در نامه امیرحسین ثابتی خطاب به محمدباقر قالیباف آمده است:

«با توجه به خطای اخیر وزیر خارجه در نیویورک و دیدار وی با مقامات دولت امریکا بدون مجوز از سوی رهبر معظم انقلاب، طرح استیضاح آقای عراقچی را در سامانه مجلس ثبت کردم که متن کامل آن به شرح ذیل است: 

باسمه تعالی

جناب آقای دکتر قالیباف

ریاست مجلس شورای اسلامی

با سلام و احترام

در راستای اجرای ماده ۲۲۰ قانون آیین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی و به استناد اصل ۸۹ قانون اساسی و با توجه به سلسله خطاهای آقای عراقچی وزیر امور خارجه و انجام برخی اقدامات خودسرانه بدون هماهنگی با رهبر انقلاب توسط ایشان، اینجانبان درخواست استیضاح وزیر خارجه را ثبت کرده و از شما به عنوان رییس مجلس می‌خواهیم تا طبق آیین نامه داخلی مجلس، بلافاصله این درخواست را به کمیسیون تخصصی ذیربط (امنیت ملی و سیاست خارجی) ارجاع داده تا این کمیسیون ظرف حداکثر یک هفته موارد استیضاح را با حضور وزیر خارجه و درخواست کنندگان استیضاح بررسی نماید. 

محورهای استیضاح: 

۱. انجام سلسله اقدامات بدون مجوز از رهبر معظم انقلاب در عرصه سیاست خارجی که جدیدترین آن‌ها دیدار با مقامات امریکایی در سفر اخیر به نیویورک بوده است. متاسفانه خودسری‌های وزیر خارجه در این جایگاه مهم باعث اعتراضات فراوان مردم و افکار عمومی شده و این مساله زمینه ساز اخلال در وحدت و انسجام ملت ایران شده است. 

۲. نقض خطوط قرمز نظام در مذاکرات متعددی که تا امروز وجود داشته است باعث شده تا منافع ملی به سبب عملکرد ایشان آسیب قابل توجهی ببیند. در این باره موارد متعددی وجود دارد که در جلسه استیضاح ایشان به طور مستند و مفصل بیان خواهد شد. 

۳. خطاهای محاسباتی متعدد و بیان مواضع گمراه کننده‌ای که به گفته برخی منابع امنیتی، از عوامل غافلگیری در دو جنگ ۱۲ روزه و رمضان بود و در نهایت به شهادت رهبر معظم انقلاب منجر شد. 

۴. مصاحبه‌ها و اعلام مواضع غلط که در چند ماه گذشته با کاهش قیمت جهانی نفت منجر به تنفس برای دشمن خصوصا دولت تروریستی امریکا شد. 

۵. عملکرد ضعیف در حوزه دیپلماسی اقتصادی که وزارت خارجه را به دستگاهی برای مذاکرات بی‌فایده و حتی پرضرر آن هم صرفا با امریکا تقلیل داده است. 

۶. انتخاب برخی چهره‌های بی‌ربط و صرفا سفارشی به عنوان سفیران جمهوری اسلامی ایران در برخی کشورهای جهان که حاکی از ذبح شایسته سالاری و انتخاب افراد براساس سفارشهای پشت پرده است. 

۷. عدم ابتکار در حوزه سیاست خارجی و اصرار بر روش قدیمی و نخ نمای مذاکره با امریکا در هر شرایط به عنوان تنها راه حل مشکلات کشور و غفلت از ظرفیت‌های بزرگ بسیاری از کشورهای

همسایه، منطقه و جهان که منجر به اجرا نشدن بسیاری از تفاهمنامه‌ها و اسناد امضا شده میان ایران و سایر کشورها شده است.»