پس از سپری شدن نزدیک به سه سال، پرونده احمد نوراللهی و حضور او در تیم ملی به‌طور رسمی مختومه گردیده و این هافبک ۳۳ ساله دیگر جایی در برنامه‌های کادر فنی برای شرکت در جام ملت‌های آسیا نخواهد داشت. نوراللهی آخرین مرتبه در آبان ۱۴۰۲ در اردوهای تیم ملی شرکت داشت و با ترک آن اردو، دیگر دعوتی به تیم ملی دریافت نکرد؛ اتفاقی که به‌تدریج به یکی از طولانی‌ترین غیبت‌های یک بازیکن مشهور از این تیم تبدیل شده است.

پس از حوادث آن زمان و بروز اختلافاتی میان نوراللهی و امیر قلعه‌نویی، تلاش‌هایی به منظور آشتی و بازگشت این بازیکن صورت گرفت. حتی برخی افراد برای میانجی‌گری و حل اختلافات وارد ماجرا شدند تا تنش‌ها میان طرفین کاهش یابد، اما نوراللهی تمایلی به پذیرش این راه حل نشان نداد. شرط قلعه‌نویی برای بازگشت او نیز بیان عذرخواهی رسمی به خاطر ترک اردو بود؛ شرطی که نوراللهی زیر بار آن نرفت و در نهایت منجر به عدم حضور او در تیم ملی گردید.

با این وضع، نوراللهی فرصتی برای شرکت در جام جهانی را از دست داد و اکنون نیز از جام ملت‌های آسیا کنار مانده است؛ در حالی که کادر فنی تیم ملی بر این امر تأکید کرده است که تصمیم عدم بازگشت او قطعی است. سعید الهویی نیز در حین تحسین شخصیت و مهارت فنی نوراللهی، بر موضع نهایی کادر فنی تأکید کرده تا این موضوع روشن شود که هیچ شانسی برای بازگشت این بازیکن به تیم ملی وجود ندارد.

با این حال، جنبه دیگری از این موضوع همچنان بی‌پاسخ مانده است؛ سکوت احمد نوراللهی. وی تا به امروز هیچ توضیح شفافی درباره وقایع رخ‌داده، دلیل ترک اردو، اختلافات با کادر فنی و تصمیم به عدم پذیرش بازگشت به تیم ملی ارائه نکرده و این سکوت طولانی کماکان ادامه دارد. حال که پرونده حضور او در تیم ملی به‌طور رسمی بسته شده، این سؤال همچنان برای بسیاری وجود دارد که چه رویدادهایی در پس این تصمیم مهم نهفته است و نوراللهی چه توجیهی برای انتخابی دارد که به از دست دادن هم جام جهانی و هم جام ملت‌ها منجر گردید.

بیشتر بخوانید: دست کاپیتان‌های پرسپولیس در تلویزیون رو شد: مشکل کنعانی و علیپور مصدومیت نبود؛ مورد صیادمنش و قایدی هم فنی نیست!