلاس کاپ ۷ که امروز در هتل آزادی برگزار شد، به تأثیر کنوانسیون تهران بر حمایت از کشورهای عضو در راستای کاهش و کنترل آلودگی‌های دریای خزر اشاره کرد و اظهار داشت: این کنوانسیون می‌تواند زمینه‌ساز تأمین مالی پایدار و اجرای پروژه‌های عملیاتی با هدف حفاظت از دریای خزر باشد.

وی در ادامه به تاریخچه فعالیت کنوانسیون تهران پرداخت و گفت: این کنوانسیون در سال ۲۰۰۳ به امضا درآمد و در سال ۲۰۰۶ به مرحله اجرایی رسید. این توافقنامه شامل کشورهای حاشیه دریای کاسپین است و اکنون تقریباً در آستانه بیستمین سالگرد اجرایی شدن آن قرار داریم.

خورسند تصریح کرد: این کنوانسیون دارای چهار پروتکل اجرایی است که سه مورد از آن‌ها مورد پذیرش تمامی اعضا قرار گرفته و به مرحله‌اجرا درآمده‌اند. پروتکل آکتائو که به حوادث و آلودگی‌های نفتی مربوط می‌شود، پروتکل مسکو که به آلودگی‌های ناشی از منابع و فعالیت‌های مستقر در خشکی خواهد پرداخت و پروتکلی که به آثار زیست‌محیطی فرامرزی اشاره دارد، از مهم‌ترین این پروتکل‌ها هستند. پروتکل عشق‌آباد که به تنوع زیستی مرتبط است، هنوز به‌طور کامل از سوی تمام اعضا تأیید نشده است.

رئیس مرکز امور بین‌الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط زیست با بیان اینکه حساسیت بالای دریای کاسپین ایجاب می‌کند تا کشورهای ساحلی همکاری نزدیکی داشته باشند، افزود: بخش عمده‌ای از همکاری‌های مورد توافق کشورهای عضو به مسائل محیط زیست مربوط می‌شود و پروتکل‌های تصویب‌شده به ایجاد چارچوب لازم برای این همکاری‌ها کمک کرده‌اند.

وی همچنین از ادامه مذاکرات برای تدوین پروتکل جدیدی خبر داد و گفت: در حال حاضر مذاکراتی میان اعضا در زمینه پایش و تبادل اطلاعات در جریان است که می‌تواند همکاری کشورها را در رابطه با پایش وضعیت محیط زیستی دریای کاسپین تقویت کند.

خورسند با تأکید بر همکاری کنوانسیون تهران با نهادهای بین‌المللی محیط زیستی اظهار داشت: کنوانسیون تهران و پروتکل‌های مربوطه، با نهادهای بین‌المللی محیط زیستی و صندوق‌های مختلف همکاری دارند. حتی در حال حاضر مذاکراتی با دبیرخانه کنوانسیون برای اجرای یک پروژه مشترک میان کشورهای ساحلی با تأمین مالی بین‌المللی در حال پیش‌رفت است و این روند می‌تواند ادامه یابد.

وی در ادامه گفت: کنوانسیون تهران از این لحاظ حائز اهمیت است که پنج کشور ساحلی دریای کاسپین را در یک چارچوب مشترک گردهم آورده و بستری مهیا کرده است که کشورهای عضو بتوانند به شکل مشترک با صندوق‌ها، نهادها و مجموعه‌های بین‌المللی مذاکره کنند و از ظرفیت‌های مالی و فنی آن‌ها برای تحقق پروژه‌های محیط زیستی بهره‌برداری کنند.

رئیس مرکز امور بین‌الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط زیست به پروژه‌های در حال انجام اشاره کرد و گفت: به‌طور هم‌اکنون پروژه‌ای در زمینه آلودگی‌های پلاستیکی واردشده به دریای کاسپین در دست اجرا است که معاونت محیط زیست دریایی و تالاب‌ها، به‌عنوان متولی ملی آن در کشور فعالیت می‌کند.

خورسند در ادامه بیان کرد: یک جنبه دیگر همکاری‌ها این است که کشورهای حاشیه دریای کاسپین می‌توانند در قالب پروژه‌های دوجانبه یا چندجانبه در خصوص اجرای فعالیت‌های مشترک به توافق برسند.

وی بر اهمیت کنوانسیون تهران تأکید کرد و گفت: در کل، این کنوانسیون بستر مناسبی را فراهم می‌آورد که کشورهای عضو قادر باشند پروژه‌های دوجانبه و چندجانبه را به اجرا درآورند، اطلاعات لازم درباره پایش وضعیت آلودگی‌ها و تنوع زیستی دریای کاسپین را به اشتراک بگذارند و همچنین در قالب یک مجموعه واحد، با نهادهای بین‌المللی به مذاکره بپردازند.

خورسند در پایان افزود: در مجموع و در مقایسه با سایر زمینه‌های همکاری میان کشورهای منطقه و سایر توافق‌نامه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی، کارنامه ۲۰ ساله کنوانسیون تهران مثبت ارزیابی می‌شود و با حل شدن برخی مسائل میان اعضا، انتظار می‌رود روند همکاری‌ها با شتاب بیشتری دنبال شود.

ادامه دارد