به نقل از خبرآنلاین، روزنامه ایران به رویکرد یوسف پزشکیان اشاره کرده و بیان میکند که برخی منتقدان با تأکید بر اینکه او فرزند رئیسجمهور است، به شدت از مواضع او انتقاد میکنند. این در حالی است که یوسف پزشکیان در حسابهای کاربریاش، مشابه هر شهروند دیگری در شبکههای اجتماعی، بارها اعلام کرده که «چون مسئولیتی ندارم، به عنوان یک شهروند حق دارم نظری ارائه دهم». با این حال، حملات غیرمستقیم به او به خاطر نسبش به رئیسجمهور، نشاندهنده جنبههای سیاسی این انتقادات است.
اینکه یک شهروند توقع داشته باشد تا «اراده مردم یمن» را در نظر داشته باشد و با بیانیهای حمایت خود را از تداوم جنگ، صرفنظر از عواقب آن، ابراز کند و در مقابل، شهروند دیگری یادآور شود که یاری رساندن به دولت در برابر دشمنان به معنای فداکاریهایی همچون کاهش هزینههای زندگی، صرفهجویی در مصرف برق و بنزین و چشمپوشی از دریافت یارانه در مواقع غیرضروری است، ذاتاً موضوع خاصی به حساب نمیآید. اما مشکل زمانی آغاز میشود که یک بخش گزینششده از اظهارات آن شهروند دوم به ابزار روایتسازی نادرست علیه او و ایجاد دوقطبیهای اجتماعی و هجمه به دولت برگزیده مردم تبدیل شود.
در این زمینه، یکی از منتقدان مینویسد «مشخص نیست آقازاده رئیسجمهور با کدام صلاحیت و بر اساس چه تجربیاتی در مورد همهچیز نظر میدهد و برای ملت فداکاری نسخهپیچی میکند» یا یک نماینده به بهانه پاسخ به «یوسف خان» به فهرستبرداری از اتهامات متعدد نسبت به دولت سیزدهم و مدیران آن میپردازد، غافل از اینکه این گونه اتهامات که معمولاً بیپاسخ میمانند، چگونه میتواند افکار عمومی را تحت تأثیر قرار دهد و دو قوه دیگر را با سؤالات جدی در رابطه با عدم نظارت و اقدام مواجه کند.
علاوه بر این، در جنجالهای به وجود آمده حول یوسف پزشکیان، او به «تعیین تکلیف برای کشور هرچند بدون مسئولیت» متهم میشود، در حالی که کسانی که به او این اتهام را میزنند خود در موضوعات مختلف در مقام تعیین کنندگان قرار دارند. بهطور مشابه، بسیاری از فعالان مجازی بدون داشتن اطلاعات کافی از شرایط موجود، در مسائل مختلف به تیم دیپلماسی و فرماندهان نظامی درباره چگونگی مدیریت مذاکرات و جنگ نظر میدهند. با چنین نگرشی، نه تنها یوسف پزشکیان بلکه کل دولت نیز تحت حملات قرار میگیرند.
مسألهای که در انتقادات صورت گرفته علیه یوسف پزشکیان به وضوح قابل مشاهده است، همبستگی مفهوم «جانفدایی» با «جنگ نظامی» است. حال آنکه ایران در حال حاضر در دو جبهه مشغول مبارزه است: جنگ اقتصادی با دشمن و جنگ با ناترازیهای انباشتهشده از سالهای گذشته. جانفدایی به همان اندازه که جنبههایی همچون ایستادگی در صفوف نظامی را شامل میشود، شامل صرفهجویی در مصرف برق و بنزین و جلوگیری از اتلاف منابع کشور نیز هست و در عین حال احتراز از هرگونه رفتار و رفتاری که موجب تشدید اختلافات شود. حقی که اگر در برابر چالشهای سیاسی و تعیین تکلیف برای نهادهای رسمی قربانی شود، نتیجهاش چیزی جز تضعیف کشور در برابر دشمنان نخواهد بود.
17302
نظرات کاربران